Droga 66

Wydawnictwo: Amber
Data wydania: 2014-04-22
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 978-83-241-4987-2
Liczba stron: 352

Ocena: 4.75 (4 głosów)

Brigid Quinn ma wspomnienia, których wolałaby nie mieć, i zabójcze umiejętności, których wolałaby już nigdy nie potrzebować. Widziała i robiła rzeczy, które wymazała z pamięci. Poza jedną.... Morderca z Drogi 66 zabił sześć kobiet. Porywał je z szosy, a potem pozostawiał ciała na spalonych słońcem pustkowiach Arizony. Poza jednym. Ciała Jessicki, młodej podwładnej Brigid, nigdy nie odnaleziono. A Brigid nigdy nie zapomniała, że to ona wysłała Jessicę na Drogę 66… Trzynaście lat później ta nierozwiązana sprawa znowu wdziera się w życie Brigid. Życie spokojne, ułożone na nowo u boku kochającego męża, profesora filozofii i byłego pastora. Męża, który nie wie nic o jej przeszłości. Brigid widzi szansę, by wreszcie schwytać mordercę Jessicki. I uratować życie następnej agentki. Ale może stracić to, co stało się dla niej najcenniejsze - miłość męża. Bo będzie musiała złamać nie tylko prawo…

Kup książkę Droga 66

Zobacz także

Opinie o książce - Droga 66

Avatar użytkownika - patsi
patsi
Przeczytane:2015-06-29, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek - 2015,
Z wielką chęcią sięgam po książki, w których głównymi bohaterami są agenci FBI. Jest to pierwsza książka z jaką się spotykam, gdy agent jest już na emeryturze, niemniej jest to jakiś ciekawy pomysł. Pomimo emerytury Bridget i tak pracuje przy sprawie, która prawdopodobnie zniszczy jej życie osobiste. Wątki są tak skonstruowane, że czytelnik pragnie przeczytać kolejną część tego cyklu, aby dowiedzieć się o wszystkich konsekwencjach w związku z nieugiętym dążeniem do poznania całej prawdy przez bohaterkę.
Link do opinii
Avatar użytkownika - malczes88
malczes88
Przeczytane:2015-03-10, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015,
Brigid Quinn to bohaterka dość nietypowa, jak na kryminał. Ma prawie sześćdziesiątkę, uszkodzony kręgosłup i jedyne czego chce, to żyć spokojnie ze swoim ukochanym mężem. W wolnym czasie zbiera kamienie do skalniaka, spaceruje z dwoma mopsami i próbuje stać się dobrą żoną. Jej przeszłość, której nie zna dokładnie nawet mąż, jest naszpikowana brutalnością i zbrodnią. Jako była agentka FBI miała do czynienia z wieloma seryjnymi mordercami, lecz to morderca z Drogi 66 ją pokonał. Facet zabijał tylko (aż) raz w roku, w okresie letnim, jedną młodą kobietę, po czym zwłoki porzucał gdzieś na pustyni. Brigid, zastawiając na niego sieci, straciła swoją agentkę, Jessicę, której zwłok nigdy nie odnaleziono. Ta sprawa ją złamała. Minęło już siedem lat od zniknięcia Jessici, pięć, od kiedy jest na emeryturze, dwa, od kiedy wyszła za mąż i wiedzie spokojne życie. Lecz przeszłość powraca w postaci Lyncha, złapanego ze zmumifikowanymi zwłokami kobiety. Lynch przyznaje się do zabójstw przy Drodze 66, zna prawie wszystkie szczegóły i potrafi wskazać miejsce ukrycia zwłok Jessici. Lecz agentka Coleman uważa, że to nie Lynch jest ich mordercą. Wkrótce jej zdanie podziela również Brigid. Cala reszta pławi się w sukcesie. Ktoś usilnie stara się przeszkodzić dwóm kobietom w dojściu prawdy. Na Brigid napada pewien mężczyzna, który uwielbia łamać kości starszym kobietom a w krótkim czasie po tym, Coleman znika bez śladu. Dotychczasowe życie byłej agentki staje na głowie, jej jedynym celem staje się odnalezienie Laury Coleman, ujście z życiem przed polującym na nią mordercy, uniknięcie więzienia i uratowanie małżeństwa. Książka napisana jest w pierwszej osobie z pozycji Brigid, dzięki czemu możemy poznać jej tok myślenia i uczucia nią targające. Pomimo niemłodego już wieku, Brigid nie jest niedołężną staruszką, lecz kobietą pełną energii i pasji. W swojej opowieści nie szczędzi na autoironii, nie lukruje swojego wizerunku, pokazuje, że życie w kłamstwie zawsze ma swoje konsekwencje. Brigid nie da się nie lubić, podobnie jak jej przyjaciela z przeszłości, psychologa Siga, męża Carla oraz budzącego współczucie ojca Jessici, Zacha. A także zastępcy szeryfa Maxa. Panów jest tu jednak mniej, główne role rozpisane są dla kobiet. Mężczyźni występują tutaj przeważnie jako zboczeńcy:) Powieść zaczyna się dosyć mocno, napadem na Brigid, później powoli poznajemy przeszłość i teraźniejszość, na koniec jest wielkie bum, jednak bez "wow". Troszkę mi zabrakło w książce napięcia. Czytałam z dużym zaciekawieniem, nie nużyła mnie, jednak nie odczuwałam parcia na czytanie non stop. Ciekawa historia, dobrze napisana, bohaterka pierwsza klasa. A jednak czegoś brakuje. Dobrze skonstruowany thriller, nie pozbawiony drastycznych opisów, z wartką akcją, bez zbędnych wulgaryzmów. Dobry, lecz nie rewelacyjny.
Link do opinii
Avatar użytkownika - MonikaP
MonikaP
Przeczytane:2014-07-01, Ocena: 5, Przeczytałam, x 52 ksiażki 2014,
Całkiem udany debiut, ciekawa główna postać - emerytowana agentka. Wątek kryminalny - jej nierozwiązana sprawa sprzed lat. Trochę rozczarowało mnie zakończenie, ale sięgnę po kolejne części, które podobno mają się pojawić.
Link do opinii
Avatar użytkownika - katooola
katooola
Przeczytane:2019-01-02, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2019,

