Gargantua i Pantagruel. Księgi IV i V

Wydawnictwo: MG
Data wydania: 2018-04-18
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-7779-367-1
Liczba stron: 400
Tytuł oryginału: La vie de Gargantua et de Pantagruel

Ocena: 5 (1 głosów)
Inne wydania:

Słynne zdanie: „Lepiej śmiechem jest pisać niż łzami, śmiech to szczere królestwo człowieka”, wprowadzające do opowieści o Gargantui, jest nie tylko zapowiedzią radości głoszonej przez Odrodzenie, śmiech bowiem posłużył autorowi jako broń w walce starego z nowym. Komizm Rabelais’go ma bardzo rozległą skalę, przechodzi od rubasznego, plebejskiego humoru do ciętej chłoszczącej satyry. To właśnie zespolenie komizmu, występującego często pod postacią groteski i realistycznego spojrzenia na świat, zadecydowało o wymowie ideowej dzieła. Stanowi ono bowiem wielki fresk obyczajowy społeczeństwa francuskiego w XVI wieku, połączony z krytyką feudalnych, scholastycznych reliktów średniowiecza. Rabelais nie poprzestaje tylko na krytyce. Przeniknięty dążeniami i ideałami humanistów Renesansu, sławi pełny rozwój człowieka, głosi wiarę w naukę pozwalającą ulepszać bieg ludzkiego życia.

Gargantua i Pantagruel pisany jest bujnym, soczystym językiem, czerpanym z całego bogactwa mowy ludu; Rabelais, wzbogaciwszy słownictwo i składnię, stał się jednym z twórców współczesnej prozy francuskiej. Dzięki kongenialnemu przekładowi Tadeusza Żeleńskiego (Boya) czytelnik polski może w pełni docenić walory tego arcydzieła, głoszącego idee jakżeż aktualne i dzisiaj: wiarę w triumf umysłu ludzkiego, ufność w naukę, przekonanie o zwycięstwie rozumu nad brutalną siłą fizyczną.

Kup książkę Gargantua i Pantagruel. Księgi IV i V

Zobacz także

Opinie o książce - Gargantua i Pantagruel. Księgi IV i V

Literatura klasyczna raczej nie kojarzy się czytelnikom z humorem - choć w jej zasobach bez trudu można odnaleźć zabawne opowieści, to głównie kojarzymy ją z powagą, historią, dawną kulturą i pięknym językiem. O dziele Francoisa Rabelaisa, Gargantua i Pantagruel, nie słyszałam nigdy wcześniej (o autorze w zasadzie też), dlatego powyższy opis Wydawnictwa MG niewiele mi na jego temat podpowiedział i... nieco obawiałam się nudy, jednakże porównanie fantazji Rabelaisa do Szekspira mnie zaintrygowało i nie pozwoliło przejść obok tej książki obojętnie. Prawdę mówiąc - ciężko przejść obojętnie obok olbrzymów, prawda? A to oni są bohaterami tejże powieści!    Właściwą treść książki poprzedza wstęp od tłumacza, Tadeusza Boya-Żeleńskiego, którego - mam nadzieję - przedstawiać nie trzeba. Jest to nielicha garść faktów o Francoisie Rabelaisie i jego fascynująco-komicznym żywocie, geneza jego dzieła oraz kilka innych wyjaśnień, które wspaniale wprowadzają w treść powieści Gargantua i Pantagruel. Już sam życiorys autora budzi uśmiech na ustach czytelnika, bowiem okazuje się on doprawdy fascynującą postacią. Był to bowiem mnich-lekarz-humanista-poeta o niezwykle bujnej naturze, fantazji i talencie, który naraził się niejednej osobistości, a jednocześnie budził ogromną sympatię.   Lepiej śmiechem jest pisać niż łzami,  Śmiech to szczere królestwo człowieka.    Francois Rabelais zdobył moją sympatię już od pierwszych słów, w których zwraca się do czytelnika, jak do przyjaciela. Dodatkowo każdą księgę rozpoczyna jego przedmowa, zawsze w wesołym tonie, humorystyczne zaproszenie do treści: (...) i wesoło czytajcie resztę, z uciechą dla ciała, a pożytkiem dla lędźwi. Jest to jeden z najbardziej specyficznych pisarzy, z jakimi dotychczas miałam do czynienia, a jego pogoda ducha i prostolinijność jest wręcz... zaraźliwa. I choć czasami żarty i słownictwo zawarte w treści budziły we mnie nieco zniesmaczenia, tak muszę przyznać, że bawiłam się wybornie. Humor Rabelaisa jest jednocześnie prosty, wulgarny i... szczery do bólu. Grzeszący mnisi, żądze, obżarstwo... Autor po prostu nie owija w bawełnę, malując przed nami pełen - miejscami nieco sparodiowany - obraz epoki oraz - jak mi się wydaje - siebie samego. W całej książce nie znalazłam ni nuty pesymizmu!    Gargantua i Pantagruel opowiada o dobrodusznych olbrzymach, których ciężko nie polubić, choć są - przede wszystkim - pijaczynami i obżartuchami. Za wielkimi brzuchami skrywa się jednak więcej niż sprośności i prostota - są to postaci inteligentne, o swojskiejfilozofii i poczuciu humoru rodem z latryny. Ci bohaterowie ogromnie przypadli mi do gustu, podobnie jak mnich Jan, który nie wahał się w treści przeklinać. Jak wspominałam wcześniej, Rabelais na pierwszym miejscu postawił wywołanie wesołości w czytelniku, nie tylko poprzez wyśmiewanie aspektów swoich czasów, ale - jak widać - i wspaniale wykreowanych, budzących donośny śmiech postaci. Zabawna jest również szczegółowość autora - wyliczając gry, w które bawił się Gargantua, wymienia ich ponad dwieście. Z początku dziwiła mnie ta nietypowość, ale po zapoznaniu się z całością, uważam ten zabieg za genialny i oryginalny! W zasadzie Gargantua i Pantagruel niewiele ma z pospolitości i - choć jest to dzieło o raczej sprzecznej wartości artystycznej - tak ja całkowicie się w nim zakochałam (albo raczej w nich)!   Rabelais stworzył powieść niezwykle śmiałą, niekonwencjonalną, którą - śmiem twierdzić - wyprzedził swoją epokę. Język, którym operuje jest poetycki, pióro zręczne i inteligentne, a jednocześnie i niechlujne, rynsztokowe wręcz. Wciąż ciężko mi uwierzyć, ze jest to książka Odrodzenia i... że tak bardzo mi się spodobała. Jeśli lubicie nietypowy humor, dosadny i nierzadko cuchnący, polecam tę książkę z całego serca. Błąd! Nawet jeśli nie lubicie takiego dowcipu, powinniście z tą książką się zapoznać. Jest lekarstwem na smutki, a niemądre wypowiedzi i nieobyte żarty przeplatają mądrości oraz doprawdy zabawne wydarzenia. To trochę taka baśń dla dorosłych, w których życiu zabrakło radości - prosta, ponadczasowa, mała przyjemność. 
Link do opinii
Avatar użytkownika - elphaba
elphaba
Przeczytane:2011-11-03, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - agnkok
agnkok
Przeczytane:2011-11-03, Przeczytałam,
Inne książki autora
Gargantua i Pantagruel
Francois Rabelais0
Okładka ksiązki - Gargantua i Pantagruel

Kipiąca od rubasznego humoru opowieść o dynastii dobrych olbrzymów, królów krainy w Turenii.Ich niekończące się uczty, żarty, komiczne...

Zobacz wszystkie książki tego autora