Kuszenie ostatniego Jagiellona, czyli 50 twarzy Augusta

♟️♟️♟️ Recenzja ♟️♟️♟️

Joanna Kupniewska " Kuszenie ostatniego Jagiellona, czyli 50 twarzy Augusta"
@kupniewskajoanna
Wydawnictwo: Alternatywne
@wydawnictwoalternatywne

♟️♟️♟️♟️♟️♟️♟️♟️♟️♟️♟️♟️

" -Matko Polko patolko... Zabiłyśmy człowieka.- Mania się przeżegnała. -Ja pierdzielę...
-No - potwierdziła Anna.- Miał gnojek szczęście.
-Szczęście? Zwariowalaś? -Studentka nie wierzyła własnym uszom. -Od poczatku mówiłam, że to głupi pomysł, ale upartaś sie niczym osioł! Identycznie jak twoja matka!
-Powinien trafić na pal oświadczyła bez śladu współczucia w głosie Anna. -Mial szczescie..."

Siadasz z tą książką myśląc, że to lekka historyczna rozrywka i… zostajesz z wieloma pytaniami, zanim dotrzesz do ostatniej strony. „Kuszenie ostatniego Jagiellona…” to więcej niż romantasy. To zabawna, błyskotliwa i przemyślana podróż do przeszłości, która mocno miesza się z teraźniejszością.

Wyjściowy pomysł hipnoza i przeniesienie współczesnych studentek do renesansowego Wawelu brzmi jak lekko zakręcona fantazja, ale szybko okazuje się, że to doskonałe narzędzie do tego, by bawić się historią i… zadawać pytania o jej sens. Zosia, która miała konkretny plan i „misję do dokończenia”, zostaje zastąpiona przez Manię dziewczynę mniej zorientowaną w dziejach i kompletnie nieprzygotowaną na polityczne knowania XVI wieku.

🪄 W książce znajdziesz :
🫧 podróż do przeszłości przez hipnozę i zamieszanie z tożsamościami
🫧 komiczne zderzenie współczesności z realiami renesansowego dworu
🫧 Wawel pełen sekretów, intryg i plotek
🫧 próby wpływania na losy króla i zmianiania historii
🫧 silne, sprytne kobiety, które umieją obracać sytuacje na swoją korzyść
🫧 humor wynikający z różnicy epok
🫧 postacie historyczne przedstawione jak żywi ludzie z pasjami i słabościami
🫧 pytania o sens ingerowania w przeszłość
🫧 lekkie, pełne smaczków historycznych tło
🫧 alternatywną wizję dziejów Polski

To, co najbardziej wciąga, to kontrast między dziś a dawniej, momentami absurdalne sytuacje, które wynikają z tego zderzenia, bawią tak samo, jak skłaniają do refleksji. Autorka zgrabnie łączy lekkość stylu z poważniejszymi pytaniami o to, co by było, gdyby historia potoczyła się inaczej.

Kupniewska w mistrzowski sposób ożywia renesansowy Wawel nie jako pomnik z podręcznika, ale jako tętniący życiem świat ludzi pełnych emocji, ambicji i tajemnic. Postacie historyczne nie są tu tylko etykietami z książki do nauki mają charaktery, pragnienia i wady. Zygmunt August nagle przestaje być tylko „królem”, a staje się kimś znacznie bardziej ludzkim z zalotami, nadziejami i słabościami.

Całość czyta się jak rozmowa z kimś, kto zna historię, ale nie boi się jej poluzować, rozśmieszyć i przewrócić do góry nogami. W tej książce jest zarówno humor, jak i refleksja a im dalej brniesz w lekturę, tym wyraźniej czujesz, jak jedna decyzja pociąga za sobą lawinę zmian.

To nie jest tylko lekka powieść to kreatywna, zabawna i zaskakująco głęboka opowieść, która zostawia czytelnika z ochotą sięgnięcia po więcej faktów z epoki Jagiellonów. I prawdę mówiąc po takiej lekturze aż chce się sięgnąć po podręcznik historii.

Co powiecie na przewrotną powieść historyczną, połączoną z humorem, romansem i fantastyką? Brzmi ciekawie, prawda?

Czy można zmienić naszą historię? A jeśli tak — jak wyglądałby dziś nasz kraj? Czy bylibyśmy potęgą, czy może to, co nieuniknione, i tak by nas dosięgło?

Zosia i Mania, bohaterki „Kuszenia ostatniego Jagiellona, czyli 50 twarzy Augusta”, poprzez hipnozę postanawiają nieco namieszać w przeszłości. Tym razem jednak to Mania — ta mniej obeznana z historią — trafia do czasów królowej Bony. Jej spokojny charakter oraz empatia zdziałają wiele na królewskim dworze. Nie obejdzie się jednak bez efektywnych działań, fizycznych ćwiczeń, seksualnych nauk w zaciszu książęcej alkowy oraz pierwszej pidżama party. Dobra zabawa gwarantowana. Cel jest szczytny — Mania wraz z nowymi przyjaciółkami musi zrobić wszystko, by August ponownie zakochał się w swojej żonie i doczekał potomka, czego w rzeczywistości nigdy nie udało mu się osiągnąć. Czy los uśmiechnie się do Mani, a historia zmieni swój bieg?

Przyznam, że taki sposób przedstawienia naszej przeszłości wypada bardzo przyjemnie. Przez całą fabułę lekko płynęłam przez czasy panowania Królowej Bony, gdzie na porządku dziennym były intrygi, spiski, kłamstwa, walka o władzę oraz bogactwo. Gdzie oprócz władców, obawiano się potężnych magów, bo to oni z rozkazu rządzących, zajmowali się czarną robotą oraz przepowiadaniem przyszłości. To czas, w którym nie istniała prawdziwa wolność, a niebezpieczeństwo czyhało tuż za rogiem.

