Książka Wojciecha Czusza Z innych źródeł składa się z sześciu opowiadań. Nie mają wspólnej fabuły, ale wyrażają wspólne doświadczenie: tęsknota za prawdziwie włączającą wspólnotą i bunt wobec starego świata, który chwieje się posadach, pęka, a szczeliny w jego skorupie wpuszczają coraz więcej światła, lecz wciąż są zbyt wąskie, by dało się przez nie przecisnąć na wolność.
Do lektury zaprasza Wydawnictwo Seqoja. W ubiegłym tygodniu na naszych łamach zaprezentowaliśmy premierowy fragment książki Z innych źródeł. Dziś czas na kolejną odsłonę tej historii:
II
Rodzice znowu zapomnieli zapłacić rachunek za prąd. Już im nie wierzyłam. Siedzieli w ciemnym pokoju nad butelką, próbując wykrzesać z siebie trochę światła. Ja w kuchni, przy oknie.
Dom po drugiej stronie wąskiej drogi. Podobny do na- szego, a jednak niepodobny. Ocieplony, świeżo malowany. Kiedyś otaczały go wysokie krzewy, teraz – podjazd z betonu, wystrzyżony trawnik. Dom, który można i należy pokazywać. Dwa okna. To po lewej – rozświetlone. Przez zasłony przezierają trzy żarówki żyrandola i wielki ekran, który miga wieloma barwami. Domyślam się scen: twarz po- staci, która coś mówi, cięcie, kolejna postać, cięcie, pościg. Okno po prawej interesuje mnie bardziej. Zasłony są rozsunięte, ale w środku jest ciemno. Czekam, czy i tam zapali się światło. Może dostrzegę chociaż jakiś ruch.
Jest. Przechodzi koło okna, znika w głębi, w czerni. Widzę go z powrotem, gdy rozbłyska monitor. Zarys jego głowy na tle jasnego prostokąta. Czy to on? Chyba on. Kręcone włosy. Cherubin w komeżce spod ołtarza.
Odruchowo nachylam się ku szybie. Nic ciekawego jeszcze się nie dzieje. Ekran świeci, cherubin siedzi bez ruchu.
Chyba się odwraca. Cień porusza się, zmienia. Obejrzał się w moją stronę. Zobaczył tylko martwy dom.
Też włącza film. Inny niż tamten. Wzrok mam dobry. Widzę, że opuścił się niżej na krześle. Widzę miarowy ruch.
To trwa tylko chwilę. Wyłącza film, wstaje, podchodzi do okna. Nie wie, że już za późno. Rozkłada ręce i sięga do zasłon.
I wtedy u nas wraca prąd. Rozbłyska lampa u sufitu. I widzę go, jak on widzi mnie, przyklejoną do szyby. Okno w okno.
Prędko zasuwa zasłony, jakby zakrywał swą nagość.
Słodki cherubin. Czuję jego wstyd, jego strach. Ile ta wariatka sąsiadka tak naprawdę zobaczyła? Nie będę go długo trzymała w niepewności. Pójdę jutro, zapukam. Może teraz zechce ze mną porozmawiać.
Odrywam się od okna, przez uchylone drzwi zaglądam do pokoju obok.
– Zgaś to – mówi ojciec. Matka posłusznie wyłącza światło, wraca na miejsce. Butelka jeszcze w połowie pełna. Zamykam drzwi, żeby im nie przeszkadzać.
Książkę Z innych źródeł kupicie w popularnych księgarniach internetowych:
Tagi: fragment,
