Początek może mieć wielorakie znaczenie, a jest to zależne od danego punktu widzenia. Dla jednych jest końcem czegoś nieprzyjemnego lub zestarzałego, a dla drugich historia zatacza koło i wszystko zaczyna się od nowa. W dziejach świata mogliśmy zaobserwować oba te warianty i o wiele znacznie więcej kombinacji, które sprawiały, że czyjeś życie ulegało zmianie, ale nie zawsze wychodziło mu to na dobre. Niemniej finisz czegokolwiek zawsze oznacza rozpoczęcie się czegoś, choć nie zawsze od razu to zauważamy.
Treść
W tymże kwartalniku literacko-kulturalnym otrzymujemy bardzo dużo interesującej twórczości literackiej, o której nieco bliżej napiszę poniżej. Natomiast oprócz tego możemy znaleźć obrazy Karola Cieplińskiego, które z pewnością urozmaicą lekturę, choć szkoda, że nie zostały zaprezentowane w kolorze. Czytelnik będzie miał także okazję przeczytania kilkunastu recenzji książek różnych gatunków, co jest pomocne w poszukiwaniach dzieł z wyższych półek i z pewnością z tego skorzystam. Ponadto znajdziemy w nim ankietę Karola Samsela dotyczącą debiutów poetyckich oraz tego gdzie zmierza tenże rynek, pojawia się też humorystyczny komiks Jarosława Kozłowskiego, esej o muzyce metalowej Tadeusza Hnata przedstawiający historię i wpływy na ten gatunek, a także ciekawe felietony Eugeniusza Tkaczyszyn-Dyckiego, Małgorzaty Południak, Pawła Nowakowskiego, ADL-a oraz Izabeli Fietkiewicz-Paszek.
„Ogród nowoczesny” - Weronika Kułaga
Autorka za sprawą swego wiersza zwraca uwagę na ogólną nieczułość panującą pośród nas, a także na brak podstawowych więzi społecznych, czego skutkiem jest niechęć do innych osób, a nawet nienawiść. Utwór ten może uświadomić czytelnikowi do czego dążymy w obecnym świecie i zwraca uwagę na to, co tracimy tak postępując.
„Przekleństwo początku” - Maciej Kowalski
Nowy początek jest zawsze końcem czegoś innego, ale nigdy nie jest pewne, w którym kierunku to „nowe” będzie dążyć. Często w takim przypadku wracamy do tego, co było w dalszej przeszłości, by wedle własnych oczekiwań uzyskać lepszą świeżą rzeczywistość. O ile łatwo jest nam wyobrazić sobie zakończenie czegoś, to o tyle trudniej jest z rozpoczęciem czegoś innego. Toteż można wysnuć wniosek, iż nie każda zmiana przyniesie nam coś dobrego, bowiem pewne schematy będą się, co jakiś czas powtarzać, aż do kolejnego zakończenia.
„Ustanność” - Rafał Mielczarek
Ludzie tkwią w utartych schematach, które sobie narzucają lub zrobił to ktoś inny. Wszyscy dalej będą tkwić w mieszaniu się ze sobą tradycji z nowoczesnością, czego efektem będzie brak wyrazistego charakteru czegokolwiek, a owa nijakość nie napawa optymizmem na dalsze lata egzystencji. W pewnym momencie opowiadania bohater dostrzega wyjątek, który może dać nam nadzieje, że jeszcze będzie lepiej, ale czy pojedyncze jednostki dadzą radę coś zmienić, tego nie wie nikt. Interesujące rozważania postaci są obecnie coraz rzadziej spotykanie, bowiem mało kto chce znaleźć czas na to, by zastanowić nad przyszłością ludzkości, a to do niczego dobrego nie prowadzi.
„Przed świtem, u progu dnia. Krytyk wobec debiutów” - Jakub Skurtys
Autor w swej wypowiedzi zastanawia się dlaczego debiuty są tak ważnie w przeciwieństwie do kolejnych pozycji danego pisarza. Jednym z powodów mnogości recenzji i innych wypowiedzi na ich temat jest łatwość oceniania pierwszej książki, bo nie trzeba znać poprzednich, a kolejnym jest to, że dany twórca ma czystą kartę i być może zetkniemy się z czymś nowym. Te i inne wnioski, które zostały przedstawione w tekście uzasadniają tak wielką wartość debiutanckiej twórczości.
„Dieta” - Sandra Iwona Szaja
Tkwienie w związku bez przyszłości wiąże się z przejmowaniem stałych nawyków osoby ciągnącej w dół oraz wszechobecną rutyną. Z jednej strony ofiara chciałaby zacząć prawdziwie żyć i uwolnić się od oprawcy, ale z drugiej już nie potrafi z tym zerwać, gdyż trzeba byłoby zaczynać od nowa, a na to potrzeba sił i odwagi przed nieznanym. Czasem wybieramy stagnację, bo jest mniej rozczarowująca od ewentualnej kolejnej porażki, a straty wedle cierpiących są znacznie mniejsze, choć to tak naprawdę złudzenie.
