Gdzie ci mężczyźni, których nie poślubiłam

“Najgorsze, co można zrobić, to opowiedzieć facetowi, z którym się żyje, o jego poprzednikach”.

Natalia jest dojrzałą kobietą. Ma wszystko, co z zewnątrz wygląda na spełnione życie: dom, rodzinę, stabilność. A jednak coś ją uwiera od środka, nie daje spokoju. Zaproszenie na zjazd absolwentów staje się impulsem do odważnej — może odrobinę szalonej — podróży w przeszłość. Do spotkań z mężczyznami, których kiedyś nie poślubiła. Do sprawdzania alternatywnych wersji własnego losu. Do zadawania pytań, na które czasem lepiej nie znać odpowiedzi.

Kolejny mam poczucie, że Autorka doskonale wie, jak pisać historie, które zostają w sercu. Jej styl jest lekki i płynny, pełen subtelnego humoru, który bawi, ale nie spłyca, oraz refleksji pojawiającej się niepostrzeżenie — takiej, która zostaje z czytelnikiem na długo. Czysta przyjemność czytania. Autorka z wyczuciem oddaje wewnętrzne rozterki, porywy serca i chwile zawahania bohaterów. A oni sami są wyraziści, a jednocześnie bardzo zwyczajni — jak ludzie, których mijamy każdego dnia. Dzięki temu stają się bliscy i prawdziwi.

Książka spokojna, ciepła i bardzo życiowa. Pełna kobiecej wrażliwości i delikatnego humoru. Historia, która nie moralizuje, ale łagodnie prowadzi do wniosku, że miłość — choć bywa różna i kręta — najczęściej prowadzi nas dokładnie tam, gdzie powinniśmy być. Chwilami miałam ochotę potrząsnąć Natalią. Nie zawsze potrafiłam ją zrozumieć, gdy z uporem goniła za iluzją „lepszego życia” i pozostawała głucha na głos rozsądku. Ale może właśnie tak musi być — każdy z nas ma swoją granicę, którą musi przekroczyć sam, nawet jeśli prowadzi to przez rozczarowania i bolesne odkrycia. Atutem powieści są fragmenty z sekretnika — szczere, pisane wrażliwym sercem, wręcz intymne. To one sprawiają, że łatwo odnaleźć w książce cząstkę siebie, łatwiej zrozumieć własne wątpliwości i tęsknoty. Bo pytanie „gdzie ci mężczyźni, których nie poślubiłam” jest w gruncie rzeczy pytaniem o nasze wybory, o umiejętność doceniania tego, co mamy, i o to, czy przeszłość naprawdę potrafi uleczyć dzisiejsze braki.

Polecam tę książkę każdemu, kto lubi opowieści z duszą. Takie, które czyta się z uśmiechem, które skłaniają do zatrzymania się na chwilę i zostawiają po sobie ciepły ślad. Tatiasza i jej książki :) 

Informacje dodatkowe o Gdzie ci mężczyźni, których nie poślubiłam:

Wydawnictwo: Luna
Data wydania: 2025-11-26
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788368381856
Liczba stron: 288
Dodał/a opinię: Wiesława Biegańska

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna