Paragraf 22

Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: 2008-11-09
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788373598027
Liczba stron: 480
Tytuł oryginału: Catch-22
Język oryginału: angielski
Tłumaczenie: Jęczmyk Lech

Tom 1 cyklu Paragraf 22

Ocena: 5.06 (18 głosów)

Jedna z najsłynniejszych powieści amerykańskich XX wieku. 

Pilot Yossarian jest przekonany, że wszyscy dybią na jego życie – zarówno Niemcy, jak i dowódcy jego jednostki, zmuszający go do udziału w kolejnych misjach bojowych. Udaje wariata, by wykpić się od dalszych lotów. Tymczasem otaczają go sami wariaci. Major Major Major, który przyjmuje podwładnych tylko wtedy, gdy go nie ma; porucznik Scheisskopf, którego działalność ogranicza się do urządzania defilad; porucznik Milo Minderbinder, który traktuje wojnę jako sposób na zbicie majątku i bombarduje własne pozycje, bo dogadał się z nieprzyjacielem. Oficjalnie w amerykańskim wojsku nie ma miejsca dla wariatów; choroba psychiczna stanowi wystarczający powód, by zostać natychmiast odesłanym do domu. Przepisy są w tym względzie bardzo wyraźne. Jest jednak mały kruczek: osławiony „paragraf 22”… 

Kup książkę Paragraf 22

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - violabu
violabu
Przeczytane:2013-02-07, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2013,
Paragraf 22 z pewnością nie jest - na pierwszy rzut oka - lekturą łatwą. Wystarczy jednak odnieść się do niej lekko, otworzyć umysł, a staje się o wiele bardziej przystępna.    Tytułowy paragraf 22 mówi m.in. o tym, że ten kto stara się, aby być zwolnionym z odbywanej służby, potrafi dbać o własne bezpieczeństwo i w związku z tym jest zdrowy psychicznie. Z drugiej strony paragraf 22 pozwalał tylko szaleńcom starać się o zwolnienie. Ot, na czym polega paradoks. Powieść składa się zresztą z całego ciągu podobnych niedorzeczności. Niemal każda jej strona potrafi wywołać śmiech (Oni chcą mnie zabić (...). Yossarian rozporządzał niezbitymi dowodami, gdyż zupełnie nieznani mu ludzie strzelali do niego z działek za każdym razem, kiedy leciał zrzucać na nich bomby, co nie było wcale zabawne). Wielka to zasługa stylu Hellera i sprawności tłumacza. Lech Jęczmyk genialnie oddał zamysł autora. Język jest zachwycający. Książkę można czytać szybko, jednak zdecydowanie lepiej delektować się kolejnymi słowami czy zdaniami. Nie tylko bowiem fabuła i jej wymowa są w tej książce ważne, ale też sposób ich przedstawienia, stylistyka. W Paragrafie 22 wydarzenia nie są przedstawiane chronologicznie. Poznajemy po prostu opis przeżyć poszczególnych bohaterów, które uzupełniają fakty znane nam już wcześniej.      Największa siła książki tkwi jednak w jej tematyce. ...
(czytaj dalej)

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - wyrwany
wyrwany
Przeczytane:,
To podobno jedna z najwybitniejszych powieści amerykańskich XX wieku, zarazem najsłynniejsza powieść o II wojnie światowej. Kultowa. Słynna. Arcydzieło czarnego humoru - głoszą napisy na jednym z najnowszych wydań. BZDURA! Ja przekornie stwierdzam, że nie jest to książka o II wojnie światowej. Nie ma co się oszukiwać, zamknięcie tej powieści w szufladzie z taką etykietą może tylko zaszkodzić, gdyż jak pokazuje doświadczenie, tematyka nawiązująca do tego okresu wydaje się być wyczerpana, przynajmniej w świadomości młodych. Odkąd wojnę można oglądać na żywo w telewizji, w książkach szuka się innego świata, a nie powtórki z programu. Po drugie ta książka, choć rzecz rzeczywiście dzieje się podczas drugiej Apokalipsy, jest odzwierciedleniem postawy autora, a wręcz jego pokolenia, wobec Ameryki lat pięćdziesiątych (czas zimnej wojny i „polowań na czarownice”, czyli bezpodstawne najczęściej oskarżanie niewygodnych ludzi o sympatyzowanie z komunizmem) i wczesnych lat sześćdziesiątych, a więc w przeddzień epoki dzieci- kwiaty i wojny w Wietnamie. Książka jest więc ciosem wymierzonym w głupotę stworzonej przez ludzi biurokracji i wojskowy praktycyzm w wykorzystaniu ludzkich zasobów do nienajchwalebniejszych celów. Kultowa? Słynna? BZDURA KOLEJNA. W czasach gdy kultowa jest Coca Cola, film wyświetlany dwa sezony temu, czy też nowy produkt firmy odzieżowej, przymiotnik ten jest jak najbardziej nie na miejscu ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Paragraf 22

