Piekło jest puste

Patrycja Dobska – młoda dziennikarka wspinająca się mozolnie po ścieżkach kariery wie, że wpadła na coś mocnego. Zdobyła informacje, które rzucą nowe światło na sprawę zaginięcia młodej kobiety, które miało miejsce blisko dekadę temu.

Materiał jest na tyle mocny, że szybko zdobywa zaufanie włodarzy stacji NSI i otrzymuje swój własny program telewizyjny. Godziny dzielą ją od ujawnienia sensacyjnych informacji. Nie wie jednak, że komuś bardzo mocno zależy na tym aby nie ujrzały one światła dziennego.

Dochodzi do tragedii, a przyszłość programu „Raport NSI” staje pod znakiem zapytania.

Całą sytuację może uratować Kuba Wagner, persona non grata telewizji, który jakiś czas temu w atmosferze skandalu wyleciał z show-biznesu.

Razem z ekipą nowych dziennikarzy podejmie próbę wyjaśnienia tego co zaczęła Dobska. To nie czas na krok w tył. Są drogi, które prowadzą do piekła, ta właśnie wydaje się być właśnie taką. Rozwiązanie może czekać na jej końcu, tylko czy jego poznanie będzie się im opłacało?

To, co wyróżnia tę książkę na tle innych thrillerów, to realistyczne ukazanie pracy dziennikarza śledczego – ryzykownej, często niewdzięcznej i pełnej niebezpieczeństw. Determinacja, spryt i wiara w siłę mediów jako „czwartej władzy” napędzają akcję i zmuszają czytelnika do refleksji nad rolą prasy we współczesnym świecie.

Remigiusz Mróz pokazuje, jak cienka jest granica między informacją a manipulacją, a także jak łatwo można zostać uciszonym, kiedy prawda zagraża wpływowym ludziom. Śledztwo rozwija się stopniowo, z licznymi zwrotami akcji, a finał – choć nieoczywisty – dostarcza satysfakcjonującego rozwiązania.

Zapraszam Was do tej nieoczywistej lektury. Gwarantuję Wam, że czegoś takiego jeszcze nie czytaliście.

Co jakiś czas sięgam po kolejną powieść Remigiusza Mroza. Podobnie jak Chyłka tym razem Szpila jest arogancka, butna, wulgarna, opryskliwa i gburowata. Jej riposty są nasycone ironią i sarkazmem, używa rynsztokowego języka. Trochę ten styl mnie męczy. Ale podejrzewam, że w medialnym światku albo ty atakujesz, albo atakują ciebie. Zastanawiam się, czy autorowi uda się kiedyś powołać do życia postać, która będzie używała zwyczajnego języka. Sama historia jest intrygująca, wciągająca i nie pozwala się nudzić. Tym razem bohaterami są dziennikarze i stażyści. Aż dziw, że tak znani ludzie dawali się wodzić za nos i nie mieli żadnych podejrzeń, że ktoś zdradza każdy ich ruch. Akcja jest dynamiczna, dużo się dzieje. Napięcie stale rośnie a emocje ustawiają się w kolejce. Nie obyło się także bez polityki ale ta jest cały czas obecna w naszym życiu. Trudno mi jest jednak bezkrytycznie uwierzyć, że po dziesięciu latach świadkowie zaginięcia Wiktorii nagle przypominają sobie jakieś informacje, kluczowe dla śledztwa informacje. Ja czasami nie pamiętam gdzie byłam i co robiłam kilka dni temu. Autor otworzył przed nami świat mediów, zatem czekam na kolejną książkę z tego cyklu. 

Piekło jest puste" to pierwszy tom nowego cyklu Remigiusza Mroza. Audiobook nagrany jest w formie superprodukcji. Słucha się jak dobrego filmu. W rolach głównych występują m.in. Danuta Stenka, Maciej Zakościelny, Martyna Byczkowska, Piotr Witkowski. 

Tym razem autor wziął na tapet środowisko reporterów śledczych, producentów programów telewizyjnych. Nie ma tu miejsca na sentymenty. Liczy się nośny temat. Chciałabym powiedzieć, że z pewnością to tak nie wygląda. Reporterzy chcą nam pokazać przede. Nie jestem jednak naiwna i myślę, że jest wiele prawdy w tym co pokazał autor. 

