„Ofiara” opiera się na prostym pomyśle, który mógłby prowadzić do przewidywalnej historii. Autorka idzie jednak w innym, dość nieprzewidywalnym kierunku. Nastolatka wyjeżdża na wymianę do Stanów, trafia do idealnie wyglądającego miejsca i szybko odkrywa, że coś w tym wszystkim nie gra. Od pierwszych dni w nowym miejscu dziewczyna czuje niepokój, którego nie potrafi racjonalnie uzasadnić. Rodzina goszcząca zachowuje się poprawnie, nic jawnie złego się nie dzieje, a jednak Wilma nie potrafi się rozluźnić. To właśnie ta sprzeczność między pozorami a wewnętrznym odczuciem stanowi oś całej powieści.
Wilma, szesnastoletnia Dunka, nie przyjeżdża na Florydę wyłącznie po przygodę. To dla niej także próba ucieczki od trudnych doświadczeń, które zostawiły w niej trwały ślad. Nowy dom, słońce, ocean i amerykańska szkoła miały być dla niej świeżym startem. Zamiast tego niemal od początku towarzyszy jej niejasny lęk i przekonanie, że coś w tej układance się nie zgadza. Kiedy w okolicy zaczynają znikać dziewczyny, a jedna z nich zostaje znaleziona martwa, ten niepokój przestaje być tylko wewnętrznym przeczuciem. Narracja prowadzona jest w sposób, który zmusza nas do ciągłego kwestionowania przedstawionych wydarzeń. Autorka celowo nie daje jasnych sygnałów, czy intuicja Wilmy jest ostrzeżeniem, czy skutkiem narastającego lęku i traumatycznych doświadczeń. Dzięki temu odbiorca znajduje się w podobnej sytuacji co bohaterka, nie ma pewności, komu ufać i jak interpretować kolejne zdarzenia. To zabieg wymagający, ale skuteczny, bo buduje napięcie oparte nie na akcji, lecz na psychologicznym dyskomforcie.
Sama Wilma jest bohaterką niejednoznaczną i nie jest łatwą postacią. Trudno ją polubić. Jest zdystansowana, podejrzliwa, często interpretuje zachowania innych w najgorszy możliwy sposób, bywa drażniąca. Jej spojrzenie na ludzi i sytuacje jest wyraźnie zniekształcone przez przeszłe doświadczenia, co sprawia, że trudno jednoznacznie ocenić, na ile jej obawy są uzasadnione. Autorka nie próbuje jej wybielać ani uczynić bardziej przystępną dla czytelnika. Wręcz przeciwnie, pokazuje, jak trauma potrafi zamknąć człowieka w ciągłym stanie czujności i jak bardzo utrudnia normalne funkcjonowanie, nawet w pozornie bezpiecznych warunkach.
Istotną rolę odgrywa w powieści miejsce akcji. Floryda przedstawiona w książce daleka jest od stereotypowego obrazu wakacyjnego raju. Oprócz słońca i przestrzeni pojawia się dzika, nieokiełznana przyroda: lasy, bagna, rezerwaty i zwierzęta, które mogą stanowić realne zagrożenie. Ta sceneria wzmacnia poczucie izolacji i niepokoju, a kontrast między jasnością dnia a mrokiem działa na korzyść tej historii. Wątki kryminalne nie dominują fabuły, są tłem dla opowieści o strachu i braku zaufania. Autorka nie skupia się na śledztwie, bardziej interesuje ją to, jak takie wydarzenia wpływają na osobę już wcześniej obciążoną emocjonalnie. Dzięki temu powieść porusza także temat odpowiedzialności dorosłych, milczenia wokół problemów rodzinnych oraz bezradności młodych ludzi wobec sytuacji, które ich przerastają.
Styl powieści jest prosty i oszczędny, ale dobrze dopasowany do treści. Krótkie rozdziały i płynna narracja sprawiają, że powieść czyta się szybko, a napięcie stopniowo narasta. Jednocześnie nie jest to lektura, która daje poczucie komfortu, bo atmosfera niepokoju towarzyszy nam niemal do samego końca. Najbardziej problematycznym elementem jest zakończenie. Jest ono otwarte i pozostawia wiele kwestii bez jednoznacznych odpowiedzi. Sprawia wrażenie urwanego, jakby historia została przerwana w kluczowym momencie. Z jednej strony taki zabieg podkreśla niepewność i emocjonalny chaos bohaterki. Z drugiej brakuje satysfakcjonującego domknięcia i zostaje poczucie, że potencjał opowieści nie został w pełni wykorzystany.
„Ofiara” to opowieść o intuicji, strachu i konsekwencjach życia w ciągłym napięciu. Mimo niedoskonałości, zwłaszcza w finale, jest to historia, która zostaje w pamięci i skłania do refleksji nad tym, jak cienka bywa granica między realnym zagrożeniem a lękiem zakorzenionym w przeszłych doświadczeniach. Jeśli szukacie powieści młodzieżowej z mrocznym, psychologicznym zacięciem, warto po nią sięgnąć. Polecam 💚
Wydawnictwo: HarperKids
Data wydania: 2025-11-26
Kategoria: Dla dzieci
ISBN:
Liczba stron: 232
Tytuł oryginału: Stray
Dodał/a opinię:
maitiri_books