Z innych źródeł

Człowiek to źródło wszelkich komplikacji. Niekończąca się inspiracja i rozpacz. Wojciech Czusz w opowiadaniach Z innych źródeł pokazuje to w mistrzowski sposób. Ludzie w momentach zawieszenia, zmęczenia, złamania niby żyją normalnie, kłócą się o parówki, biorą pożyczki i piją alkohol, ale to wszystko jest tylko przedstawieniem. Zbiór sześciu opowiadań czyta się jak jedną, długą opowieść o rozpadzie tożsamości, wspólnoty, marzeń o „jakimś konkretnym życiu”. Bohaterowie Wojciecha Czusza lokują się gdzieś pomiędzy klasami społecznymi, krajami, wersjami samych siebie. Jedni próbują uciec od przeszłości, inni desperacko chcą ją odzyskać. Każdy nosi w sobie jakiś niedosyt. Autor rozumie współczesne zmęczenie, którego nie widać na pierwszy rzut oka. Bohaterowie opowiadań wstają rano, jadą do pracy, odbierają telefony. A jednocześnie czują, że gdzieś po drodze utracili kontakt ze sobą. Ta szafa jest w nas. Schowana pod warstwą mięsa. Otwieram – a w środku kolejna. I jeszcze kolejna. Żelazna matrioszka. A każda ma inne ciało, niepodobne do pozostałych. Kobiece, męskie, mieszane. Otwieram, otwieram. Podróż w głąb, a może w przeszłość. Wreszcie – czy to płód, czy homunkulus. Skóra cienka, pergaminowa. W środku coś się porusza. Chcę otwierać dalej, ale się boję. Tego, co jest na końcu, albo tego, że nie ma końca. Lepiej za dużo o tym nie myśleć. Ile wersji siebie jesteśmy w stanie stworzyć, by przetrwać? Wojciech

...
(czytaj dalej)