Piaskowa góra

Wiedziałam już kiedy przeczytałam pierwszy akapit. Po prostu wiedziałam, że ,,Piaskowa Góra" Joanny Bator jest tytułem, który dostarczy mi niezwykłych czytelniczych doznań, że mnie zachwyci. Ach, jakże pięknie ta prosta opowieść została opowiedziana. Bator to prawdziwa czarodziejka, która za pomocą cudownej narracji - z prostej w gruncie rzeczy opowieści - potrafi wyczarować historię daleką od banału. Fabuła ,,Piaskowej Góry" koncentruje się na opisie trzech pokoleń kobiet. Za pomocą postrzępionej, nielinearnej narracja autorka opisuje losy Jadwigi Chmury, jej córki Dominiki, matki Zofii i teściowej Haliny. Bator nie słodzi i nie idealizuje, z pieczołowitością opisuje szarą, siermiężną rzeczywistość PRL-u, w której przyszło żyć Jadzi i jej rodzinie, zahacza również o lata wojenne, które szczególnie mocno namieszały w życiu Zofii. Bohaterki wykreowane przez Joannę Bator to pełnokrwiste, złożone postacie pełne wad. Nie bała się pisarka obdarzać swych bohaterów (chodzi mi nie tylko o kobiety) najgorszymi z cech - zawiścią, uprzedzeniami, alkoholizmem, kombinatorstwem. Nie bała się opisać rzeczywistości takiej, jaką była naprawdę, i choć w wyniku tego świat przedstawiony w powieści nie grzeszy zbytnią atrakcyjnością, to przyciąga uwagę czytającego swoją autentycznością Mogłoby wydawać się, że ,,Piaskowa Góra" ze względu na podjętą tematykę jest utworem, w którym króluje depresyjna, ciężka atmosfera - nic bardziej mylnego. Iście poetycki język narracji nadaje temu utworowi fabularnej lekkości. Powieść mnie urzekła.

Informacje dodatkowe o Piaskowa góra:

Wydawnictwo: W.A.B.
Data wydania: 2009-02-01
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-7414-553-4
Liczba stron: 448
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię: millawia