Niezwykle aktualny tom z najkrótszą formą poetycką na świecie - haiku - w tłumaczeniu Czesława Miłosza, ze wstępem Joanny Bator.
Miłosz w swoim tomie pokazuje, że haiku to coś więcej niż poezja - to inny sposób patrzenia na świat. Tam gdzie zachodnia kultura oddziela ,,ja" od rzeczywistości, haiku łączy je w jedno. Czy Miłosz, tworząc ten wyjątkowy tom w latach 90., przeczuwał, że już wkrótce skończy się epoka, w której to człowiek stoi w centrum świata? I że wreszcie swój głos odzyskają inne istoty?
Zwięzłość i koncentracja na chwili sprawiają, że haiku brzmią niezwykle nowocześnie - wpisują się w szybkie tempo naszego życia, a jednocześnie każą się zatrzymać.
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2025-10-29
Kategoria: Poezja
ISBN:
Liczba stron: 300
Historia literatury polskiej – owoc wykładów Czesława Miłosza, profesora literatur słowiańskich University of California w Berkeley – mimo...
Tam, gdzie niewinność, dzikość i przemoc... mistrzowska opowieść o świecie, którego już nie ma. Na północnych ziemiach dawnej Litwy, w krainie jezior...
Przeczytane:2026-03-20, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2026, 52 książki 2026,
43/52/2026
"Haiku" Czesław Miłosz Znak Granice.pl #recenzja #przeczytam52książkiwciąguroku
Ulotne myśli
Spisane w trzech wersach
Dla potomności
Haiku to tradycyjna, japońska forma poetycka, oparta na minimalizmie i naturze. Składa się z zaledwie 17 sylab, zazwyczaj podzielonych na trzy wersy w układzie 5-7-5. Ta krótka forma skupia się na uchwyceniu ulotnej chwili, pory roku lub głębszej refleksji, często z odniesieniami do filozofii Zen.
Właśnie tego typu formie poetyckiej poświęca swoją publikację Czesław Miłosz. W zbiorze tym odnajdziemy przetłumaczone przez pisarza haiku przeróżnych twórców.
To króciutkie wersy, które uchwytują otaczający świat, naturę, emocje, myśli. Czyta się je szybko, choć są tu takie, które przyciągają uwagę czytelnika na dłużej, niby taka mała forma, ale potrafi dosadnie przekazać to co autor/autorka miał/miała do oddania. Cytuję tu niektóre, które mnie szczególnie chwyciły za serce:
"Dzisiaj też
Śnieg na skrzynce do listów
Nie naruszony"
"Zrujnowany dom.
Grusza w kwiecie.
Tutaj toczyła się bitwa."
"Świat rozpaczy i bólu.
Kwiaty kwitną.
Nawet wtedy."
"Już zmierzcha się"
Woła przepiórka,
"Na co zdadzą się oczy jastrzębia?"
"Błyskawica -
Krzyk czapli
Dźgnął ciemność."
Zbiór ten pozwala na poznanie haiku twórców japońskich i nie tylko, pozwala delektować się zabawą słów, grą sylab, pozwala odczuwać wraz z twórcą tych wersów, skłania do zadumy, zamyślenia. Dla mnie było to nowe doświadczenie, nigdy wcześniej nie miałam okazji czytać haiku, więc cieszę się, że mogłam poznać choć niewielką ich część. A Wy czytaliście haiku? Może pisaliście własne? ?
Książka przeczytana dzięki portalowi Granice.pl w ramach nagrody w wyzwaniu przeczytam 52 książki w ciągu roku. Dziękuję ?