„Primum non nocere. O pracy redakcyjnej (również) przy debiutach w samym środku polskiej dżungli” - Dawid Mateusz
W tej dosyć krótkiej wypowiedzi autor nakreślił pokrótce z czym do czynienia ma redaktor poetycki. Wskazał, co należy robić, by dane dzieło było jak najlepsze, a nie przerobione pod styl danego redaktora. Ponadto otrzymujemy obraz tego z czym się mierzą debiutanci i z jakimi aspiracjami chcą wejść na rodzimy rynek wydawniczy.
„Kroniki Zębodołów: Adepci” - Wojciech Juzyszyn
Autor za sprawą tego opowiadania ostrzegł czytelników przed tym, co jest nowe, bowiem nie zawsze idzie to ku dobremu. Czasem pod płaszczykiem miłości kryją się zgorszenie i wszelkie zło i warto się nad tym zastanowić, zamiast od razu to przyjmować z otwartymi ramionami w danej społeczności. Późniejsza walka ze skutkami tej „dobrej nowości” będzie trudna, a może nawet zakończyć się niepowodzeniem, bowiem wszystko zależeć będzie od wytrwałości i wiary w dalsze zmagania.
„Debiuty na miarę czasu” - Jerzy Beniamin Zimny
W tym przypadku możemy zapoznać się z próbą wyjaśnienia przyczyny kierunku, którym podąża obecnie poezja, a w zasadzie jej twórcy. Autor na chwilę skupia się na przeszłości, by wskazać różnice, a także początkowe podwaliny do obecnego stanu rzeczy. Na końcu zatrzymuje się nad terminem „poeta przegrany”, który jest coraz częściej obecny w naszej rzeczywistości i raczej nie wróży nic dobrego naszej przyszłości literackiej, choć jak wiadomo nadzieja zawsze umiera ostatnia.
„Ostrzał” - Krzysztof Wacławiec
Opowiadanie przedstawia losy pewnego żołnierza podczas wojny, który to zapragnął wolności, a także marzyła mu się pewna kobieta. Był gotów samookaleczyć się, by uciec od pewnej śmierci i zacząć wszystko od nowa spełniając swoje pragnienie o upojnych chwilach z ową niewiastą. Niestety los bywa przewrotny o czym przekona się na własnej skórze podczas reszty swego życia. Historia pokazuje, jak życie zwykłego człowieka nic nie znaczy, zwłaszcza dla dowodzących daną armią, a współtowarzysze szybko zapominają o swych kolegach.
„Szczęśliwcy i nieudacznicy. Czy na pewno?” - Karol Maliszewski
Debiutantów poetyckich, ale i nie tylko takich w naszym kraju z roku na rok przybywa. Coraz więcej jest grafomanii, a ci którzy naprawdę chcą coś za pomocą poezji przekazać nie jest, aż tak dużo, ale w gąszczu trudno ich odnaleźć i niekiedy debiut jest za wczesny lub spóźniony. Obecnie trzeba spełnić wiele czynników żeby udało się zaistnieć choćby na chwilę. Autor prowadzi rozważania na ten temat, a poruszony problem nabiera coraz większych rozmiarów.
„Przyklejeni odklejeni. Nowego świata stare początki” - Dariusz Muszer
Każdy nowy świat zaczyna się tak samo, a mianowicie od upadku tego starego za pomocą buntu lub zwykłego przeciwstawienia się jakimś regułom, aktom prawnym. Czytelnik będzie miał okazję zapoznać się z jednym z wariantów walki o lepszy świat. W gruncie rzeczy uzasadnienie tego działania wydaje się słuszne, tylko forma moim zdaniem jest nieodpowiednia, gdyż budzi frustracje i nie trafia do odpowiednich osób.
„W skorupie”, „Jak dawniej”, „Gdy nie zgadza się bilans”, „To o czym nie mówisz” - Bartosz Konopnicki
Wiersze nawiązują do obecnego stanu rzeczy, kiedy to ludzie nie chcą zmian, wygodnie im jest, a jak już do nich dojdzie, to jedni przywiązują się do nich, a inni oczekują powrotu do przeszłości. Trudno dostrzec w tym oznaki prawdziwej poprawy i w zasadzie możemy spotkać tylko kłamstwa lub zatajanie istotnych faktów.
*** („gdy się idzie idzie się bez domu...”), *** („staram się nie wychodzić z cienia...”), *** („”z roku na rok...”) - Maciej Faliński
Z tej poezji bije obraz ludzi narzekających na swa codzienność, ciąży im ona i zdecydowanie zatracają się w tym narzekaniu zapominając o pozytywnych uczuciach. Czasem lepiej nic nie wiedzieć i się niczym nie przejmować, jak mają niektórzy, bowiem wtedy człowiek jest szczęśliwszy. Niestety historia zatacza koło i wiele zachowań dziedziczymy po przodkach, więc trudno cokolwiek zmienić, by żyło się lepiej/inaczej.
„Nauka pływania” - Anna Czyrska
Autorka zajęła się tematem, który powszechnie występuje, a mianowicie usamodzielnieniem się młodych ludzi oraz ich wyborem odpowiedniej ścieżki życiowej. Jak zauważyła obecni trzydziestolatkowie mają z tym problem i często nawet nie zaczęli układać sobie życia, a sprawy miłosne są dla nich zbyt trudne do jakiejkolwiek realizacji. Moim zdaniem taki stan rzeczy jest bardzo złożony, a przyczyny są o różnych podłożach i to często zachodzących na siebie.
„Od parady do prawdziwości, czyli o tym, jak idea jednostki zderza się z rzeczywistością” - Julia Rybicka
W naszym świecie skupiamy się na błahych zwycięstwach, które tak naprawdę nic nie znaczą. Każdy człowiek powinien najwięcej uwagi poświęcać tylko prawdziwym wartościom, o których teraz zapominamy. Ułuda spowodowana chęcią osiągnięcia sukcesu w życiu zawodowym lub towarzyskim sprawiła, iż gnamy naprzód zapominając o uczuciach, które powinny w nas płynąć.
*** („Iść, ciągle iść w stronę słońca...”), *** („Ulicami Lwowa szedł Herbert...”), „Ulica”, „Smutni”, „Jako”, „Księżyc”, „Inteligenci” - Wojciech Koryciński
Z wierszy Wojciecha Korycińskiego można wysnuć wniosek, że nasz świat stał się pełen ludzi niewyrazistych, którzy głoszą nieistotne teksty. Teraz trudno o prawdziwych intelektualistów, bo liczy się wyścig na szczyt, który można zdobyć niszcząc innych. Taki stan rzeczy prawdopodobnie prowadzi do upadku, ale czy z tego coś powstanie pięknego, tego nie wie nikt.
„Nierytm” - Wojciech Koryciński
Właściwie można rzec, że bohater w pełni akceptuje bieg wydarzeń swojego życia, choć jego alternatywy mogłyby być znacznie przyjemniejsze. Pytanie stanowi, czy finał pewnego wydarzenia też mógłby być inny, a jeżeli nie, to jeśli byłby na miejscu kogoś innego, to jak by to na niego wpłynęło. Taka refleksja czasem pojawia się w naszym życiu, zwłaszcza podczas analiz niespełnionych marzeń lub trudnych wyborów, jakich czasem dokonujemy.
„Łodzie i ludzie jako byty ostateczne” Weronika Kułaga
Ludzie zatracili siebie, swoją istotę, człowieczeństwo. Wszyscy zajmują się mało istotnymi problemami, choć myślą, iż dokonują wielkich rzeczy, za co są przez innych (podobnych do nich) nagradzani. Wokół brak współodczuwania, a tylko jest wir przyzwyczajeń lub uzależnień. Żeby zmienić bieg wydarzeń powinniśmy odnaleźć to, co jest dla nas rzeczywiście najważniejsze, a wtedy osiągniemy spokój i prawdziwe szczęście.
Podsumowanie
Pierwszy raz miałem styczność z tym czasopismem i ten początek mogę uznać za udany. Książkę czytało mi się z zainteresowaniem, ale biorąc się za nią trzeba pamiętać, że będziemy mieć możliwość obcowania z poważną literaturą na wysokim poziomie, a co za czym idzie kontakt ten będzie dość długi i mniej lub bardziej owocny. Część utworów literackich, a także recenzji czy innych tekstów zostało napisane trudnym językiem dla przeciętnego odbiorcy, oczywiście słowniki ułatwiają przyswajanie treści, ale nie każdy może mieć chęć i na to czas (osobiście nie miałem z tym problemu). Bardzo ciekawym rozwiązaniem są noty biograficzne poszczególnych twórców, co pozwoli na lepsze poznanie pisarza, a także ułatwia sięgnięcie po jego inne dzieła. Okładka w pewien sposób pasuje do motywu przewodniego czasopisma jakim jest „Nowy początek”, a kolorystka sugeruje, że może być to coś dobrego. Gorąco polecam tę pozycję spragnionym bardzo dobrej literatury, a także tym, którzy zastawiają się do czego może doprowadzić zakończenie danej sytuacji w kraju i na świecie lub jakiegoś ich etapu w życiu osobistym.
Za egzemplarz do recenzji dziękuję Stowarzyszeniu Sztukater.
Informacje dodatkowe o eleWator nr 40 (3-4)/2024). Nowy początek:
Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2024-11-30
Kategoria: Czasopisma i magazyny
ISBN:
Liczba stron: 212
Język oryginału: Polski
Dodał/a opinię:
GrzechuCzyta
Kup książkę eleWator nr 40 (3-4)/2024). Nowy początek
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
