“Bez miłości. Bez czułości stałam się kobietą".
Przenosimy się do czasów międzywojennych, do Trzmiela, niewielkiego miasteczka położonego niedaleko granicy polsko-niemieckiej. Weronika Wieczorek robi wszystko by ukryć ciążę. Wychodzi za mąż za weterana wojennego, bogatego niemieckiego gospodarza Freda Meisingera, który zmaga się z zespołem stresu pourazowego. W zimnym, obcym domu teściów jej codzienność staje się bardzo trudna. Joanna Podbielska jest wdową, pracuje w poznańskim archiwum, wciąż pogłębia swoją wiedzę. Poznanie pewnego Niemca staje się dla niej ucieczką, próbą zapomnienia o uczuciu do Stanisława Błońskiego. Obie kobiety mają za sobą trudną przeszłość, próbują na nowo ułożyć swoją codzienność. A w tle burzliwa rzeczywistość ówczesnej Europy.
Napisana z rozmachem, wielowątkowa opowieść, szeroka, wnikliwa perspektywa. Akcja toczy się swoim rytmem, zaskakuje i wywołuje emocje. Fabuła zajmująco poprowadzona, prawda historyczna idealnie współgra z fikcją literacką, a obok przejmujące ludzkie losy. Czuć realizm i umiłowanie przez Autorkę tamtego okresu w naszej historii. Powieść napisana pięknym, bogatym, naturalnym językiem. Jest klimatycznie i realnie. Atutem powieści są autentycznie nakreśleni bohaterowie. Mieszanka ludzkich charakterów, złożoność ludzkiej natury. To ludzie z krwi i kości, z całym bagażem życiowych doświadczeń. Zajmujące, wnikliwe spojrzenie na ludzkie poczynania. To ludzie z różnych klas społecznych, narodowości, każdy ma swoje tajemnice i bolesne życiowe doświadczenia. Cały czas miałam wrażenie, że razem z nimi przemierzałem ich kręte życiowe ścieżki.
Pani Zofia Mąkosa ma niezwykły dar tworzenia powieści, które wnikają głęboko w człowieka, pozostawiają ślad. Trudna codzienność wielokulturowej, podzielonej poglądami, przekonaniami, wzajemną niechęcią społeczności Niemców, Polaków, Żydów. Panujące nastroje wśród ludzi, ich trudna codzienność. Wielkopolski Trzmiel został przecięty granicą, kwitnie w nim przemyt i szpiegostwo. Potrzeba kochania i bycia kochanym, przyjaźń, skomplikowane relacje rodzinne. Nieudane małżeństwo, brak akceptacji, psychiczne urazy, bieda, smutki, rzadkie chwile radości. Podejmowanie trudnych decyzji, mierzenie się z ich konsekwencjami. Przyjęte od lat stereotypy, uleganie im. Nawarstwiające się społeczne uprzedzenia, zawiść, zazdrość, postrzeganie kobiet, gorsze ich traktowanie. Wykluczenie społeczne, samotność, choroba psychiczna, przemoc domowa, walka o siebie, o możliwość decydowania o sobie.
Prawdziwa uczta literacka! Mądra, wartościowa, porywająca, czuła opowieść. Daje do myślenia, zmusza do refleksji nad nieuchronnością ludzkich losów. Polecam z całego serca! Tatiasza i jej książki :)
Wydawnictwo: Książnica
Data wydania: 2025-06-04
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 336
Dodał/a opinię:
Wiesława Biegańska
W czasach, gdy kobiety nie powinny rzucać się w oczy, ona nosiła makową spódnicę Jest rok 1647. Za kilka lat Rzeczpospolitą zaleje szwedzki potop. Na...
Jest rok 1661. Przez Rzeszę Niemiecką przetacza się fala procesów o czary. Podejrzane są głównie zielarki i akuszerki, kat nie próżnuje, płoną stosy. Wiga...