Zdrajca. Nie szukaj mnie. Tom 2

matczyne serce czeka 

matczyne serce nie zwleka 

wciąż żałuje 

jeszcze mocno kłuje 

i nigdy się nie poddaje 

najlepsze z siebie oddaje 

i czeka, tak łapczywie 

i szuka, tak niecierpliwie

przez korytarze ciemne 

przez drogi niepewne 

błądzi i w ciszy się snuje 

zatraca i nadzieję czuje 

wiele tych chwil daremnych 

wiele tych myśli niepewnych 

czernią spowite te ścieżki 

i ból na duszy tak ciężki

i czasem na nic to wszystko 

czasem ktoś odchodzi za szybko 

życie szansę odbiera 

serce smutek rozpiera 

lecz ostatnia nadzieja odchodzi

w niej największa siła się rodzi 

niech tli się jej płomień 

niech nie gaśnie ten promień

Błędy. Popełniane. Przeżywane. Można się na nich uczyć. I można przez nie się zgubić. Dotrzeć w miejsca tak ciemne. Usłyszeć myśli niepewne. Kiedy strach do ucha szepce. Kiedy lęk za sercem drepcze. To dziecka szukanie. Do drzwi najczarniejszych pukanie. Gdzieś tam, jest prawda. Gdzieś tam, tkwi zadra. Po drodze szemrzące głosy. Okrutnie zadane ciosy. W ludzkiej bezwzględności. W mafijnej rzeczywistości. Są sny, które nie dają spać. Są łzy, które muszą trwać. 

„Zdrajca” to emocjonujące widowisko. Pełen napięcia pościg za prawdą skrytą za murami przestępczej działalności. To słowa, które nie są zbędne. Niepewności, które są potrzebne. To brzegi, które poszarpane są emocjonalnością. Może tylko delikatnie. Subtelnie. Ale czułam je i wygrzebałam dla siebie. Tutaj matczyne serce staje naprzeciw strachu. A ten pożera i bierze wszystko. Trzeba ogromnej zaciętości, by stawić mu czoła. Trzeba tej głębokiej nadziei. Bo przecież zawsze ona ostatnia umiera. 

Dobrze było wrócić do Joanny. Do tej niezwykle zdeterminowanej bohaterki. Jak dobrze, że w tym tomie mogłam poznać ją bardziej z emocjonalnej strony. Że dała mi możliwość zobaczyć siebie nie tylko przez pryzmat ciętego języka i bezkompromisowości, ale czegoś więcej. Ogromnej wiary i siły w to, że zobaczy syna. Odwagi, która niosła ją przez przestępczy świat. Ale też chwil słabości, które otaczały jej duszę. Polecam.

Ta książka to prawdziwy emocjonalny rollercoaster! 🎢 Autorka stworzyła mroczny, wciągający thriller psychologiczny, który nie pozwala o sobie zapomnieć 🔥
Ta książka to nie jest po prostu kolejny thriller. To misternie utkana, mroczna opowieść, która wbija w fotel i nie pozwala o sobie zapomnieć 🤯 Joanna Opiat-Bojarska udowadnia, że jest mistrzynią polskiego thrillera psychologicznego🔥
Historia skupia się na losach kobiety uwikłanej w przerażającą,toksyczną relację. Autorka nie serwuje taniej sensacji. Zamiast tego, z chirurgiczną precyzją 🪚 rozkłada na czynniki pierwsze mechanizmy przemocy psychicznej, manipulacji i izolacji. Główna bohaterka nie jest jednowymiarową ofiarą – jej strach, niepewność, a wreszcie rodząca się determinacja do walki, są niesamowicie prawdziwe i poruszające. Tytułowy "Zdrajca", to postać przerażająco przekonująca w swojej narcystycznej, kontrolującej naturze. To nie demon z czerwonych oczu, a człowiek, co czyni go jeszcze groźniejszym 🎭

🔎 PLUSY:

· Niewiarygodnie wciągająca fabuła. Akcja toczy się w zawrotnym tempie, a krótkie rozdziały sprawiają, że ciągle chce się czytać "jeszcze tylko jeden"...
· Głęboka psychologia postaci. Bohaterowie nie są czarno-biali. Są niezwykle prawdziwi, złożeni i... niebezpieczni 🫣 Ich motywacje zmuszają do ciągłego zadawania pytań: "Komu można ufać?".
· Atmosfera niepokoju.  Autorka mistrzowsko buduje napięcie i klimat zagrożenia, który towarzyszył mi aż do ostatniej strony.
· Trudne tematy. Autorka porusza ważne i bolesne kwestie, takie jak toksyczne relacje, zdrada, manipulacja i walka o przetrwanie. To nie jest lekka lektura, ale bardzo wartościowa. Jej język jest ostry, celny i pełen metafor, które dosadnie oddają emocjonalny chaos. Atmosfera niepokoju i wszechobecnego zagrożenia jest gęsta i niemal namacalna. Czytelnik czuje ten sam ucisk w klatce piersiowej, co główna bohaterka 😰

🧠 Minus (dla niektórych):

· Mocno mroczny klimat i trudna tematyka mogą być przytłaczające dla osób szukających lekkiego czytadła. To thriller, który mocno uderza w emocje ⚠️

⚠️ OSTRZEŻENIE / DLA KOGO NIE: To nie jest lekka lektura na plażę. Tematyka jest ciężka, momentami przygnębiająca i może być triggerem dla osób, które mają doświadczenia z przemocą psychiczną. To thriller, który nie bawi się w półśrodki 🚫

"Zdrajca.Nie szukaj mnie." to doskonała propozycja dla fanów thrillera psychologicznego z pazurem! 🤯 To historia, która wbija w fotel, pozostawia z mnóstwem pytań o naturę ludzką i na długo zapada w pamięć. Czyta się ją z zapartym tchem, a kończy z ogromnym szacunkiem dla autorki. Polecam z całego serca każdemu, kto szuka thrillera z prawdziwą głębią 🙌📚
Zdecydowanie polecam!

Moja ocena: 10/10🌟

BRUNETTE BOOKS 

Joanna Mazur powraca i nadal szuka swojego syna. Tym razem trafia do Wrocławia, to tam był widziany jej ukochany jedynak. Niestety nic nie idzie po jej myśli, ale nie przeszkadza jej to w prowadzeniu własnego śledztwa. Poznaje elitarną grupę do walki z mafią samochodową z nadkomisarzem Kotem na czele. Wierzy, że pomogą jej znaleźć syna, chociaż nie mówi nadkomisarzowi całej prawdy. Gdy poznaje tych dla których pracował syn postanawia grać na dwa fronty, wpada w sam środek niebezpiecznych rozgrywek. Nie cofnie się przed niczym by czegoś się dowiedzieć, nawet jak miało by ją to kosztować życie.

Czekałam na dalsze losy Joanny Mazur, wyobrażając sobie jej postać zawsze mam przed oczami samą autorkę. Po raz kolejny byłam zaskoczona i bardziej niż przy pierwszej części bałam się o losy Joanny, ile razy widziałam, że to już jej koniec wiem tylko ja. Zastanawiałam się też ile matka jest w stanie wybaczyć synowi czy też dziecku, czy po takim zachowaniu i przestępstwach nie powiedziałabym po prostu dość...matczyna miłość jest nieodgadniona.

Ta historia to akcja, która ciągle pędzi, postacie są barwne, ciekawe, charakterystyczne, mają w sobie to coś, tutaj nie ma miękkich charakterów. Zaskoczyła mnie postać Eryka Kota, tak bardzo nie pasował do stereotypu policyjnego gliny, nie uciekał od swojej kobiety, nie siedział cały dzień w pracy, miał mnóstwo pozytywnych cech, takie niespotykane.

Muszę powiedzieć jedno, ta książka to wulkan emocji skrajnych, mocnych, docierających bardzo głęboko. Zaskoczyło mnie zakończenie, nie tego się spodziewałam.

,,Nie szukaj mnie. Zdrajca" to drugi tom cyklu ,,Nie szukaj mnie autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej. Pierwsza część spodobała mi się na tyle,że bez zawahania sięgnęłam po kolejną i muszę przyznać, że autorka nie zwalnia tempa! Kolejna świetna historia wyszła spod jej pióra, a ja z niecierpliwością będę oczekiwać kolejnych tomów!

