Latawce

Wydawnictwo: Czwarta Strona
Data wydania: 2018-01-17
Kategoria: Inne
ISBN: 978-83-7976-818-9
Liczba stron: 192
Tytuł oryginału: Latawce
Język oryginału: Polski

Ocena: 4.29 (7 głosów)

Grzegorz ma kilka lat, gdy jego ojciec opuszcza rodzinę. Chłopiec został z matką, z którą z każdym rokiem coraz trudnej mu się porozumieć. Ojciec był mistrzem i autorytetem, matka jest łatwowierną, kochającą, uległą kobietą. Ona wybacza kolejne błędy, Grzegorz przekracza kolejne granice.

Myliłby się jednak ten, kto by uznał, że to zwyczajna opowieść o konflikcie pokoleń, toksycznych relacjach i braku zrozumienia. Bo „Latawce” to próba nieustannego poszukiwania wolności, tęsknota za nią. Ale czy Grzegorz ją odnajdzie, czy też da się oszukać jej złudzeniu? W pewnej chwili chłopak dotkliwie się przekona, że jednak człowiek nie ma skrzydeł…

Kup książkę Latawce

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Latawce

"Latanie wcale nie jest takie dobre. Może to i wolność, ale krótka".


Ależ zostałam zaskoczona. Zaskoczona samą formą tej książki oraz jej lapidarnością. Smaczku tej lekturze dodała także informacja o tym, że historia w niej opisana jest oparta na prawdziwych wydarzeniach. Ten tytuł dostarczy wam wiele emocji i wiele refleksji.


Agnieszka Lis to z wykształcenia pianistka i dziennikarka. Uczy muzyki, gry na fortepianie, prowadzi zajęcia dla dzieci oraz warsztaty kreatywnego pisania. Autorka poczytnych powieści, publikowała także swoje teksty w branżowych czasopismach muzycznych.


Gdy Grzegorz miał kilka lat, jego i matkę opuścił ojciec, będący dla bohatera autorytetem. Z biegiem czasu, Grzegorz coraz gorzej dogaduje się z nadopiekuńczą matką, popadając w coraz gorsze kłopoty. Nie kończy szkoły, uzależnia się od używek. Kroczy prostą drogą do autodestrukcji.


Myślę, że wielu czytelników może poczuć zaskoczenie formą literacką, jaką obrała Agnieszka Lis, gdyż ta książka składa się wyłącznie z dialogów. Nie ma w niej rozdziałów, czy jakichkolwiek opisów, jest tylko rozmowa za rozmową. Przyznam, że początkowo konwencja ta nie wywarła na mnie zbyt dobrego wrażenia, jednak w miarę rozwoju toku akcji, przyzwyczaiłam się do takiej formy. Warto wspomnieć przy tym, że największą trudność w odbiorze sprawiało mi przeskakiwanie od sceny do sceny bez typowych, prozatorskich przejść.


"Latawce" to książka o przyczynie i skutkach traumy z dzieciństwa. Historia Grzegorza dla którego odejście ojca kładzie się cieniem na całym późniejszym życiu pokazuje w niezwykle obrazowy sposób, jak mocno na rozwój dziecka wpływa rozstanie rodziców. Dorastanie w dysfunkcyjnej rodzinie wywołuje problemy w dorosłym życiu, a brak stabilizacji pogłębia zagubienie bohatera. To pełny obraz tego, jak narastające frustracje rzutują na podejmowane decyzje w późniejszych latach naszego życia.


Obserwując życie Grzegorza i jego decyzje, czytelnik ma wrażenie staczania się wraz z bohaterem na samo dno. Ta historia jest wyczuwalnie autentyczna dzięki dwóm elementom – faktom, na jakich została oparta oraz dzięki formie jej przedstawienia, jakiej podjęła się Agnieszka Lis. Nie spodziewałabym się, że pod taką kolorową okładką kryje się tak przejmująca opowieść o tym, że każdy z nas chciałby mieć skrzydła.

 

https://www.subiektywnieoksiazkach.pl

Link do opinii

Książka nie należy do łatwych na początku nie wiadomo o co chodzi po dłuższym czytaniu dialogów można sobie coś dopowiedzieć do tej historii, temat raczej oklepany bardzo skrótowo opisany  książka nie wiadomo kiedy się kończy takie opowiadanie w drugiej części wprowadzenia do innych powieści? Kiepsko szybko się czytało ale pozostał niedosyt wogóle mi się nie spodobała

Link do opinii
Avatar użytkownika - Muminka789
Muminka789
Przeczytane:2018-06-06, Ocena: 4, Przeczytałem,

Każdy musi swoje zrobić w życiu, synku. (s. 14)

 „Dmuchawce, latawce, wiatr…” – chce się zanucić, a może i nuci, gdy widzi się tytuł najnowszej książki Agnieszki Lis Latawce. Ale to tylko luźne skojarzenie do słowa-klucza. Głównym bohaterem jest Grzegorz, obecnie to dorosły człowiek. Poznajcie historię jego dzieciństwa, dorastania, obecnego życia.

– Cały czas kocham.

