- cytaty - strona 49 - www.granice.pl

Nie potrafię jasno określić celu, w jakim rozpoczynam pisanie. Być może to niepokój na myśl o kolejnych uciekających dniach i dziwna jakaś potrzeba schwytania ich, zatrzymania na zawsze.

Autor: Jakub Małecki
Książka: Korowód
Tagi: nie potrafię, jasno określić, cel, pisanie, niepokój, myśl, uciekające dni, potrzeba schwytania, na zawsze

0

Gdybym miała odpowiedzieć na pytanie: Kim jestem?... Napisałabym taki wiersz - "Kundle całego świata łączcie się...". Mam taki pokręcony życiorys.

Autor: Karolina Felberg
Książka: Osiecka. Rodzi się ptak (tom I)
Tagi: gdybym miała, pytanie, kim jestem, taki wiersz, kundle, świata, łączcie się, pokręcony życiorys

0

Jeśli chodzi o kolory, ja tam wolę srebrzysty. Śledziowy! Ale w takim słońcu będzie trudno złapać śledzie. Bo razi je w oczy i nurkują tak głęboko, że nie można ich dostrzec.

Autor: Joanna Jagiełło
Książka: Olaf i Stella
Tagi: chodzi o kolory, wolę srebrzysty, śledziowy, w takim słońcu, trudno złapać śledzie, razi je w oczy, nurkują tak głęboko, nie można ich dostrzec

0

Rozumiała, że teraz ludziom jest ciężko, że po wielkim wybuchu entuzjazmu zaraz po rosyjskiej agresji na Ukrainę, kiedy każdy dzielił się dobrem, a dary w ich magazynie ledwo się mieściły, każdy dba o swój portfel i uważnie ogląda każdą złotówkę.

Autor: Wojciech Chmielarz
Książka: Zwykła przyzwoitość

0

Do dziś pamiętała wszystkie dane techniczne aparatu męża. Mówił o nich tak często, że potrafiła podać te detale wybudzona ze snu w środku nocy.

Autor: Agnieszka Zakrzewska
Książka: Rubinowa akwarela

0

Bardzo wielu ludzi, wśród nich ona sama, uciekało od wolności. Paradoksalnie ona uciekała od niej ku wolności, która jednak w jakimś momencie przekształciła się w rozpasanie, życiową anarchię i pustkę. Była tak wolna, że aż zniewolona miałkością własnego życia.

Autor: Igor Brejdygant
Książka: Uwolniona

0

Nabrzeże, przy którym stała „Cap Arcona", zostało zamienione w plan filmowy. Wokół kręciło się mnóstwo statystów. Siedzieli na drewnianych skrzynkach, palili papierosy i głośno rozmawiali. Aktorki, które Melita znała z Kasino-Hotel, przechadzały się w długich eleganckich sukniach, chroniąc się przed słońcem pod parasolkami. W centralnym punkcie znajdowała się kamera filmowa, a za nią siedział sam Herbert Selpin. Przyłożył twarz do wizjera i mrużąc jedno oko, drugim zaglądał do środka.

Autor: Izabela Żukowska
Książka: Titanic zatonął dwa razy
Tagi: nabrzeże, Cap Arcona, plan filmowy, mnóstwo statystów, aktorki, Melita, Kasino-Hotel, pod parasolkami

0

Była wykończona. Nie pamiętała już, kiedy ostatnio przespała więcej niż godzinę naraz, bo co chwilę wybudzało ja rozpaczliwe zawodzenie głodomorka.

Autor: Melka
Książka: Matki na Fejsie

0

Zwykle na dźwięk budzika reagują schowaniem głowy pod kołdrę, ale nie dzisiaj. Dzisiaj miał być wyjątkowy dzień.

Autor: Katarzyna Kuśmierczyk
Książka: Mrok pod powiekami

0

Najważniejsze było to, że nie mieli żadnych obowiązków. Do niczego się nie spieszyli, nikt do nich nie wydzwaniał. Mogli spać, jak długo chcieli, i bez pospiechu celebrować każdy posiłek.

Autor: Anna Wojtkowska-Witala
Książka: Dom na granicy

0

Czas, w którym czekam na przyjazd policji, dłuży się niemiłosiernie. Siedzę w przestronnym jasnym salonie na kanapie i wciąż nie mogę uwierzyć w to, co się stało.

Autor: Dorota Glica
Książka: Kłamstwa mojej żony