“Miłość oznacza, że kładzie się swoje życie innemu człowiekowi u stóp; do tego jednak ludzie dzisiaj nie są zdolni”.
Oskar to samotny, pełen kompleksów dwunastolatek, mieszkający z rozwiedzioną matką w Blackebergu – surowym, betonowym przedmieściu Sztokholmu. W szkole jest popychadłem, stale szykanowany i wyszydzany, jakby jego istnienie było dla innych jedynie pretekstem do zadawania bólu. Pewnego dnia do mieszkania tuż obok wprowadza się dziewczynka w jego wieku. Eli nie chodzi do szkoły, wychodzi z domu dopiero po zmroku i roztacza wokół siebie aurę cichej, niepokojącej tajemnicy. W Oskarze natychmiast rodzi się fascynacja – dostrzega w niej inność. Wkrótce między tą dwójką wyrzutków zaczyna tlić się delikatna więź, a Oskar po raz pierwszy w życiu znajduje bratnią duszę. Jednak Eli skrywa sekret, który pachnie grozą. W mieście zostaje znalezione ciało nastolatka pozbawione krwi. Dla Oskara liczy się tylko to, że jeden z jego prześladowców już nigdy nie podniesie na niego ręki.
Od pierwszych stron pulsuje niepokój, a akcja – prowadzona spokojnym, konsekwentnym rytmem – wciąga nas w gęstniejącą atmosferę szarości, chłodu i milczącego cierpienia. Autor, pisząc prostym, niemal lodowatym językiem, buduje klimat narastającej grozy i przygnębienia. Przedmieścia, po których błąkają się bohaterowie, przypominają labirynt bez wyjścia – ukryte miejsca pełne sekretów, niewypowiedzianych emocji, rozpadających się relacji. Postacie są wyraźnie nakreślone, choć niesympatyczne, jakby pozbawione ciepła i prawdy. Paradoksalnie to wampirzyca wydaje się najbardziej ludzka. Relacja Oskara i Eli staje się osią tej opowieści – nieśmiała, krucha, początkowo pełna wahania, potem coraz mocniej skrępowana nicią zależności.
Lektura angażująca, momentami drobiazgowo chłodna, innym razem niemal hipnotyzująca. Psychologiczna głębia splata się tu z motywem wampiryzmu, tworząc opowieść o niepokojącej granicy pomiędzy człowieczeństwem a nieludzką naturą. Surowe, brudne blokowisko – bez perspektyw, bez światła – jest tłem, z którego bucha niemoc, wściekłość, strach i nienawiść. To gorzki obraz szwedzkiego społeczeństwa: przemocy szkolnej, na którą nikt nie reaguje, konfliktów i rozpadów rodzin, dzieci pozostawionych samym sobie. Oskar jest ofiarą brutalnego hejtu rówieśników, a dorośli udają, że nie widzą niczego. W końcu znajduje sprzymierzeńca – dziewczynę, która, by przetrwać, musi zabijać. Dwoje zagubionych, odrzuconych przez świat młodych ludzi splata swoje losy w sposób niepokojący i nieodwracalny.
Powieść jest mocna, chwilami szokująca, a jednocześnie boleśnie prawdziwa. To uważna, chłodna obserwacja społeczeństwa, które zamiast ciepła oferuje dystans, zamiast troski – obojętność. Czuć tu zimno, melancholię i przejmującą samotność. Polecam, Tatiasza i jej książki :)
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data wydania: 2025-09-30
Kategoria: Horror
ISBN:
Liczba stron: 492
Tytuł oryginału: Latt den ratte komma
Dodał/a opinię:
Wiesława Biegańska
Hipnotyzująca opowieść o mrokach ludzkiej duszy, w której spokojne szwedzkie miasteczko staje się areną niepokojących wydarzeń Pewnego jesiennego...
Legenda wampira i hipnotyzująca, posępna historia odrzucenia, przyjaźni i zemsty. Oskar mieszka z matką na sztokholmskim przedmieściu. Nieśmiały i zakompleksiony...