Avatar użytkownika - Bookendorfina
Bookendorfina
Przeczytane:2019-07-22, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,
"- Nie posyła się przecież na śmierć wariatów, prawda? - A kto inny da się posłać?" Kiedy pierwszy raz, trzydzieści lat temu, za namową taty sięgnęłam po tę powieść, przyznam, że niewiele z niej wyciągnęłam, nie wpasowała się w moje oczekiwania, było to czytanie bardziej z obowiązku niż z przyjemności. Ale nawet wówczas zdawałam sobie sprawę, jak ważne nosi przesłania, i że będę musiała dojrzeć, aby w pełni docenić jej kunszt. Dlatego, umawiałam się z nią na spotkania jeszcze dwukrotnie, za każdym razem coraz lepiej radząc sobie z czarnym humorem i surowym wglądem w ludzką naturę. A ostatnio, kiedy pojawiła się możliwość przypomnienia wrażeń z absurdalnym paragrafem 22 w tle, przed zabraniem się za oglądanie serialu, książka znów mnie skusiła. Błyskotliwe spojrzenie na ludzkie ułomności, nieustanne wplątywanie się w konflikty wojenne, pragnienia zrobienia kariery, intratnych biznesów na małą i wielką skalę, bez oglądania się za prawami, racjami i losami innych. Wyjątkowo udanie ukazano ostry kontrast między wojną a patriotyzmem, bezsensowną śmiercią a wzniosłymi hasłami, walką o przetrwanie a szafowaniem życiem żołnierzy, okrucieństwem a emanacją miłości do ojczyzny. Karykatura propagandowych przekazów i krzywe zwierciadło faktycznych motywów, najbliższe istocie długich mrocznych cieni wojny. Wrogiem staje się nie tylko przeciwnik, ale też sprzymierzeniec, współtowarzysz niedoli ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - Febra
Febra
Przeczytane:2015-12-23, Ocena: 4, Przeczytałam, 52książki/2015,
Książka okazała się dla mnie trudna w odbiorze. Czarny humor, absurd goniący absurd, stale ten sam problem wałkowany przez kilkadziesiąt rozdziałów (jak zostać zwolnionym ze służby i wrócić do domu) z jednej strony, z drugiej przerażające mechanizmy wojennych operacji i stosunków panujących w wojsku - bezduszność, karierowiczostwo dowódców, różne sposoby na przeżycie podwładnych i słynny paragraf 22, który sprawia, że albo jesteś zdrowy więc dalej służysz, albo jesteś chory i również dalej służysz. Im dalej się w książkę zagłębiałam tym mniej bawiły mnie opisywane sytuacje, tym bardziej widoczne stawał się dla mnie absurd wojny i zmiany jakie ona czyni w człowieku.
Link do opinii
Avatar użytkownika - kpt_Yossarian
kpt_Yossarian
Przeczytane:2012-03-10, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,
Jedna z najwspanialszych książek jakie w życiu czytałem. Potrafi wzruszyć, ale też i rozśmieszyć. Absolutna klasyka!
Link do opinii
Avatar użytkownika - Birgitta
Birgitta
Przeczytane:2013-02-14, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,
Klasyka! Nie można przeoczyć! Rewelacja!
Link do opinii

Dwudziesty drugi kruczek - przepis, który dawał żołnierzowi możliwość natychmiastowego zakończenia pełnienia służby wojskowej na własną prośbę z powodu choroby psychicznej. Szkopuł w tym, że ktoś, kto w trosce o uratowanie własnego życia wnosi o zwolnienie ze służby, udowadnia tym samym, że jest psychicznie zdrowy, a tym samym nie może prosić o zwolnienie z powodu choroby psychicznej.

