Recenzja książki: Miłość w rytmie walca

Recenzuje: Danuta Awolusi

Katarzyna Sarnowska pisze w taki sposób, że mocno przeżywamy emocje bohaterów. Miłość w rytmie walca już od pierwszych akapitów, kiedy to obserwujemy zakochaną do szaleństwa Leokadię i jej świeżo poślubionego męża, Jana, łapie mocno za serce. Dziewczyna wciąż nie wierzy w swoje szczęście. Jednak każda piękna chwila oznacza, że kiedyś przyjdzie się zmierzyć z czymś trudnym i bolesnym. Jak będzie tym razem?

Miłość w rytmie walca to kontynuacja powieści Miłość w kolorze sepii. Akcja ponownie przenosi czytelnika do Polski dwudziestolecia międzywojennego. 

Leokadia i Jan po ślubie zamieszkują w służbowym mieszkaniu na terenie koszar. Są szczęśliwi, mają plany i marzenia. Sielanka nie trwa jednak długo. Przeszłość upomina się o Jana, a tajemnica, którą próbuje ukryć przed żoną, zaczyna zatruwać ich relację. Jan wpada w pułapkę szantażu. Staje przed dramatycznymi decyzjami, których skutki wpływają na całe małżeństwo. 

Ten brak szczerości, ogromne ryzyko, jakie podejmuje bohater, są naprawdę przejmujące. Głównie dlatego, że autorka od początku przedstawia Leokadię i Jana jako wyjątkową parę, pełną wzajemnej miłości i szacunku. Kiedy więc coś idzie nie tak, ból jest tym większy. 

Skromna Leokadia musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości, a życie w koszarach okazuje się trudne. Bohaterka spotyka się z nieżyczliwością, plotkami i dwulicowością innych kobiet, sama czuje się niewykształcona i niewystarczająca dla takiego towarzystwa. Musi więc stać się śmielsza i odważniejsza, choć nie traci przy tym swojej wrażliwości. I całe szczęście, bo przecież za to ją kochamy. 

Dużym ciosem dla bohaterki staje się zniknięcie młodszego brata Leokadii. Bohaterka obarcza się winą za jego ucieczkę. 

Katarzyna Sarnowska mocno skupia się na relacjach i emocjach. Pokazuje trudy budowania wspólnego życia, wagę komunikacji i zaufania oraz konieczność zmiany własnej postawy, gdy zajdą nowe okoliczności. 

Jednak obok wielkich wzruszeń mamy też pięknie oddane realia dwudziestolecia międzywojennego. Poznajemy świat oficerów, trudne warunki życia chłopów oraz los Żydów, doświadczających agresji ze strony nacjonalistów. Ciekawostką jest opis Włocławka z tamtych czasów. 

Uwagę zwracają także postaci drugoplanowe, jak choćby postać starej zielarki, żyjącej na uboczu. To za jej sprawą autorka porusza temat przyjaźni i dodaje powieści wiele ciepła. 

Miłość w rytmie walca to romans historyczny, napisany z rozmachem, ale jednocześnie pewną dozą intymności. Piękna powieść o uczuciu, o wyborach, które mają konsekwencje, oraz o potrzebie prawdy i rozmowy. To także nostalgiczna podróż do międzywojennej Polski i historia ludzi, którzy próbują budować szczęście mimo przeciwności losu. Polecam!