Stryjeńska. Diabli nadali

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2021-12-01
Kategoria: Architektura, kultura, sztuka
ISBN: 9788308074329
Liczba stron: 416
Język oryginału: polski

Ocena: 5.27 (11 głosów)
Inne wydania:

Pełna pasji i furii, podziwiana i nienawidzona, sławna i zapomniana. Malarka uderzających skrajności i totalnych przeciwieństw. Zofia Stryjeńska.

Co kochała, a czego się bała? Z kim się przyjaźniła i gdzie bywała? Jak piła wódkę i przeklinała? Co przemilczała?

Angelika Kuźniak odkrywa przed czytelnikami zapomniane życie wybitnej polskiej malarki art déco. Z jej biografii wyłania się pełnokrwista kobieta, której zmagania są tyleż fascynujące, co uniwersalne.

Nowe wydanie książki zawiera unikalny ,,Słownik Zochy" opracowany przez Angelikę Kuźniak.

Rodziłam się u zbiegu dwóch epok. Za późno, aby tańczyć kankana, za wcześnie, aby podziwiać rozbicie atomu. Oscyluję więc krańcowo między przepaścią a nadzieją.

Zofia Stryjeńska

Z listu do siostry Maryli, 1969 rok:

,,Staremu nudziarzowi o sobie pisać zabraniam. Nie zamierzam błąkać się w nudzie i szarzyźnie nawet po mej dematerializacji. Niech będzie w tym pisaniu tempo, ruch, barwa, energia. Niech mi na nowo w żyłach zacznie pulsować! [...]

Saludos"

Tagi: Artyści

Kup książkę Stryjeńska. Diabli nadali

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Stryjeńska. Diabli nadali

Zofia Stryjeńska to wspaniała, niesamowicie oryginalna artystka. Szybko została doceniona i - wydawać by się mogło - jej kariera gładko się potoczy. Nic bardziej mylnego. Pochodząca z porządnej, dostatniej rodziny krakowskiej, Zofia miała szczęśliwe dzieciństwo i oparcie w rodzicach. Jej rodzice pomagali jej nawet w tak szalonym pomyśle, żeby studiować malarstwo w Monachium, w męskim przebraniu (bo kobiety nie mogły w tamtych czasach studiować). Po powrocie do Polski poznała Karola Stryjeńskiego, swego późniejszego męża. To nie był łatwy związek, chociaż pod koniec życia Zofia idealizowała swego nieżyjącego już męża. Mieli troje dzieci: najstarszą Magdę oraz bliźniaki: Jacka i Jana. Zofia nie wychowywała swoich dzieci, nie miała na to czasu (chociaż miała z tego powodu ogromne wyrzuty sumienia) - Magdą najpierw zajmowała się rodzina Lubańskich, potem Magda i chłopcy trafili pod opiekę Żańci, siostry Karola Stryjeńskiego. Mimo tego, że Stryjeńska była znaną, cenioną i wielokrotnie nagradzaną artystką, ciągle borykała się z kłopotami finansowymi. Pod koniec życia była świadoma tego, że maluje niezbyt dobre obrazy (że tak to eufemistycznie nazwę) - ale robiła to, by mieć jakiekolwiek dochody. Z drugiej strony - była prawdziwą wizjonerką, miała niesamowity rozmach - jak chociażby w projekcie Witezjonu. Zofia Stryjeńska, jaka wyłania się z kart książki, to osoba pełna sprzeczności. Wiele razy wykazuje się ogromną przytomnością umysłu - jak chociażby wtedy, gdy trzeźwo potrafiła ocenić jej małżeństwo z Karolem i zdecydować się na rozwód. Kiedy indziej jednak, wiele lat po przedwczesnej śmierci byłego męża, idealizuje go i tęskni do niego. Jeszcze w trakcie II wojny światowej Zofia podejmuje próby ucieczki z Polski. To dlatego uzyskała dla siebie i dzieci paszporty szwajcarskie. Dzieci wyekspediowała za granicę wcześniej, sama opuściła Polskę już po zakończeniu wojny (jechała z ogromnymi problemami i wbrew sobie, nawet próbowała zostać, ale ostatecznie dotarła do Szwajcarii). I wyjazd do Szwajcarii niewiele zmienił w życiu Zofii - może oprócz tego, że do trosk materialnych (ciągle brakowało jej pieniędzy) doszła ogromna tęsknota do kraju. Smutna to książka, książka o kobiecie rozdartej pomiędzy swoją pasją a rodziną (nijak nie mogła tego pogodzić), z jednej strony wielką artystką - z drugiej zaś osobą, łatającą swe fatalne finanse pożyczkami czy sprzedażą swego niewielkiego majątku. Myślę, że niewiele osób, podziwiających jej monumentalne prace ma świadomość, z jak przyziemnymi problemami musiała się borykać na co dzień. Ciekawe, jak by zareagowała na to, że mennica wypuściła serię monet z jej wizerunkiem? Pewnie by to ironicznie skomentowała, z właściwym jej humorem.
Link do opinii
Avatar użytkownika -

