Gdzie jest babcia?

Gdzie jest babcia?, czyli drugi tom cyklu „Sklep z babciami”, to ciepła, pełna humoru i uroku opowieść dla młodszych czytelników, która w bardzo lekki sposób porusza ważne tematy związane z relacjami, współpracą i kreatywnością. Dominika Gałka ponownie zabiera nas do świata Wojtka – chłopca, którego życie rodzinne jest dalekie od standardowego, bo ma… aż trzy babcie, i to każdą zupełnie inną. Już sam ten punkt wyjścia buduje atmosferę pełną niespodzianek i zabawnych sytuacji, które napędzają całą fabułę.

Tym razem historia skupia się wokół szkolnego przedsięwzięcia. Do klasy Wojtka przychodzi nowa nauczycielka języka polskiego, która postanawia wprowadzić nieco świeżości i kreatywności w nauczaniu. Zamiast tradycyjnych lekcji uczniowie mają przygotować artystyczne przedstawienie-niespodziankę, w którym każdy będzie mógł wyrazić siebie poprzez sztukę. Pomysł ten, choć ekscytujący, okazuje się też wyzwaniem – szczególnie dla Wojtka, który zostaje obsadzony w dość nietypowej roli… krzaka. Już sam ten element pokazuje, że książka nie traktuje siebie zbyt poważnie i potrafi bawić absurdem, jednocześnie pokazując, że każda rola – nawet ta najmniej oczywista – ma znaczenie.

Fabuła rozwija się wokół przygotowań do występu. Wojtek, jak to ma w zwyczaju, nie zostaje z problemem sam i zwraca się o pomoc do swoich trzech babć. Każda z nich wnosi coś innego do wspólnego projektu – jedne są bardziej praktyczne, inne kreatywne, jeszcze inne wnoszą nutę chaosu, który ostatecznie okazuje się bardzo twórczy. Wspólna praca nad scenografią staje się nie tylko pretekstem do powstawania zabawnych sytuacji, ale też przestrzenią do budowania relacji i wzajemnego zrozumienia. Kulminacyjnym momentem historii jest dzień premiery, kiedy niespodziewanie znika dziewczynka grająca rolę babci. Wtedy na scenę – a właściwie za kulisy – wkraczają trzy babcie Wojtka, gotowe przejąć jej rolę. Ten moment jest pełen napięcia, ale też komizmu, który stanowi znak rozpoznawczy całej książki.

Bohaterowie są jedną z najmocniejszych stron tej opowieści. Wojtek to postać bardzo autentyczna – trochę nieporadny, trochę zagubiony, ale jednocześnie otwarty i pełen dobrych chęci. Jego trzy babcie tworzą barwne trio, które przyciąga uwagę i wywołuje uśmiech. Każda z nich ma swój charakter, sposób bycia i podejście do życia, co sprawia, że ich interakcje są żywe i pełne energii. Postacie drugoplanowe, takie jak nauczycielka czy koledzy z klasy, również są dobrze zarysowane i wnoszą dodatkową dynamikę do historii.

Emocje w książce są lekkie, ale bardzo prawdziwe. Dominuje radość, humor i poczucie wspólnoty, ale pojawia się też niepewność, stres związany z występem czy obawa przed porażką. Autorka pokazuje, że nawet drobne wydarzenia, takie jak szkolne przedstawienie, mogą być dla dzieci ogromnym przeżyciem. Jednocześnie podkreśla, jak ważne jest wsparcie bliskich i współpraca z innymi.

Wśród motywów, które pojawiają się w książce, szczególnie wyraźny jest motyw rodziny – rozumianej nie tylko w tradycyjny sposób, ale jako sieć relacji opartych na bliskości i wsparciu. Ważny jest także motyw kreatywności i wyrażania siebie poprzez sztukę, który pokazuje, że każdy ma prawo do własnej formy ekspresji. Nie brakuje też motywu przyjaźni i współdziałania, które są kluczowe w osiąganiu wspólnych celów.

Styl Dominiki Gałki jest bardzo przystępny i naturalny. Autorka pisze lekko, z dużym wyczuciem humoru, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z przyjemnością. Dialogi są żywe i wiarygodne, a narracja prowadzona w sposób dynamiczny sprawia, że trudno się od niej oderwać. To styl idealnie dopasowany do młodszego odbiorcy, ale jednocześnie na tyle uniwersalny, że również dorośli mogą czerpać z lektury sporo radości.

To książka skierowana przede wszystkim do dzieci w wieku szkolnym, ale także do wszystkich, którzy cenią ciepłe, zabawne historie z przesłaniem. Sprawdzi się jako lektura do wspólnego czytania, ponieważ zawiera wiele momentów, które mogą stać się punktem wyjścia do rozmów o emocjach, relacjach i współpracy.

Całość pozostawia po sobie bardzo przyjemne wrażenie historii pełnej ciepła, humoru i pozytywnej energii, która pokazuje, że nawet najbardziej niecodzienne sytuacje mogą prowadzić do czegoś dobrego, jeśli tylko towarzyszą im życzliwość, otwartość i odrobina kreatywności. To opowieść, która bawi, ale też subtelnie uczy, dlatego zdecydowanie warto po nią sięgnąć – szczególnie jeśli ktoś polubił pierwszy tom serii.