Ludziostki. Opowieści zbłąkanych dusz

,,Rachunek sumienia"

,,Historia z bliskiego wschodu" - A jak byście mieli możliwość rozmowy ze śmiercią, która zaczyna zabierać wszystkich dookoła? Ukazanie również kontrastu między malutkimi a rządzącymi ?

,,#Hick" - Uciekinier Kinga ostatnio wskoczył do kin. Nadratowski stworzył coś mocniejszego. To jak połączenie ,,Komórki" i ,,Uciekiniera" Kinga, choć zaledwie na około 20 kartkach. Uważam że trochę tu też ,,Wewnętrznego kręgu" i podprogowych stworzeń rodem z częstotliwości które potrafią zniszczyć a nawet wessać w trójkąt bermudzki ?

,,Zmiana warty"-  ,,Niewinnych? Zero" ?

Oko za oko, ząb za ząb i detektyw...

,,Trzysta siedemdziesiąt trzy" - każdy jest dziwny i ma swoje udziwnienia, ale jak zaczynamy robić coś perfekcyjnie to inni nazwają nas dziwakiem

,,Narnia" - Marker wyschnął, alkohol, przekleństwo.

,,Error" - wychodzisz na balkon a tam na niebie wyświetli się error. Wracasz i nikogo nie ma ???

,,Chlew i Filipek"- największe gore jakie przeczytacie na raptem 20 stronach ?

,,Alfred" - i armia parawanów, więźniów co nie potrafią ,,odetchnąć pełną piersią". ,,Wyjeżdżają z małych mieszkań w bloku, do małych materiałowych bungalowów na plaży." ?

,,To zdradzę ci kolejny sekret. Dorośli są dużo głupsi od dzieci." Prawda. ,,Bo pokochałem Alfreda." Niesamowita opowieść ściskająca za serce. Bez grozy, tydzień radości w życiu człowieka, które potrafiło odmienić...

,,Rachunek sumienia II" - i gdzie się śpieszysz Ludziostku? Wejdź do wieży

Witajcie moi kochani

Lubicie nietuzinkowe historie?

Dziś chciałabym przedstawić Wam interesujący zbiór opowiadań.

Tytuł: Ludziostki. Opowieści zbłąkanych dusz

Autor: Marcin Nadratowski

Wydawnictwo: Lingua Mortis

Książkę przeczytałam w ramach #booktour organizowanego przez @ksiazkowe_poczynania

To była bardzo dobra lektura.

Na książkę składa się jedenaście opowiadań, które zdecydowanie przypadły mi do gustu.

Każde z nich jest wyjątkowe, każde z nich porusza istotne dla człowieczeństwa tematy. Od śmierci, poprzez brutalność wobec drugiego człowieka, aż po jego zaniedbanie. Nie sposób jednoznacznie opisać o czym one tak konkretnie są, ponieważ każde z nich dotyczy innego aspektu życia człowieka.

Jednakże po lekturze stwierdzam, że każde z nich wywołało u mnie określone emocje - od smutku, poprzez nadzieję, aż po niedowierzanie. To były bardzo skrajne emocje. Ponadto skłoniły mnie również do refleksji.

Ogólnie jestem bardzo zadowolona z lektury. Naturalnie po jej zakończeniu czuję ogromny niedosyt. Lecz to u mnie normalne po przeczytaniu dobrego zbioru opowiadań. Także z wielką przyjemnością niektóre treści zawarte w zbiorze przeczytałabym jako pełnowymiarowe powieści. I do nich zaliczam, np. ,,Rachunek sumienia", ,,Zmiana warty", ,,Trzysta siedemdziesiąt trzy", ,,Witaj, mamo", ,,Chlew i Filipek" - z tego opowiadania mógłby powstać konkretny horror ekstremalny, ,,Alfred" - dotknęło mnie emocjonalnie. Wszystkie te treści to tak jakby zajrzeć w głąb natury człowieka, jego psychiki, emocji, istotny człowieczeństwa. Niosą za sobą ogromny przekaz i emocjonalną głębie.

Przed rozpoczęciem lektury zastanawiałam się nad znaczeniem tytułu. Konkretnie ,,Opowiadania zbłąkanych dusz". I teraz już doskonale rozumiem dlaczego został wybrany taki tytuł. Idealnie określa on zawartość książki. Lepiej bym tego nie ujęła. To po prostu opowieści zbłąkanych dusz.

Serdecznie polecam, strona.394

#współpracabarterowa
Uwielbiam nieprzewidywalne zbiory opowiadań wbijające w czaszkę i pozostawiające z myślą "co ja właśnie przeczytałam?!". Takie właśnie są "Ludziostki. Opowieści zbłąkanych dusz"! Jest onirycznie, dziwnie i niepokojąco.

To takie osobliwe panoptikum zagubionych dusz. Niesamowite upiorne opowiastki nazywam je upiornostkami będące połączeniem surrealistycznych wizji z koszmarami codziennego życia. Nadratowski zadziwia tym, jak płynnie lawiruje między konwencjami literackimi podanymi z fantazją. Jest na tyle różnorodnie, że ciężko zaklasyfikować ten zbiór i w tym tkwi jego urok. Każdy tu znajdzie coś dla siebie... makabra, groteska, fantastyka, czy weird fiction.

Bohaterowie są zmuszeni zmierzyć się z dziwnymi sytuacjami, swoistymi rozpadlinami rzeczywistości, po których nic już nie jest takie same. Narratorzy to zwykli, szarzy ludzie tacy jak my, którym przyszło otrzeć się o krawędź mroku i doznać poczucia derealizacji otaczającego ich świata na granicy szaleństwa czy somnambulicznego odjazdu. Po takich przeżyciach nie ma odwrotu, korzenie mroku wrosły w nich na stałe.

Ogromnym plusem jest to, że bohaterowie tych opowiadań są tacy realni, z krwi i kości. Z ich irracjonalnym lękiem ściskającym trzewia, sumieniem drążącym duszę, demonami przeszłości czy wstydem natrętnie zatruwającym myśli możemy się przeglądać niczym w lustrze. Nie ma ludzi kryształowych, bez skazy, każdy z nas ma ciemną stronę duszy.

Kruchość człowieka i przemijalność czasu są tu namacalne. Opowieści te skłaniają do przemyśleń o stanie psychiki bohaterów. Te natrętne myśli udręczonych istot ludzkich sprawiające, że się myśli nad własnym życiem i podjętymi wyborami życiowymi, które uwierają niczym drzazga.

O wszystkich opowiadać nie będę, ale wspomnę o paru ulubionych, które wżarły mi się w mózg. Absolutnym numerem jeden jest "Rachunek sumienia" niczym psychodeliczna jazda po mrocznych zakamarkach zgniłej duszy. Powidoki dawnych zdarzeń, a rozliczenie się z przeszłością nie zawsze jest możliwe. 

Warto zwrócić też uwagę na przerażające "#HICK"! O tak! Z genialnym przesłaniem. To niejednego zmiecie z planszy! Tak ponuro pasuje do naszej rzeczywistości, wszechobecnego wirtuala i social mediów mających ogłupiający wpływ na społeczeństwo. Jak wielki wpływ mają na nas ekrany, do których jesteśmy przyklejeni? 

Mocno niepokojące jest "ERROR"! Niezwykle działające na wyobraźnię. Pozostawiające czytelnika z milionem pytań w głowie. Czym jest rzeczywistość? Czy jest coś poza znanym nam okruchem rzeczywistością? Jak odróżnić rzeczywistości od mamidła? Kim tak naprawdę jesteśmy?

Gorąco polecam Wam ten zbiór. Utkniecie gdzieś na granicy snu i jawy, poza granicami pojmowania ludzkiego umysłu, gdzie mrok sięga do samych trzewi i was oblepi. 
Katooola patronuje tylko sztosom!