Połączenie teraźniejszych doświadczeń z przeszłością wypadło niezwykle ciekawie i zabawnie. Postać Mani, która wciela się w Dorotę — dwórkę i najlepszą przyjaciółkę Bony — wprowadza prawdziwe zamieszanie na dystyngowanych, rządzonych twardą ręką królowej zamkach. Tam, gdzie inni dopatrują się szaleństwa, rodzi się nowoczesność — groteskowa, nieoczywista, ale odważna. Nowoczesność, która być może mogłaby zmienić bieg historii. Jednak o tym opowiadają dopiero ostatnie rozdziały powieści. To właśnie tam poddałam się refleksjom, czując jednocześnie zdziwienie i ekscytację.

Jeżeli nie macie nic przeciwko powieści historycznej pisanej z przymrużeniem oka, z groteską czy też zupełną przewrotnością losu, to lektura od Joanny Kupniewskiej będzie w sam raz na smutne i samotne wieczory. To taka zabawa i refleksja w jednym. Może się skusicie?

Recenzja Patronacka 

(Premiera 20.01.26)

Kuszenie ostatniego Jagiellona, czyli 50 twarzy Augusta - Joanna Kupniewska 

Dziękuję wydawnictwu Alternatywne za możliwość patronowania tej książki i wzięcia jej pod moje skrzydła.

Czy wyobrażacie sobie naszą historię bez rozbiorów czy też wojen światowych?

Ja w sumie nad tym nie zastanawiałam. A autorka? Ona w dość ciekawy sposób pokazała, że może to być możliwe. Ale jak zmienić przeszłość by przyszłość była inna?

Tego dowiecie się czytając tę książkę.

Gorąco polecam ten tytuł. Jest to pełna emocji historia, ale też intryg, przebiegłości kobiet oraz humoru. 

Historia ukazuje postacie silnych kobiet, które mogą zmienić przebieg wydarzeń. Autorka mnie zaskoczyła i to w pozytywnym znaczeniu.

Sądziłam, że będzie to historia oczami Bony, a tu jesteśmy tylko w jej rzeczywistości. A mianowicie, to jest Dorota Dzierzgowska o której praktycznie zapomniałam, a pojawia się w źródłach historycznych. To dość ciekawa postać.

Historia nie skupia się tylko na niej samej. Mamy tu także punkt widzenia samego króla Augusta, oraz tych "złych", co dobrze naświetlało nam przebieg ważnych wydarzeń. Fajnie się czytało o sile plotek, gdzie pojawiły się inne ważne postacie z tego okresu. I tak mi.in. poeci, inni królowie i astronom.

Dwa ostatnie rozdziały były świetne. Przyznam szczerze, że nawet ciekawy byłby ten alternatywny świat. Lubię jak autorzy dają dodatki do historii i tak jest i tutaj. Uzupełnia to całokształt oraz chronologie.

Jest to historia, która bardzo wiele uczy. 

Przede wszystkim tego, aby myśleć co się robi, czy też chce zrobić. Nie zawsze to co słuszne, jest dobre.

Czy polecam?

O tak! To świetna książka dla tych co lubią kreatywną historię, a także dla takich co lubią wyobrażać sobie "co by było, gdyby?..."

Ta historia sprawiła, że jeszcze bardziej zaciekawiłam się dziejami rodu Jagiellonów.

A czy Ty dasz się porwać w inną historię?

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"- Matko Polko!

Mania musiała kilka razy przeczytać akapit, żeby zrozumieć, co autor miał na myśli.

- Chodzi o to nasze durne, ludzkie krakanie. - Zośka klepnęła przyjaciółkę w czoło. - Nie uda się, nie wyjdzie, nie dam rady. Niby chcemy, żeby akcja zakończyła się powodzeniem, ale bojąc się rozczarowania, wmawiamy sobie, że tak naprawdę wcale nam nie zależy. A nadświadomość to realizuje, sądząc, że właśnie tego pragniemy. Spojrzała na przyjaciółkę. Jednym słowem, podświadomie czuję, że mi się nie uda, i dlatego nadświadomość nie może zrealizować mojego celu, bo nieświadomie uświadamiam jej, że wcale nie chcę, żeby mi się udało.

- Nadświadomie czy podświadomie mam tego dość. - Mańka z impetem zamknęła czasopismo."

"Nie da się zmienić przeszłości."

"Między ustami a brzegiem pucharu wiele może się zdarzyć."

"Mieć plan, a zrealizować go to dwie różne rzeczy."

"W ogniu i lodowatej wodzie hartuje się stal, kobietę hartuje się miłością i poczuciem bezpieczeństwa."

" To, że mieli złego władcę, nie znaczy, że sami byli źli."

"- Powiedział między innymi, że ten, kto ma władzę, nie musi nikogo przepraszać.

- Nie musi - przyznała studentka - ale może.

Bona milcząco potaknęła głową.

[...]

- Ale na tym właśnie polega władza. Jedną ręką dajesz, drugą zabierasz. Przez całe życie starałam się planować, przewidywać i mieć kilka wyjść awaryjnych, czasami jednak nie da się przewidzieć pewnych rzeczy. Leśnik wkopujący w ziemię sadzonkę młodego dębu nie myśli, że być może za kilkanaście lat to samo drzewo spadnie na niego i złamie mu kark.

- Nie bądź dla siebie zbyt surowa. Nie da się przewidzieć wszystkiego."

"Kto rządzi przeszłością, w tego rękach jest przyszłość; kto rządzi teraźniejszością, w tego rękach jest przeszłość." Orwell - Rok 1984

"Traktuj syna jak księcia przez pięć lat, kolejne dziesięć jak niewolnika, a jak przyjaciela przez kolejne lata."