Kobieta z fajką

[ książkę do recenzji otrzymałam od wydawnictwa w ramach współpracy recenzenckiej ]

Jasmina i Maksymilian poznają się, będąc już w kwiecie wieku. Ona - kobieta po przejściach, z chorobą psychiczną, skrywająca mroczne sekrety. On - popularny aktor, stroniący od bliskich relacji z drugim człowiekiem. Co może się wydarzyć, gdy ta dwójka postanowi wziąć ślub? Ano powstaje mieszanka wybuchowa.

Bohaterowie darzą się dziwnym uczuciem. Może nie chcieli być samotni na stare lata, a może naprawdę się kochają. Jedno jest pewne - są pełni przeciwności, chociaż oboje są wybuchowi, mają dziwne poczucie humoru. Mimo to wiedzą, czego od siebie chcą - chociaż tylko do czasu.

Początek książki był trudny. Ciężko mi się to czytało i bałam się, że porzucę tę książkę. Jednak z każdą kolejną stroną zaczęłam się wkręcać, podobał mi się temperament Jasminy oraz bardziej spokojne podejście Maksymiliana. Byłam ciekawa, jak potoczą się ich losy i nie ukrywam, że nie takiego zakończenia się spodziewałam.

To historia o przemijaniu. Jednocześnie każda z postaci pokazuje nam, że na nic w życiu nie jest za późno. Jasmina nieraz zaskakuje swoimi pomysłami i dążeniem do realizacji swoich najdziwniejszych pomysłów.

Podobał mi się styl autorki. Mimo tego trudnego początku, książkę czytało mi się bardzo dobrze. Narracja jest trzecioosobowa, jednak opisywane są uczucia i myśli obojga bohaterów na zmianę. Bardzo podobały mi się dialogi między nimi. Może dlatego, że byli wobec siebie bardzo bezpośredni.

Książkę polecam osobom, które lubią dojrzałych bohaterów z ciętym językiem. Są tu poruszane tematy traum z przeszłości, które wpłynęły na życie dwójki ludzi, którzy starają się z nimi uporać.

Zakończenie jest bardzo niespodziewane. Można powiedzieć, że następuje plot twist, którego nikt się nie spodziewa. A może tylko ja się nie spodziewałam?

Recenzja książki

„Kobieta z fajką”

Autor: Barbara Fitowska
Wydawnictwo: AlterNatywne

(Współpraca reklamowa, barter)

Są historie, które czyta się z uśmiechem. Są takie, które wzruszają do łez. A są też takie, które robią jedno i drugie jednocześnie, zostawiając w sercu czytelnika coś trudnego do nazwania. „Kobieta z fajką” zdecydowanie należy do tej ostatniej kategorii.

To powieść, która od pierwszych stron daje poczucie, że wchodzimy w świat trochę szalony, trochę ironiczny, a jednocześnie niezwykle prawdziwy. Świat, w którym spotykamy Jasminę, kobietę z charakterem, temperamentem i duszą artystki. Tłumaczka horrorów, miłośniczka fajki, marzycielka, która nigdy nie przestała wierzyć, że jeszcze może coś zmienić. Nawet jeśli oznacza to podjęcie decyzji… lekko szalonej.

I właśnie ta decyzja zmienia wszystko.

Na jej drodze pojawia się Maksymilian, ekscentryczny aktor, człowiek pełen tajemnic i cieni przeszłości. Mężczyzna, który nosi w sobie mrok dziecięcych traum i emocje, z którymi wciąż nie potrafi się pogodzić. Ich spotkanie jest jak zderzenie dwóch żywiołów, intensywne, nieprzewidywalne i pełne iskier.

To nie jest typowa historia miłosna.
To relacja pełna skrajności.
💫 radości i śmiechu
💫 kłótni i namiętności
💫 czułości i chaosu

Bohaterowie stoją u progu emerytury, a mimo to przeżywają uczucia, których mogliby pozazdrościć im dwudziestolatkowie. Motylki w brzuchu, pożądanie, tęsknota za bliskością, wszystko to pulsuje między nimi z niezwykłą intensywnością.

Jasmina jest absolutnie magnetyczną postacią. Szalona, odważna, nieprzewidywalna. Potrafi wspiąć się na drzewo, ruszyć samotnie w podróż na Bornholm czy zaskoczyć wszystkich kolejnym niecodziennym pomysłem. Czy to odwaga? Czy może brawura? Trudno powiedzieć… ale jedno jest pewne, obok takiej kobiety nie da się przejść obojętnie.

Z kolei Maksymilian to postać znacznie bardziej mroczna. Zagubiony, poraniony, próbujący odnaleźć spokój w świecie, który nigdy nie był dla niego łaskawy. Jasmina staje się dla niego zarówno lekarstwem, jak i burzą, która potrafi rozbudzić jego najgłębsze lęki.

Ich miłość zachwyca, fascynuje i momentami rozdziera serce.

Bo to uczucie nie jest łatwe.
Nie jest też idealne.
Ale jest prawdziwe.

Barbara Fitowska stworzyła historię pełną humoru, groteski i emocji, które zmieniają się jak kalejdoskop. Z jednej strony bawi do łez, z drugiej, pod sam koniec potrafi złamać serce czytelnika.

To opowieść o miłości, która przychodzi niespodziewanie.
O marzeniach, które nigdy nie są za późne.
I o tym, że nawet najbardziej szalone dusze pragną po prostu… spokoju i bliskości.

