Kadry tamtego lata

Są książki, które czyta się lekko i przyjemnie, ale zostają w głowie i sercu na długo po odłożeniu ostatniej strony. "Kadry tamtego lata autorstwa Magdalena Załęcka to właśnie taka historia, która jest cicha, nostalgiczna i bardzo prawdziwa.
To opowieść o wspomnieniach, które wracają nieproszone, o uczuciach, których nie da się do końca zamknąć i o życiu, które tylko z pozoru bywa poukładane.

" ...Ja po prostu ...przyzwyczaiłam się,że nic nie jest dane na zawsze".

Janka, główna bohaterka, to kobieta ostrożna, zachowawcza, bojąca się zmian. Lubi mieć kontrolę, bo wie, jak bardzo potrafi zaboleć jej utrata. Gdy była dzieckiem, mama zostawiła ją i ojca. Brak mamy na zawsze odcisnął się na jej emocjach.
Dorosła Janka buduje więc bezpieczną codzienność, w której nie ma miejsca na gwałtowne emocje ani ryzyko. Do czasu. Powrót Piotrka, młodzieńczej miłości z obozu harcerskiego sprzed lat, staje się dla niej jak otwarcie starego albumu ze zdjęciami. Jedno spojrzenia,spotkanie ,rozmowa wystarczy, by wszystko, co wydawało się stabilne, zaczęło się chwiać.
Czy Janka zawalczy o siebie i swoje szczęście? Czy młodzieńcza miłość może przetrwać po latach? Kogo wybierze Janka?

"Nienawiść od miłości dzieli cienka linia"!

Ta historia porusza, bo jest bliska życiu. Pokazuje, że czasem największą odwagą nie jest zmiana świata wokół siebie, ale zmierzenie się z własnymi lękami i uczuciami, które latami były zamiatane pod dywan. Janka nie jest idealna,często bywa zagubiona, irytująca, pełna sprzeczności i właśnie dlatego tak łatwo ją zrozumieć.
Po lekturze zostało we mnie ciche wzruszenie i myśl, że każdy z nas nosi w sobie jakiś kadr z tamtego lata. Wspomnienie, do którego wraca się myślami, nawet jeśli bardzo chcielibyśmy o nim zapomnieć. To książka o drugich szansach, o niedopowiedzianych emocjach i o tym, że nie wszystko w życiu da się zaplanować od początku do końca.

Polecam szczególnie tym, którzy lubią historie spokojne, ale zostawiające po sobie ślad i zmuszającą do refleksji.

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Zima za oknem nie odpuszcza. Na pewno każdy z nas marzy już o lecie, słońcu, wakacjach i cieple. Prognozy pogodowe na najbliższy czas nie są zbyt optymistyczne. Gdzie zatem szukać odskoczni od opanowującej człowieka coraz bardziej frustracji? Dla mnie osobiście, taką odskocznią są książki. Jedna z nich w ostatnich dniach, świetnie pomogła mi zwizualizować sobie przed oczami kadry nadchodzącego lata... Najnowsza powieść Magdaleny Załęckiej zatytułowana ,,Kadry tamtego lata" to ciepła, życiowa i bardzo delikatna opowieść o uczuciach, które wbrew pozorom wcale nie mijają z czasem. To historia, która idealnie trafia w czytelnicze emocje udowdaniajac, że przeszłość potrafi wrócić do naszego poukładnego życia w najmniej spodziewanym momencie i zachwiać nim naprawdę mocno. Główna bohaterka powieści Janka, wydaje się mieć życie pod kontrolą. Jej codzienna stabilność to praca, związek i przyjaźń z Karoliną. Dlaczego więc powrót do jej życia Piotrka, wywołuje w niej emocjonalny wstrząs? Czy Janka na pewno zapomniała o pewnym lecie, obozie harcerskim i chłopaku, który skradł wtedy jej serce? Warstwa wspomnieniowa dotycząca relacji Janki i Piotra z czasu harcerskiego obozu bardzo porusza. Autorka rozpisała ją z ogromną wrażliwością i delikatnością dla młodzieńczych uczuć i emocji. Szczególnie tych gwałtownych, nieporadnych i odrobinę wstydliwych. Wszystko jest autentyczne tak samo jak w życiu. Ta urocza złość, potem policzek, i pierwszy pocałunek. Autorka świetnie oddaje niewinność i zarazem intensywność uczuć młodych ludzi. W bardzo realistyczny sposób pokazuje moment, w którym choć są one jeszcze nieoswojone, to już bardzo prawdziwe. Na uwagę zasługuje też tło powieści, Katowice i wszystkie drobne szczegóły codzienności bohaterów, które sprawiają, że ta historia staje się czytelnikowi wyjątkowo bliska. ,,Kadry tamtego lata" to ciepła, kameralna i bardzo osobista historia o tym, że życie potrafi pisać własne scenariusze. Przeszłość natomiast nigdy do końca nie znika. Czasami tylko cierpliwie czeka, na moment, w którym będzie mogła ponownie zapukać do naszych drzwi. Polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

To na pewno nie jest powieść dla wielbicieli współczesnej literatury. Na ponad 500 stronach niewiele się dzieje, tempo akcji jest wolne - przyspiesza w końcówce. Jednak to nie zarzut. Mnie powieść bardzo się podobała - lubię literaturę angielską XIX wieku, lubię te klimaty. Temat jak na tamte czasy odważny, głoszone w powieści poglądy również. Polecam! 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)