Żyło się. Lata 80./90. sentymentalnie i refleksyjnie

Ciekawe, aczkolwiek trochę brakuje mi tutaj zdjęć (niektóre hasła niestety nie kojarzyły mi się i musiałam posiłkować się wujkiem Google!) Ale czytając powracają wspomnienia dzieciństwa:) Duży plus za twardą oprawę, dzięki temu książkę można wertować bez obaw beż końca:)

Lubię książki o tej tematyce, albowiem lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte to czas mojego dzieciństwa. Czytałam jakiś czas temu podobną pozycję Wojciecha Przylipiaka "Sex, disco i kasety video. Polska lat 90" i muszę przyznać, że była dużo lepsza i mnie autentycznie wciągnęła. W "Żyło się" nie wszystko mnie zainteresowało. Niektóre rozdziały czytałam po łepkach, jak te o komiksach (lubię tylko Tytusa), modelarstwie, grach, czy komputerach. Te tematy nie przewijały się w czasie mojego dzieciństwa i do tej pory są mi obojętne.

Autorzy poruszyli wiele ciekawych kwestii, choć większość z nich przewinęła się w wielu innych pozycjach, więc nie jest to książka jakoś bardzo nowatorska i odkrywcza. 

"Żyło się" to fajna rzecz dla osób, których dzieciństwo przypadło w latach opisywanych przez autorów i doświadczyli na własnej skórze chociażby braku papieru toaletowego, którzy stali w gigantycznych kolejkach, ale także przeżyli fascynację Dynastią, Smerfami, Pszczółką Mają, Sąsiadami, czy Robinem z Sherwood, kupowali Świat Młodych, a potem Popcorn i Bravo. Dla innych to pozycja raczej nudna.