to były
cudze oddechy
które łapałam
duszą i sercem
mocno chwytałam
ciałem i dreszczem
i nie wiem jeszcze
czy pokochałam
czy siebie oddałam
nareszcie, nareszcie...
stoję w ciszy
pośród niepewności
stęskniona, zlękniona
nikt mnie nie słyszy
jestem tą ciszą
głosy mnie kołyszą
pamiętam cierpienie
wieczne zawodzenie
i czuję to
jeszcze, jeszcze...
niesie mnie wiatr
nieustannie drepcze
do ucha mi szepce
o miłości trochę
te myśli tak płoche
gubię się w przeszłości
w marnej tonę kruchości
pragnę i już nie chcę
i trwam w tym
jeszcze, jeszcze...
gdzie pójdę
gdy chleba zabraknie
spokoju i ciepła dotyku
gdy ciemność na duszy osiądzie
przeszłość me myśli posiądzie
i to drżenie
gdy zmory wyjdą z ukrycia
tak martwa będę za życia
i tęsknić będę
już wiecznie, już wiecznie...
Okruchami poranków, co się zdarzają, oddycham. Ze mną cienie i myśli. Co mi się znów przyśni? Wojna, co wszystko zabrała. Pamiętam wciąż i jeszcze. Co to za dreszcze. Gdy umierali, gdy ze świata uciekali. Szpital i miłość, która odeszła. Dziś tylko cudze oddechy koło mnie. Nie moje już, a czyjeś wspomnienia. Kiedyś ktoś czuł. Coś utracił. Za grzechy nie zapłacił. Dziś biorę te cudze tchnienia. Człowiecze marzenia. Noszę po świecie, który już nie jest mój. Kurz przeszłości osiadł mi na duszy. I tak dręczy. I tak męczy. Serce mi kruszy. Jeszcze, jeszcze...
Drży w powietrzu ta przeszłość. A ja na barkach ją niosę. To mój krzyż. Jestem, choć kim tak naprawdę? Oddycham śladami tamtych chwil. Istnień rozmytych. Dróg nieprzebytych. Jeszcze tyle. Wszystkie noszę w sobie. Idę na przód, a za mną cudze smutki i lęki. Przemilczane słowa i w ciszy ukryte prawdy. Szeptane pamięcią obrazy osiadają na skórze. A może te oddechy wcale nie są cudze? Może tak naprawdę nigdy nie są do końca nasze? Szukamy, przemierzamy życie. Pragniemy skrycie. Każdy wdech to spotkanie. To po drodze stąpanie. Ku przyszłości.
Jest zachwyt. Nie może być inaczej.
Wydawnictwo: Zwierciadło
Data wydania: 2025-09-24
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 304
Dodał/a opinię:
Olga Majerska
Czasem miejsce ratunku może okazać się drogą ku zagładzie... Pod koniec II wojny światowej cierpiąca na depresję Erna zostaje nagle ewakuowana ze szpitala...
Specjalnie wyselekcjonowany bukiet wiosennych opowiadań dla kobiet.Różni autorzy, różne spojrzenia na kobiecość i świat, ale ten sam dzień. Ósmy marca...