„To nad strumieniem pochylone drzewo, ta wierzba, co się zanosi szlochem nad upływającym czasem, jest Nocą – w niej ukryte rzeczy, sprawy i czyny oczom i sercu nieznane; łza gwiazdą płynie w bezkresie ostatniej godziny; bramy otwarte, usta Nocy milczą o zbrodniach Dnia, kości umarłych w ucieczce: o czym szepcą trawom, gdy w sukniach pleśni dukat zmurszałego życia wciąż wart tyle co tynf w swoim najmocniejszym blasku i nadal się toczy przez rozprute serca, podcięte gardła, puste oczodoły; o świecie ran niezabliźnionych straszny w swej znikomości pośród wirujących galaktyk w ślepym oku Losu”.
fragment Źródeł
Wydawnictwo: Forma
Data wydania: 2027-12-12
Kategoria: Poezja
ISBN:
Liczba stron: 156
Język oryginału: polski
NOTA Wincenty, czarny mnich, inkwizytor biskupi, uczony i alchemik – oto jego dzieje. Od pacholęcych lat w klasztorze uczy się zakonnej reguły,...
Zbeletryzowana opowieść o Agnieszce Sorel, jednej z najsłynniejszych i najbardziej wpływowych metres we Francji. Agnieszka była nałożnicą króla Francji...