Joanna Mazur, czyli nasza główna bohaterka nadal poszukuje swojego syna. Jest pewna, że trafiła na jego trop i tylko chwile dzielą ich od spotkania. Jednak wie, że syn obraca się w przestępczym środowisku i odnalezienie go jest równe minimum szans. Kobieta wciąż ma nadzieję... Jej trop doprowadza ją w końcu do Eryka Kota, który jest nadkomisarzem kierującym tajną operacją policyjną skupiającą się na nielegalnym handlu samochodami..

Po raz kolejny mam wrażenie, że miasto Wrocław jest samodzielnym bohaterem. To miejsce kojarzy mi się z miłością, szczęściem. Autorka mocno obdziera moją wyobrażenia. Przedstawia to miasto z tej mrocznej strony. Wrocław nigdy nie śpi. To miasto niebezpieczne, duszne. W jego zaułkach toczy się osobna, brutalna historia. Wrocław nie jest miejscem koloryzowanym, a wręcz przeciwnie. To miasto żyje własnym życiem: dzień i noc. Mrok, chaos, niepokój to emocje towarzyszące nam ciągle podczas tej książki. A opisy właśnie miasta je skutecznie potęgują.

Eryk Kot ma jedno zadanie: znaleźć handlarzy samochodów. Jednak już na samym początku przeszkadza mu Joanna. Mężczyzna i jego zespół są wściekli jednak po dłuższym zastanowieniu wiedzą, że kobieta może okazać się cennym źródłem informacji. Właśnie ten motyw napędza całą fabułę. Napięcie między bohaterami jest mocno wyczuwalne, ale zdają sobie sprawę, że próba dogadania się może być dla obojgu z nich korzystna. Jednak czy na pewno?

W ,,Zdrajcy" nie zabraknie tajemnic i nie do końca zgodnych z prawem działań. Nie ma tu ludzi, którzy są jedynie dobrzy, czy jedynie źli. Główna bohaterka kierując się miłością, ale i desperacja balansuje na granicy prawa. To samo tyczy się Kota, który jest owszem bardzo skuteczny, ale i bezwzględny. Nie wszystkie jego działania są zgodne z prawem. Relacja między bohaterami to pojedynek dwóch mocnych i silnych osobowości, co dodaje książce świeżości, a samo czytanie i śledzenie losów bohaterów jest niezwykle przyjemne!

Jeśli chodzi o sama narrację i język to jest jak najbardziej na plus. Dialogi są świetne, nie zabraknie sarkazmów czy ironii. Możemy zauważyć tutaj idealny balans pomiędzy suchą obserwacją, a napięciem emocjonalnym. Świetnie jest również wyważony element opisowy. Autorka nie pozwala nam się zanudzić! Co chwile dostajemy nowe poszlaki i wskazówki, które rozbudzają naszą wyobraźnię.

Reasumując, ,,Nie szukaj mnie. Zdrajca" to genialne pomieszanie kryminału i thrillera psychologicznego. Genialni bohaterowie, świetna fabuła, mroczny świat, a przede wszystkim ciągle wyczuwalne i narastające napięcie sprawiają, że od tej książki nie można oderwać się ani na moment! Bardzo gorąco polecam!

IG: libresunn

,,Zdrajca. Nie szukaj mnie" Joanna Opiat-Bojarska 

Pierwszy tom tej serii zrobił na mnie duże wrażenie, ale przyznam, że tutaj autorka naprawdę podkręciła tempo. 

Tym razem akcja przenosi się z Łodzi do Wrocławia - miasta, które w kryminałach odwiedzam już tak często, że traktuję je niemal jak swoje. I tutaj miejska tkanka znów staje się pełnoprawnym bohaterem, a nie tylko papierowym tłem. 

Na pierwszym planie wciąż mamy pisarkę Joannę Mazur, którą bliżej poznałam już w "Złodzieju". I tutaj znów dała popis swojej matczynej determinacji, chwilami zachowując się jak najlepszy śledczy. Przypuszczałam, że w coś się wpakuje i dokładnie tak było. Idąc tropem syna wmieszała się w sam środek policyjnej akcji i autorka tak umiejętnie manewrowała wydarzeniami, że dosłownie czułam się tak jakbym i ja była w środku tajnej policyjnej operacji, tuż u boku Joanny. 

