Nie kuś losu

Nie kuś losu Wiktorii Guzik to powieść niezwykle mocna, bezpośrednia, momentami szokująca. Maja, która staje się w tej historii pierwszoosobową narratorką pokazuje czytelnikowi, czym tak naprawdę jest trauma. Maja doświadczyła w przeszłości wielkiego bólu. Pewne wydarzenie sprawiło, że jej świat się zawalił, a stan psychiczny znacząco się pogorszył. Nie bardzo chce wychodzić z domu, odczuwa przytłaczający, bezustanny lęk. Jej przyjaciółka Luiza stara się jej pomóc, ale nie jest świadoma tego, jak bardzo źle dzieje się w głowie Mai. Ta decyduje się uchylić rąbka „tajemnicy“ i są to naprawdę mocje słowa. Bohaterka czuje się zagrożona, wyobcowana, traci sens życia. Trauma ją wyniszcza, trawi, nie pozostawiając miejsca na zwyczajne życie. Ukryta w czterech ścianach, wegetuje. Już niedługo zacznie się przesłuchanie. Znowu będę musiała kłamać, że u mnie w porządku. Mimo wszystko staram się wyluzować. (…) Ktoś mógłby pomyśleć, że mam depresję, a nie chcę, żeby rodzice dowiedzieli się o tej sytuacji. Nie po to kupili mi mały domek, żeby teraz słuchać lamentów. Powinnam być wdzięczna losowi za taki prezent. Nagle ktoś jednak pojawia się w jej życiu. Wojtek. Maja zaczyna budować relację, która mogłaby być dla niej szansą. Chłopak powoli wyciąga ją ze skorupy. Czy pojawia się nadzieja na normalne życie, a może nawet związek? Być może, ale do akcji wkracza jeszcze ktoś - stalker. Obserwator, który widzi więcej, niż

...
(czytaj dalej)