A kiedy zamknęłam ostatnią stronę, poczułam coś, co zdarza się tylko przy wyjątkowych książkach, ciszę, wzruszenie i lekką pustkę.

Bo „Kobieta z fajką” to historia, która rozkwita intensywnie, barwnie, niemal szaleńczo… a potem zostaje w sercu jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Jeśli szukacie powieści:

❤️ nieoczywistej
❤️ emocjonalnej
❤️ pełnej humoru i wzruszeń
to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.

Bo czasem najpiękniejsze historie miłosne zaczynają się tam, gdzie nikt już się ich nie spodziewa. 

Nawet nie wiecie, z jakim drżeniem sięgałam po tę książkę — w końcu to mój patronat medialny. Wystarczyło jednak zaledwie kilka stron, by całkowicie przepaść w tej opowieści.

To pełna humoru, groteski i miłosnych zawirowań historia charyzmatycznej Jasminy- tłumaczki horrorów z wrażliwą duszą, oraz ekscentrycznego aktora ze skomplikowaną przeszłością- Maksymiliana. Oboje nie mieli łatwego dzieciństwa, a jego traumy nadal tkwią w ich sercach. Zranione ego Jasminy, która od zawsze marzyła o grze w teatrze, doprowadziło do szalonej decyzji. Jej skutki okazały się nadzwyczaj pozytywne- kobieta zdobyła upragnioną rolę, poznała przyjaciela, który dość szybko skradł jej serce. Ich relacja staje się wyjątkowa, dojrzała oraz intensywna. Wzajemnie odkrywają przyjemność z bliskości drugiego człowieka, bezgranicznej akceptacji oraz cielesnych zbliżeń. Razem idą pod prąd, razem spadają na dno. Jednak to uczucie to również pewnego rodzaju wyzwanie dla obojga. Wyzwanie, w którym muszą zmierzyć się ze swoimi demonami, trudną przeszłością oraz ranami po traumach. Pytanie tylko, czy zrobią to razem, czy też osobno. Odpowiedź znajdziecie w książce. A może i nie!

Od samego początku czułam, że ta powieść będzie nieszablonową przygodą. Już pierwsze strony wywołały u mnie szczery uśmiech, który z czasem ustąpił miejsca smutkowi i żalowi wobec losów tej niezwykłej miłości. Miłości pełnej skrajnych emocji: radości, burzliwych kłótni i wspomnień — zarówno pięknych, jak i tych, które chciałoby się wymazać. Takiej, która pada znienacka, bez względu na wiek. Wybuchowe charaktery bohaterów czynią relację intensywną i ekscytującą. Choć stoją u progu emerytury, wciąż doświadczają „motylków w brzuchu”, pożądania i szybszego bicia serca. Uczucie godne zazdrości… może poza jego finałem.

Niesamowita jest ta radość życia, którą emanują bohaterowie, oraz ich gotowość do działania — często zupełnie nieszablonowego. Jasmina jest tu bezapelacyjną mistrzynią. Jej wyczyny — czy to na drzewie, w klubie nocnym, czy podczas samotnej wyprawy na Bornholm — wywołują jednocześnie uśmiech i łzy. Zamiłowanie do fajki doskonale oddaje okładka książki. Sama nawet dziś nie zdobyłabym się na odwagę, by zrobić wiele z rzeczy, na które ona się porywa. Choć pozostaje pytanie, czy to jeszcze odwaga, czy już brawura wynikająca z problemów zdrowotnych — każdy oceni sam. Gdybym miała w swoim otoczeniu kogoś takiego jak Jasmina, zapewne biłabym na alarm, zarzucając jej brak rozsądku, a jednocześnie po cichu podziwiała jej wyczyny.

Jeśli chodzi o Maksymiliana, postrzegam go jako człowieka zagubionego, noszącego w sobie mrok, z którym wciąż się nie uporał. Źródłem tego mroku jest dziecięca trauma — koszmar powracający nagle i z ogromną siłą. Jasmina z jednej strony staje się dla niego lekarstwem na całe zło, z drugiej zaś, przez swoje wybryki i trudny charakter, bywa zapalnikiem ponownie wyzwalającym chaos.

Ich miłość jest wyjątkowa i wymaga poświęceń dla dobra drugiej osoby. Zachwyca, intryguje, a momentami także zaskakuje (choćby niecodzienne użycie małej łyżeczki). Od początku jednak skazana jest na inne zakończenie — piękne i wzruszające, lecz czy naprawdę szczęśliwe? Z pewnością przyniosło ono bohaterom upragniony spokój, którego dotąd im brakowało.

„Kobieta z fajką” bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Ta miłosna historia jest tak nieoczywista, że aż genialna. Historia pełna humoru, groteski i tragedii. Historia, która rozkwita pełnią kolorów i równie szybko przekwita, pozostawiając po sobie wzruszenie i pustkę. Czytając perypetie Jasminy oraz Maksymiliana, gdzie największą atrakcją była właśnie ta szalona kobieta, bawiłam się wyśmienicie. Lekkość i przyjemność wypływały z kart tej powieści, by na sam koniec zaaplikować nam morze łez i smutku, dzięki czemu ta historia jest głęboka i wyrazista. I jedyna w swoim rodzaju. Tak więc nie ma co zwlekać- trzeba ją przeczytać i ja Wam to nieco ułatwię. Szczegóły już niebawem.