Lukrecja i wielkie przyjęcie urodzinowe

Przyjęcie urodzinowe to fantastyczne wydarzenie dla każdego, zarówno dla jubilata, jak i gości i zawsze takie imprezy wspominane są latami, więc warto celebrować te dni i cieszyć się spotkaniem z bliskimi.
Lukrecja powraca i to jak zawsze w swoim chaotycznym stylu, pomimo tego, że tytuł wskazuje na to, że jest to historia o urodzinach to dzieje się tutaj dużo więcej. Zacznijmy od tego, że dziewczynka poszła do gimnazjum i tak mocno przeżywała to wydarzenie, że za bardzo brała do siebie uwagi nauczycieli, przez co po pierwszym dniu szkoły bała się, że zostanie wyrzucona. Lukrecja próbuje też pokazywać swojej mamie, że dorasta i w wielu sytuacjach sama daje sobie rade i razem ze swoim tatą wyjeżdża na długi weekend. Oczywiście nie brakuje tutaj też uszczypliwości do młodszego brata Wiktora, zabawnych historii ze Scarlett oraz różnych sytuacji z przyjaciółkami.
Po przeczytaniu uważam, że jest to jedna z lepszych części o Lukrecji, jak nie najlepsza, bardzo podoba mi się podejście samej dziewczynki, jak i jej rodziny do rozpoczęcia roku szkolnego, bardzo się starali do tego dobrze przygotować. Też mama Lukrecji w tej części jest bardzo miła, pomocna, cierpliwa i wspierająca, wcześniej moim zdaniem była bardzo przepracowana i sfrustrowana. Ta część na pewno będzie odpowiednia dla dorastających dziewczynek, ponieważ na przykładzie Lukrecji można zauważyć jak odpowiedzialnie podeszła do nowego etapu w jej życiu, jak świetnie sobie z nim poradziła i naprawdę udowodniła, że dorasta. Również pojawia się tutaj temat pierwszych zauroczeń i dziewczynka też podeszła do tego bardzo dojrzale, nie ma tutaj nieskładnych słów, jąkania się czy uciekania przed chłopakiem, który jej się podoba, tylko krótka, miła rozmowa.
Uwielbiam tę rodzinę za to, że tworzy ona chaos kontrolowany, ktoś coś zgubi, ktoś źle odczyta godzinę lub inaczej zrozumie czyjeś intencje, ale i tak każdy wychodzi z tego cało, jeszcze często z korzyściami, także ciesze się, że mogę tak długo uczestniczyć w ich życiu.