Bardzo wciągnęły mnie sceny z udziałem ,,chartów", czyli elitarnej jednostki do walki z mafią samochodową. Dynamiczne i bardzo autentyczne sceny z udziałem groźnych gangsterów i policyjnych "chartów", to była jazda bez trzymanki. Widać, że autorka ma ogromne wyczucie w opisywaniu pracy operacyjnej. 

Jednak obok emocji i pościgów jest tu też psychologiczna głębia. I myślę, że wątek kryminalny to tylko przykrywka, a tak naprawdę jest to historia o matczynej miłości, o granicach, które jest gotowa przekroczyć, i o tym, że czasem najboleśniejsze ciosy zadają ci, po których nigdy byśmy się tego nie spodziewali. 

A końcówka... no cóż... zamknęłam książkę z ogromną chęcią na więcej. Autorka udowodniła, że można napisać kryminał bez hektolitrów krwi i wulgaryzmów, a mimo to stworzyć historię brudną, mocną i przejmującą. ,,Zdrajca" wbija się pod skórę i zostaje w głowie na długo. 

Akcja jest szybka, rozdziały krótkie, więc książkę przeczytałam właściwie jednym tchem. I najważniejsze, że nigdy do końca nie wiadomo było komu można zaufać. Raz wydawało mi się, że ktoś jest sprzymierzeńcem, a zaraz okazywał się być jednak zagrożeniem. I właśnie ta niejednoznaczność trzymała mnie przy lekturze. 

Polecam każdemu, kto lubi kryminały, w których nie ma prostych odpowiedzi i gdzie moralność nie jest czarno-biała. 

A, i jeszcze jedno. Ta część jest również dostępna w formie audiobooka w Empik go. Czytajcie... słuchajcie... dokładnie tak jak chcecie... Warto. 

Polecam i czekam na trzecią część.

Czy w walce o bliskich istnieje granica, której nigdy byś nie przekroczył? Kogo trudniej rozszyfrować - przestępcę czy policjanta?

,,Zdrajca. Nie szukaj mnie" Joanny Opiat-Bojarskiej to książka, która już od pierwszych stron wciąga w grę pełną kłamstw, zdrad i brudnych układów. Wrocław staje się tutaj areną, na której toczy się walka nie tylko o prawdę, ale i o życie. Autorka prowadzi nas przez mroczne zaułki miasta, gdzie każdy ruch może być błędem, a każdy sojusz - śmiertelną pułapką.

Joanna Mazur to postać, której nie da się przeoczyć. Ostra w słowach, bezkompromisowa w działaniu, napędzana jedną obsesją - odnalezieniem syna. Nie cofnie się przed niczym, nawet jeśli oznacza to wejście do świata złodziei samochodowych i balansowanie na cienkiej granicy prawa. Jej śledztwo szybko zderza się z operacją policyjną prowadzoną przez nadkomisarza Eryka Kota. To starcie dwóch silnych charakterów, które od początku pachnie konfliktem - i wcale nie jest oczywiste, po której stronie prawda jest naprawdę bezpieczna.

To, co szczególnie mnie ujęło, to tempo akcji. Krótkie, dynamiczne rozdziały sprawiają, że czyta się w rytmie przyspieszonego tętna. Nie ma tu miejsca na przestoje - każde zdanie popycha fabułę do przodu, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną. Opiat-Bojarska nie boi się też stawiać trudnych pytań: czy można wejść w świat przestępców, nie brudząc sobie rąk? Czy w imię ratowania bliskiej osoby jesteśmy gotowi poświęcić własne zasady?

Bohaterowie są prawdziwi w swojej złożoności. Autorka pokazuje, że nie ma ludzi w pełni czystych ani całkowicie winnych. Wrogowie potrafią okazać się sprzymierzeńcami, a sojusznicy - najgorszym zagrożeniem. To właśnie ta niejednoznaczność sprawia, że książka działa na emocje tak mocno.

,,Zdrajca. Nie szukaj mnie" to thriller, który nie tylko trzyma w napięciu, ale też zmusza do refleksji. Nie jest to lektura lekka - mroczny klimat, poczucie zagrożenia i ciągła gra na dwa fronty sprawiają, że po skończeniu książki trudno od razu odetchnąć. Ale jeśli lubisz thrillery z charakterem, gdzie adrenalina miesza się z psychologiczną głębią - będziesz zachwycony.

Ocena: 9/10