Przeczytane:2016-05-12,
Biografia słynnej malarki, napisana ciekawie, wzbogacona o zdjęcia rodzinne oraz jej prace. Jest to obraz nie tylko jej życia, ale również tamtych niełatwych czasów. Stryjeńska jak na artystkę przystało nie daje się zamknąć w żadne schematy. Żyje po swojemu, doświadcza w życiu wielu ciężkich chwil, ciągle wpada w długi, z których nie umie się wydostać. Generalnie tę biografię czyta się dobrze, jednak pod koniec staje się mocno monotematyczna. Ciągła walka o pieniądze, wyliczenia ile zarobiła na czym, na co wydała itp. nudzą i psują obraz całości.
Link do opinii
Avatar użytkownika - allison
allison
Przeczytane:2021-12-15, Ocena: 5, Przeczytałam,

Książka "Stryjeńska. Diabli nadali" Angeliki Kuźniak ukazała się 1 grudnia 2021 w Wydawnictwo Literackie
Malarstwo Zofii Stryjeńskiej towarzyszy mi od wielu, wielu lat. W dzieciństwie kolekcjonowałam pocztówki (jak wiele osób z mojego pokolenia) i na tych kartach pocztowych były właśnie prace artystki. Wtedy nie wiedziałam, kim była. Tak naprawdę poznałam ten dorobek, będąc już dorosłą osobą. A jej burzliwe życie odsłoniła przede mną dopiero Angelika Kuźniak.
,,Stryjeńska. Diabli nadali" to biografia, którą czyta się jednym tchem. Autorka dotarła do wielu materiałów i dokumentów oraz do wciąż żyjących osób pamiętających malarkę.
Z książki wyłania się obraz wielkiej artystki (szkoda, że zapomnianej), dla której tworzenie było sensem życia, także wówczas, gdy przymierała głodem, przeżywała osobiste tragedie i musiała dokonywać trudnych wyborów.
Angelika Kuźniak prowadzi czytelnika nie tylko przez życie Zofii Stryjeńskiej. Anegdotycznie, barwnie, ale i z wielkim wyczuciem pokazuje losy rodziny oraz bliskich malarki - jej przodków, mężów, dzieci, rodzeństwa, kochanków, przyjaciół, znajomych.
Najpierw poznajemy małą Zosię, potem Zośkę, Zochę. To jednak wciąż ta sama osoba. Dorasta w rodzinie, w której legendarny ojciec decyduje o wszystkim, ale też w osobliwy sposób wpływa na córkę. Wspólne spacery, rozmowy, spotkania zbliżają i kształcą. Kładą się też jednak cieniem na późniejszych poglądach artystki, która z jednej strony jest wyzwolona, robi, co chce, wywołuje skandale, zmienia kochanków jak rękawiczki (do czasu), z drugiej strony jednak wymaga od swoich dzieci, by ...brały kościelne śluby jako wychowane w wierze katolickiej.
Dla mnie Zofia Stryjeńska jest artystką i postacią niejednoznaczną i tragiczną - i właśnie za taki portret bardzo dziękuję autorce. BEATA IGIELSKA 
Dużą zaletą biografii są cytaty z korespondencji i zapisków malarki oraz szata graficzna, czyli liczne barwne reprodukcje prac artystki.
Osobny plus za zamieszczony na końcu ,,Słownik (niepełny) Zochy Stryjenskiej" - pełen żartobliwych, sarkastycznych, krytycznych i wciąż aktualnych wyrażeń, zwrotów, cytatów, określeń.
I coś jeszcze na koniec - ta książka to również opowieść o niepokornej kobiecie i trudnych czasach, w których przyszło jej żyć. A może przede wszystkim o tym właśnie... 