Heller pod przykrywką czarnego humoru obnaża i piętnuje beznadziejność wojny, kpi z rzekomo wzniosłych celów jakim służy. Przy okazji piętnuje również absurdy biurokracji rządzące armią. Ale ta książka to nie quasi makabreska, bo czytelnik między wierszami odczyta poważne tony o demoralizacji człowieka, okropności wojny i kruchość naszego życia.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Justyna641
Justyna641
Przeczytane:2018-09-07, Ocena: 2, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - Aramina
Aramina
Przeczytane:2017-12-10, Ocena: 2, Przeczytałam, 26 książek 2017,

"Paragraf 22" mnie nużył i usypiał. Jeszcze aż takich problemów nie miałam. Idealna kołysanka. Ponad połowę książki dziś przeczytałam, aczkolwiek dlatego, że się uparłam, nie chciałam dłużej się męczyć. Na szczęście nie brało mnie bardzo mocno na spanie, bo "akcja" troszkę ruszyła do przodu. Wzięłam słowo akcja w cudzysłowie, ponieważ większość stanowią pokręcone, absurdalne dialogi oraz opisy nietuzinkowych (łagodnie mówiąc) postaci. 

Rzecz dzieje się na Pianosie, gdzie znajduje się amerykańska baza lotnictwa bombowego, mamy tam okazję poznać mężczyzn należących do eskadry, ich zwierzchników, pracowników oraz prostytutki, umilające im życie. :P Piloci chcą zaliczyć obowiązkową ilość lotów, przeżyć je i wrócić do kraju, ale pewien pułkownik systematycznie im je podwyższa. No i istnieje paragraf 22... na przykładzie Yossariana najbardziej widać walkę człowieka "z górą".

Można wyżej wymienioną całość okrasić mianem czarnego humoru, trafnie opisującą bezsensowność i brutalność wojny, ale ja czułam się jakbym miała do czynienia z nieudaną parodią życia w czasach wojny. Było jak na kiepskim filmie. Gubiłam się też czasem kto jest kim i co zrobił. Choć przyznam, że nieźle udało się autorowi to pomieszanie z poplątaniem, ja bym tam wpadła szybko. I mimo opisu myślałam, że będzie bardziej rzeczowo i poważniej, co nie znaczy, że nie było smutnych i wstrząsających chwil. Mnie lektura nie przypadła do gustu.

Link do opinii
Inne książki autora
Bóg wie
Joseph Heller0
Okładka ksiązki - Bóg wie

Narratorem tej przezabawnej powieści jest biblijny władca Izraela, król Dawid - następca Saula, pogromca Goliata, twórca potęgi państwa żydowskiej na przełomie...

Gold jak złoto
Joseph Heller0
Okładka ksiązki - Gold jak złoto

Bruce Gold, ojciec trójki dzieci, syn tyrana i pasierb wariatki, jest wykładowcą, pomimo iż nie cierpi nauczania. Pisze książki, których nikt nie czyta...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Sekret Heleny
Lucinda Riley;
Sekret Heleny
Czas pomsty
Maciej Liziniewicz
Czas pomsty
Budząc lwy
Ayelet Gundar-Goshen
Budząc lwy
Dzisiaj umrzesz Ty
Sue Wallman
Dzisiaj umrzesz Ty
Czas pokuty
Grzegorz Kopiec
Czas pokuty
Wielka księga Klary
Marcin Wicha;
Wielka księga Klary
Wisznia ze słowiańskiej głuszy
Aleksandra Katarzyna Maludy
Wisznia ze słowiańskiej głuszy
100 pytań o jedwabiu
praca zbiorowa;
100 pytań o jedwabiu
Pokaż wszystkie recenzje