Świetna, wartka fabuła, liczne zwroty akcji i genialna realizacja audiobooka. To trzeba posłuchać.

RE-WE-LA-CJA!
Przede wszystkim: wykonanie słuchowiska to majstersztyk. Pani Stenka - chylę czoła! Efekty dźwiękowe, tempo akcji... Słucha się naprawdę bez przerw.
Dwa - sam pomysł też ciekawy. Nie jestem bardzo czepliwym czytelnikiem, więc nie doszukuję się luk w fabule, podobało mi się bardzo.
W pełni rozumiem zachwyty innych słuchaczy :)

Pierwszy tom cyklu RAPORT. Tym razem śledztwo prowadzone jest nie przez policjantów i prokuratorów, ale przez dziennikarzy stacji telewizyjnej NSI. Ci dziennikarze to: Kuba Wagner, Sandra  Szpila, Aurelia Skowrońska i Sergio Marat. Śledztwo dotyczy zaginięcia przed dziesięcioma latami Weroniki Juckiej. Patrycja Dobska, która być może trafiła na trop zostaje zgwałcona i zamordowana, a wszystkie zebrane materiały giną.  Fabuła ma różne tempo, czasami wszystko dzieje się bardzo szybko, innym razem na kilku stronach opisany jest sposób parzenia i picia yerba mate, co nie ma nic wspólnego z dochodzeniem. Postacie są ciekawe, mają swoje problemy, swój język.  Podobało mi się zakończenie. Zapewne sięgnę po kolejną część i kolejne dochodzenie.

Czy książka "Piekło jest puste" Remigiusza Mroza rozpoczynająca nową serię, to książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się od siebie oderwać aż do samego końca?

"Punktualni ludzie byli w cenie, dowodziło to bowiem, że traktują czyjś czas z takim samym szacunkiem jak swój. Ci, którzy się spóźniali, w jej przekonaniu oznajmiali wszem wobec, że ich życie jest ważniejsze."

Cóż....moim zdaniem...

Fabuła jest misternie skonstruowana, a każda kolejna strona dostarcza nowych, intrygujących informacji. Autor umiejętnie łączy różne wątki, co sprawia, że czytelnik nieustannie próbuje rozszyfrować, co tak naprawdę się dzieje. Mróz świetnie operuje napięciem, serwując co rusz zaskakujące zwroty akcji, które wywracają do góry nogami dotychczasowe podejrzenia. Postacie są dobrze zarysowane i wielowymiarowe, co sprawia, że łatwo się wczuć w ich sytuację.

Mimo wszystko, czuję, że potencjał tej historii nie został w pełni wykorzystany. Chociaż napięcie jest budowane umiejętnie, brakuje mi momentami silniejszych, bardziej emocjonujących scen, które zapadły by w pamięć na dłużej i bardziej wciągały w przedstawioną historię. Całość oczywiście jest solidna i trzyma w napięciu, ale brakuje tego ostatecznego "ciosu", który sprawiłby, że serce biło by szybciej, a emocje wzięłyby górę nad rozsądkiem.

"- Czas nie leczy ran - odezwała się w końcu. - On chwyta za ich brzegi, rozwiera je i pozwala im się jątrzyć."

"Piekło jest puste" to coś, co z pewnością usatysfakcjonuje fanów twórczości Remigiusza Mroza. Zakończenie, typowe dla autora, pozostawia ogromny niedosyt i sprawia, że od razu chce się wiedzieć , co wydarzy się dalej. Czekam z niecierpliwością na kolejny tom tej serii, bo mam nadzieję, że Mróz jeszcze bardziej rozwinie tę historię i dostarczy więcej emocji i wrażeń niż w pierwszym tomie.

"Niegdyś nikt nie bał się milczenia w telewizji, nikt nigdzie się nie śpieszył. Było tak do momentu, kiedy nastąpił pewien kluczowy przełom w historii tego medium. Zmiana, która się wówczas dokonała, diametralnie przeobraziła to, co nagrywano i pokazywano widzom. Przeobraziła cały krajobraz programów informacyjnych, seriali i wszelkich produkcji na antenach telewizyjnych na całym globie."