Agatha Raisin i martwa znachorka

Nieeee, chyba przestaję lubić Agathę i to mówię zupełnie poważnie. Takiej Agathy to ja nie chcę, zresztą i cała ta część stała się jakimś mało smacznym romansidłem, z ledwie zaznaczonym morderstwem. A śledztwa to tam w ogóle nie było. Ani policjant niby to dochodzenie prowadzący, ani wścibska Agatha zupełnie się tym razem nie popisali. No i to ciągłe mijanie się Agathy z ukochanym Jamesem Laceyem, robi się coraz bardziej nudne. Cała seria robi się coraz bardziej rozwleczona, nudna i skręcająca zupełnie nie w tę stronę, za którą ją na początku polubiłam.

Kiedy Agatha znajduje pocięte i oblane farbą swoje ukochane futro z norek, sądzi że może to być sprawka pani Francie Juddle, która skrytykowała ją za nosznie futra. Idzie do kobiety, aby sprawdzić, czy ma ona ubrudzone czerwoną farbą ręce, a znjduje ją martwą! A nieboszczyków bedzie więcej! Prowdzący sprawę inspektor Jimmy Jessop jest zauroczony Agathą, wkłada jej nawet na palec pierścionek zaręczynowy z diamntem i rubinem. Jednak jedna noc z Charlesem (znów!) jest powodem zerwania zaręczyn.