Recenzja książki: Życie do liftingu

Recenzuje: Ewelina Przespolewska

,,Lubię gotować. Relaksuje mnie to."- jeśli jakiś facet wam to powie, to bierzcie go póki gorący. Tacy faceci są niczym spadające gwiazdy:-)

,,Życie to nie sztywny plan. Czasem trzeba ryzykować, zrobić coś, czego wcześniej nie brało się pod uwagę."- nie ważne, że zostało się zranionym. Mógł to być kop do lepszego życia, które właśnie miało nadejść:-)

,,Kiedy coś w środku pęka, kiedy głos w głowie nie pozwala spać- trzeba ruszyć, choćby w ciemno. Choćby wbrew rozsądkowi."- to jest taki moment, kiedy coś wewnątrz nas krzyczy, że teraz jest nas czas, teraz mamy szansę wyjść wpierw na prostą, a później wspiąć się na wyżyny. Bo ciało już wie, tylko mózg działa zawsze z opóźnieniem:-)

Słuchacie, to zaledwie część pierwsza, a już pokazała jakie wsparcie potrafi dać w momencie, kiedy coś nam nie wychodzi lub kiedy tracimy nadzieję. Nasza bohaterka miała w planach pójść na studia, ale chłopak przekonał ją aby wspólnie wyjechali i w innym miejscu zaczęli zarabiać na wspólną przyszłość. To była pierwsza zmiana. Drugą okazała się praca w kawiarni, która zabierała jej tyle wolnego czasu, że sama zaczęła robić sobie paznokcie i w ten sposób zyskała wiele klientek gotowych zapłacić za nie duże pieniądze. Trzecią okazała się zdrada chłopaka, który obiecał dozgonną miłość, wspólną przyszłość, ale nagle stwierdził, że ciągnie go do ciemnoskórych kobiet. Nie myśląc długo powróciła do miejsca z młodości, jednak nie wszystko wyszło tak, jak oczekiwała. Nie ma wszystkich mogła liczyć, ale przewartościowała swoje życie i postanowiła spisać plan działania, by móc rozwinąć swój biznes paznokciowy. To była duża podpowiedź dla każdego, kto chce coś zacząć, ale nie wie jak. Dzięki temu planowi można się skupić na konkretnych działaniach, które doprowadzą nas do wybranego celu. I kiedy jest się już na dobrej drodze, to i postać przekonała się, że moment przeszłości powraca. To my jednak decydujemy, czy pozwolimy mu namieszać, czy wybierzemy siebie i swoje własne szczęście.
Chcę żebyście wiedzieli, że tej książki nie czyta się szybko, gdyż ci, co mają własne cele, ale z jakichś względów utknęli w miejscu, to będą myśleć o wszystkim co się tutaj wydarzyło i przekształcać to na sposób dostosowany do ich sytuacji. Mnie zachwyciła od początku, gdyż zbratałam się z Weroniką, która była dowodem na to, że kiedy się chce, to można iść dalej. I do przodu!
Kiedy czujemy, że nadeszła chwila, która w jakiś sposób ma być decydująca, to pamiętajcie, że wtedy się działa i podejmuje ryzyko. Bo strach nie jest zatrzymaniem, tylko reakcją na nieznane:-)
P.S. Czekam na kolejny tom z uśmiechem:-)

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna