Upiór opery. Zaginiona historia

[ współpraca reklamowa z wydawnictwem WasPos- dziękuję za egzemplarz do recenzji #współpracareklamowa ]

Madeleine jest młodą szlachcianką, która straciła wszystko. Rodzinę, majątek, perspektywy. Została przyprowadzona do paryskiej opery, w której znalazła nie tylko pracę jako bibliotekarka, ale również miejsce do życia. Z czasem zaczyna odkrywać tajemnice tego miejsca, poznawać nowe osoby. Jednak czy wszyscy są tymi, za których się podają?

Nie sądziłam, że ta historia mnie tak wciągnie. Dosłownie pochłonęłam ją. Czyta się ją znakomicie. Łatwo zanurzyć się w tym świecie. Ogromny plus za język – ta książka jest pięknie napisana! Dawno nie czytałam czegoś takiego. Bardzo przypadł mi do gustu styl autorki. Nie mogłam się oderwać. Są tu intrygi, zagadki, tajemnice i wątek miłosny. Nie byle jaki, bo główna bohaterka zakochuje się… w upiorze. Próbuje odkryć, czy pod maską faktycznie kryje się mroczna postać, o której plotkuje cała opera.

Bohaterowie pokazują nam, że piękno może być czymś, czego nie widać gołym okiem. To książka o tym, jak bardzo można pomylić się, oceniając kogoś po pozorach. Niestety, nie każdy ma wpływ na to, jak wygląda, ale czy to sprawia, że jest kimś gorszym?

Madeleine odnalazła w operze nie tylko spokój, miłość czy przyjaźń. Mogła też spojrzeć na życie z innej perspektywy. Dzięki temu odkryła też nową siebie. To była intrygująca książka. Jest to propozycja z tych na jeden wieczór, czyta się ją bardzo szybko. Docenią ją osoby, które lubią romanse z nutą tajemnic.