– Mogłabyś mądrzej. (s. 133)

Gdy Grześ miał cztery lata, odszedł od rodziny ojciec. Wyprowadził się z Gorlic do Warszawy. Chłopiec stracił autorytet, stracił swojego mistrza, dlatego z taką gorliwością bronił pamiątek po ojcu, które zostały w domu, np. naklejki na szybie balkonowej. Matka była kochająca, ale bardzo uległa i łatwowierna. Rozpieszczała syna, nie stawiała mu żadnych granic, usprawiedliwiała każde jego złe zachowanie, wybaczała mu kolejne błędy i broniła go, a on się do niczego nie poczuwał. Ot, niebieski ptak, któremu z wiekiem coraz trudniej było się porozumieć z matką. Ale to przecież jej synek…, który jej nie szanuje.

Tak bardzo miałem dość, że postanowiłem ze swojego życia wyskoczyć. Chciałem latać. Prawie mi się udało. (s. 7)

Wychowywanie syna bez ojca, a raczej brak wychowywania – tego mądrego i rozsądnego, słaby kontakt z ojcem, to wszystko sprawiło, że Grzegorz wpadał w kolejne tarapaty – wagary, powtarzanie klasy, papierosy, narkotyki, depresja…

Wolność to taki stan, który przytłacza. Musisz sam podejmować decyzje. (s. 130)

Problemy się nawarstwiały, a on chciał się od nich uwolnić na swój sposób. nie chciał współpracować z rodzicami, z nauczycielami i dyrektorami szkół. Chciał żyć po swojemu. Chciał latać. Pragnął wolności. Długo miał dość życia – i tego dobrego, i tego złego – po prostu miał dość. W swoim pamiętniku napisał:

Myśli o samobójstwie były u mnie na porządku dziennym. (s. 112)

Książka Agnieszki Lis jest „zapisem autentycznych zdarzeń i emocji”. To historia oparta na faktach i prawdziwym życiu i zapewne dlatego jest tak przejmująca w odbiorze i tak autentyczna do bólu, która porusza i wzrusza. Wychowywanie dziecka, a raczej jego brak; toksyczne relacje rodziców, ich kłótnie, pretensje i żale; konflikt pokoleń; brak zrozumienia; problemy wieku dorastania to tematyka poruszona w powieści, lecz główny wątek to latanie, latanie niczym latawce – bezustanne poszukiwanie drogi do wolności, jej samej, tęsknota za nią. Tylko trzeba pamiętać przy tym, że człowiek nie ma skrzydeł.

Latałem, a to kosztuje. (s. 149)

Niełatwo czytać tę książkę, choć jest niewielka objętościowo i „rzadko napisana”. W dodatku przeważają dialogi. Wszystko przez potężny ładunek emocjonalny, który ukryty jest w zachowaniach i słowach Grzegorza, choć raczej powinnam napisać monosylabizmie i jego buntowniczej postawie. Autorka wybrała nielinearną konstrukcję powieści, przez co na początku czytelnik może się nieco pogubić w czytaniu, dopóki nie wpadnie we właściwy rytm. Latawce to przede wszystkim dialogi z udziałem Grzegorza lub o nim, aczkolwiek często brak ciągłości dialogu z różnych powodów. Dialogowana wypowiedź to zapis zdarzeń z życia bohatera, koncentrowanie się na najważniejszych wydarzeniach, sprawach, emocjach. Kursywą są wyróżnione przemyślenia Grzegorza i jego wpisy z pamiętnika. Inną czcionką jest zapis nielicznych fragmentów z obecnego, dorosłego życia bohatera. Przez całą powieść przewija się motyw lotu, latania – znaczenia snu, symbolika w różnych kulturach.

A teraz idę po ciebie, życie. (s. 149)

Latawce to książka niepozorna, trudna emocjonalnie i pod względem formy, ale bardzo ważna, zwłaszcza dla RODZICÓW w TYCH czasach. Mimo pesymistycznego wydźwięku, jest optymistyczna i daje nadzieję na życie, nadzieję na dobre życie.

Link do opinii
Inne książki autora
Pozytywka
Agnieszka Lis0
Okładka ksiązki - Pozytywka

Gdy cichną weselne dzwony, nadchodzi proza życia. Monika nie wierzy własnemu szczęściu. Wystawny ślub, którego zazdrości jej cała wieś, bogaty i przystojny...

Muzyka twojej duszy
Agnieszka Lis0
Okładka ksiązki - Muzyka twojej duszy

Igor trafia do szkoły z internatem. Jest skryty i unika ludzi. Gdy otrzymuje od wujka swój pierwszy aparat fotograficzny odkrywa pasję, która...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Ta, która musi umrzeć
David Lagercrantz
Ta, która musi umrzeć
Bezmiar
Grzegorz Kapla
Bezmiar
Coco i jej mała czarna sukienka
Annemarie Van Haeringen
Coco i jej mała czarna sukienka
Asiunia
Joanna Papuzińska
Asiunia
Bo trzeba żyć. Apolonia
Ewa Szymańska
Bo trzeba żyć. Apolonia
Bachor
Katarzyna Ryrych;
Bachor
Oczy wilka
Alicja Sinicka
Oczy wilka
Sekret antykwariusza
Paweł Jaszczuk;
Sekret antykwariusza
Pokaż wszystkie recenzje