Moja pierwsza książka tej pisarki, i muszę przyznać, że całkiem interesująca. Spodobał mi się ten pomysł z starszą agentką na emeryturze, która bada własną nierozwiązaną sprawę sprzed lat. Zawsze byłam ciekawa czy agenci FBI rzeczywiście odchodzą kiedyś na emeryturę, gdyż wydaje mi się, że od przeszłości ciężko uciec. I te próby życia na "spokojnej" emeryturze były fajnie przedstawione, jak Brigid próbowała różnych zajęć by zapełnić swój czas. A przede wszystkim próby życia małżeńskiego z Prefesorem, gdy całe życie żyło się w pojedynkę, próby ukrycia tajemnic ze swojej przeszłości. Chętnie będę śledziła jej dalsze losy.

Link do opinii
Inne książki autora
I tylko ciemność
Becky Masterman0
Okładka ksiązki - I tylko ciemność

Bohaterka Drogi 66, Brigid Quinn, była agentka specjalna FBI, potrafi zabić gołymi rękami. Odeszła ze służby, żeby uciec od zła. Ale zło wkracza do jej...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

"Funkcjonariusz, który odpowiednio długo wykonuje swoją robotę, który widział dość przemocy, rozpoznaje miejsce zbrodni po zapachu. I nie chodzi tylko metaliczny zapach krwi, o którym się czyta, ani o bardziej oczywisty  smród rozkładu. Są pewnie zapachowe subtelności. Większość śledczych z wydziałów zabójstw powie to samo: że miejsce, w którym kogoś zabito, ma własny charakterystyczny zapach, nieulatniający się aromat. To coś jakby mieszanka moczu po szparagach i oliwy z oliwek. Zapach istoty ludzkiej,która wie, że zaraz umrze. Podobno jest to zapach przerażenia."


Więcej

"Wiele kobiet przechodzi przez granicę w nasze strony, wiele głodnych, spragnionych kobiet, osłabionych przez zywioły i wiek, kobiet, które chętnie przyjmą propozycję podwózki ciężarówką i czegoś do picia. Dwustukilometrowy szwedzki bar seryjnego mordercy."


Więcej
Więcej cytatów z tej książki
Recenzje miesiąca
Czego uszy nie widzą
Tyszka Agnieszka
Czego uszy nie widzą
Kołysanka z Auschwitz
Mario Escobar
Kołysanka z Auschwitz
Uciec jak najbliżej
Barbara Ciwoniuk
Uciec jak najbliżej
Pokaż wszystkie recenzje