Link do opinii
Avatar użytkownika - aeljot
aeljot
Przeczytane:2019-06-07, Ocena: 5, Przeczytałam,

Ciekawa, wciągająca książka. Zarówno ze względu na sposób pisania jak i samą historię. Historię życia niezwykłej malarki. Fascynujące i dynamiczne życie, pełne wzlotów ale i upadków czy raczej historii smutnych czy przygnębiających.
Dało mi do myślenia to, że dla Stryjeńskiej malowanie, tworzenie było tak pochłaniające, że była w stanie zostawić małe dzieci.
Książka pokazuje też życie kobiet na początku XX w. Kobiet, które mimo wykształcenia czy uznania zawodowego w sumie były podporządkowane mężczyznom. Uderza to zwłaszcza bezpodstawne zamknięcie Stryjeńskiej w zakładzie dla obłąkanych przez męża.
.
Książkę polecam do przeczytania i ze względu na barwną i ciekawą postać bohaterki jak i realistycznie opisany okres pierwszej połowy XX w w Polsce.

Link do opinii

Książkę przeczytałam w kilka dni. Do tej pory nie miałam okazji dogłębniej poznać postaci Zofii Stryjeńskiej. Autorka biografii, Angelika Kuźniak, wieloaspektowo podchodzi do opowiadania o jej życiu i twórczości. Pokazuje ją nie tylko jako znakomitą artystykę, ale przede wszystkim człowieka. Ze swoimi emocjami, wadami, problemami. Wiele razy oddaje też głos samej bohaterce, przytaczając jej listy, notatki. Ja osobiście miałam problem ze Stryjeńską, widzę jej talent, a jednocześnie widzę osobę rozchwianą emocjonalnie, cierpiącą, a jednocześnie ciągle niezdecydowaną. Myślę, że musiało jej być ciężko próbując odnaleźć się jednocześnie w roli malarki, żony, córki i matki. W każdej do końca nie umiała się spełnić. Nigdy nie znalazła spokoju i równowagi. Mam wrażenie, że ciągle cierpiała, próbując się dopasować, a jednocześnie pozostać wierna sobie. Na pewno nie było jej łatwo.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Fretka
Fretka
Przeczytane:2021-07-23, Ocena: 6, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - danonk
danonk
Przeczytane:2016-09-02, Ocena: 6, Przeczytałam,
Inne książki autora
Soroczka
Angelika Kuźniak0
Okładka ksiązki - Soroczka

Misterny, magiczny i literacki reportaż o przychodzeniu, odchodzeniu i życiu Angelika Kuźniak w poetycki i pełen wrażliwości sposób opisuje spotkanych...

Boznańska. Non finito
Angelika Kuźniak0
Okładka ksiązki - Boznańska. Non finito

,,Malowała powoli, z przejęciem, a portrety robiła wprost latami. Model się zestarzał, wyłysiał, ożenił, okocił, schudł [...] musiał pozować, chciał...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Recenzje miesiąca
Jowanka i Gang spod Gilotyny
Katarzyna Wasilkowska
Jowanka i Gang spod Gilotyny
Alina. Wnuczka wariatki
Danuta Noszczyńska
Alina. Wnuczka wariatki
Dolina przebudzenia
Anna Olszewska
Dolina przebudzenia
Świąteczna narzeczona
Paulina Kozłowska
Świąteczna narzeczona
Wyśnione szczęście
Kristin Hannah
Wyśnione szczęście
Szczęściarz
Marta Dębowska
 Szczęściarz
Lustrzane serce
Anna Purowska
Lustrzane serce
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy