Luna moth

Raspael, kiedyś był aniołem, jednak obecnie nie tylko wygląda, ale również zachowuje się jak zwykły człowiek. Na co dzień pije karmelowe latte, spaceruje po cmentarzach i kupuje wiśniowe lizaki, żyje jak wielu innych. Jednak kiedy tylko wyczuje zło, widzi lub czuje go w kimś, wszystko się zmienia. Mężczyzna zamienia się w ćmę i wymierza sprawiedliwość. Zdarza się, że ktoś dostaje wybór, jednak jest to dość rzadkie, przeważnie jego ofiara ginie i to wcale nie szybko i bezboleśnie, a wręcz przeciwnie. Czasem daje ofiarom wybór. Częściej – zadaje im długą, wyrafinowaną śmierć.
Pewnego dnia Raspael trafia na trop serii tajemniczych zgonów. Postanawia dowiedzieć się, kto za nimi stoi. Niebawem na jego drodze staje wampirzyca, która dość mocno w nim namiesza. Jak? Co takiego ich połączy? Co się stanie? Czy Raspael odkryje tajemnice zgonów?

Książka zdecydowanie nie należy do tych lekkich, a wręcz przeciwnie. To pozycja, która wymaga od czytelnika przemyśleń, pełnego skupienia, łączenia faktów i moim zdaniem to są jej zalety. Historia, jaką w niej znalazłam, była ciekawa, a jednocześnie mroczna, pełna tajemnic. Nie da się jej czytać, jednocześnie robiąc inne rzeczy (mnie się to często zdarza, szczególnie jeśli mam możliwość słuchania zamiast czytania).
Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Nie była to pozycja, którą czytało się szybko, w jeden wieczór. Przeczytanie prawie 800 stron zajęło mi kilka dni, musiałam robić sobie przerwy na przemyślenie przeczytanej treści. Podczas czytania towarzyszyły mi emocje i to dość różnorodne.

Bohaterowie ciekawi, dość dobrze wykreowani, mroczni, niebanalni. Skrywają wiele tajemnic, które pomału odkrywamy. Moim zdaniem warto ich poznać.

„Luna moth” to książka z ciekawą, mroczną historią, która wymaga od czytelnika skupienia, łączenia faktów, przemyślenia czytanej treści. Moim zdaniem warto po nią sięgnąć i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Raspael to były anioł, który żyje na ziemi jak normalny człowiek. Wyróżnia go tylko to, że pod postacią ćmy tropi dręczycieli i oprawców. Pewnego dnia na jego drodze pojawia się Letycja - młoda wampirzyca, która budzi w nim odrazę, ale także fascynację. Choć na co dzień Raspael sam wymierza sprawiedliwość, coś sprawia, że nie można się oprzeć Letycji.
Książka przeraża samym swoim wyglądem, dosłownie. To ponad 800-stronnicowa cegła. Nie jest to przede wszystkim typowe fantasy o upadłym aniele, jakie dotąd poznaliśmy z innych powieści.
Autor dodaje rozmaite filozoficzne przemyślenia i nawiązuje do wszechobecnej popkultury. Momentami te wątki były ciężkie do przeczytania i ułożenia, ale dzielnie przebrnęłam do końca.
Dostajemy tu różne opisy ludzkich przeżyć, ale również możemy się przekonać do czego tak naprawdę są zdolni ludzie, by osiągnąć własne cele lub satysfakcję.
Ciężko określić Raspaela jednym słowem. To bohater złożony, który próbuje odkryć własne "ja" i nie boi się pokazać swoich emocji, tj. smutek, złość czy wstyd. Nosi w sobie ogromne pragnienie zemsty na każdym, kto skrzywdził drugą osobę.
Czasami podczas czytania, zastanawiałam się kiedy koniec, przez co trudno mi było się w pełni skupić na tej książce. Historia nieco mi się dłużyła i myślę, że można by było ją odrobinę skrócić, jednak nie wypada źle.