Właśnie tego szukał. Fragment książki „Sekret antykwariusza"

Data: 2019-08-27 10:10:45 Autor: Sławomir Krempa
News - Właśnie tego szukał. Fragment książki „Sekret antykwariusza

Każde miejsce ma swoją tajemnicę.

Piotr Stocki prowadzi antykwariat. Pewnego dnia wyjeżdża z miasta, aby spotkać się z kimś i spłacić zaległy dług.

Spirala nieprawdopodobnych zdarzeń wciąga mężczyznę w machinę zbrodni, a mroczny sekret z przeszłości daje o sobie znać. Dawne grzechy wychodzą na jaw. 

Kim tak naprawdę jest Piotr Stocki? Czy jego zmorą i przekleństwem jest antykwariat?

Wciągająca intryga i narastająca z każdą stroną powieści groza stanowią finezyjną mieszankę kryminału i thrillera psychologicznego. Sekret antykwariusza to powieść trzymająca w napięciu aż do zaskakującego zakończenia. Do lektury zaprasza Wydawnictwo Szara Godzina. Koniecznie weźcie udział w konkursie, który poświęcony jest powieści Pawła Jaszczuka, a dziś w naszym serwisie prezentujemy jej premierowe fragmenty:

Każde słowo z tej rozmowy wryło mu się w pamięć i uwierało go teraz jak gwóźdź w bucie. Zamyślony dojechał do ronda przy stacji benzynowej Shell, gdzie na parkingu stało kilka samochodów i kręcili się ludzie. Męczyło go pragnienie, ale nie chciał rzucać się w oczy. Wskazówka pokazywała, że w baku jest jeszcze dość paliwa, więc na placyku obsadzonym pąsowymi różami wybrał drugi zjazd.

Był rad, że przezornie nie wziął telefonu komórkowego, który pozwalałby go namierzyć. No, ale byli przecież świadkowie, i to wielu. Z pewnością wieśniacy zapamiętali jego wygląd, jak również jego samochód. Powinien się pozbyć grata i zmienić swój image, lecz co to da? Zagryzł wargę i przejechał suchym językiem po zębach.

Stopniowo się uspokajał, rozsądek brał górę nad emocjami. Wiedział, że strach jest złym doradcą. Podobne wątpliwości nieraz dopadały go w przeszłości, ale zawsze wychodził z kłopotów zwycięsko.

Z prawej strony mignęła mu zielona tablica szlakowa. Do celu zostało jeszcze dziesięć kilometrów. Powinien tam dotrzeć za około osiem minut, jeśli będzie jechał z tą samą prędkością. Osiem minut to mniej więcej trzy piosenki w radiu i będzie na miejscu.

Pogłośnił radio. Jakiś redaktorek muzyczny raczył go podkładem z telewizyjnego horroru. Dlaczego znowu wybrał ten idiotyczny kawałek Somebody Help Me? Nerwowo zmieniał stacje nadawcze, by usłyszeć reklamę środka na powstrzymanie biegunki. Wkurzony wyłączył odbiornik.

Wpatrywał się w drogę. Nagrzana jezdnia asfaltowa połyskiwała w oddali niczym rzeka. Wpłynął tą rzeką do miasteczka wciśniętego między dwa bagniste jeziora. Minął ratusz z dwiema dziewiętnastowiecznymi armatami przywiezionymi z belgijskiego Liège. Podobno po drugiej wojnie przez pomyłkę wycelowano je na wschód i były to jedyne armaty w kraju, które groziły wielkiemu Związkowi Radzieckiemu.

Za cmentarzem, przy zabytkowej wieży ciśnień, Stocki dostrzegł parterowy budynek we wściekle pomarańczowym kolorze. Na jego szybie ktoś namalował gigantyczny grzebień i skrzyżowane z nim nożyczki. Właśnie tego szukał.

Zwolnił i wjechał w pustą zatoczkę. W zakładzie Royal Fryzjernia pachnącym Przemysławką nie było klientów. Tym lepiej, wiedział, co ma robić. Siadł na fotelu, oparł stopy o podnóżek. Zażyczył sobie golenie oraz strzyżenie włosów do gołej skóry. Pierwszy raz w życiu miał być łysy.

Kościsty fryzjer z żółtymi plamami na twarzy kilkoma ruchami maszynki pozbawił go włosów. Ostra brzytwa oraz krem do golenia zrobiły resztę i głowa Stockiego nabrała szlachetnego wyrazu. Przypominała mu troszeczkę czaszkę Scypiona Afrykańskiego, który pokonał Hannibala w bitwie pod Zamą. Tak jak zwycięski rzymski wódz miał wystający nos i duże oczy. Zapamiętał jego dostojną facjatę z ilustracji w Historii starożytnego Rzymu. Liza ustawiła ten album na wystawie, przy samym wejściu do antykwariatu, by zachęcić klientów do kupna, ale i tak nikt nie zwracał na niego uwagi. Stocki był pewien jednego: jego oblicze budziło teraz respekt, i o to właśnie mu chodziło. Dlaczego nie wpadł na to wcześniej?

Nakremowany, z nieco lżejszym portfelem, zajrzał do pobliskiego sklepu spożywczego. Chciało mu się pić jak nigdy, więc nabył półlitrową butelkę wody gazowanej. Przystawił ją do ust i wypił duszkiem, a plastikowe opakowanie PET wcisnął do kosza. Odetchnął.

Po przeciwnej stronie ulicy zauważył sklepik z konfekcją. Zajrzał do niego i u śmierdzącej potem dziewoi kupił chińską koszulkę w beżowym kolorze i czarne dresowe spodnie, które mu się nie podobały, ale postanowił w tym dniu łamać wszelkie zasady.

Przebrał się w aucie na tylnym siedzeniu. Starą koszulę i wytarte dżinsy, które dostał kiedyś od Wiktorii, wrzucił do kontenera na zapleczu spożywczaka i docisnął pokrywą.

Ponownie wsiadł do samochodu. Wyjął ze schowka przeciwsłoneczne lustrzanki. Nałożył je i zerknął w lusterko. Był totalnie odmieniony, mógł zdobywać świat.

W naszym serwisie możecie przeczytać kolejny fragment książki Sekret antykwariusza. Powieść Pawła Jaszczuka kupicie w popularnych księgarniach internetowych:

Zobacz także

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Książka
Sekret antykwariusza
0
Okładka książki - Sekret antykwariusza

Każde miejsce ma swoją tajemnicę.Piotr Stocki prowadzi antykwariat. Pewnego dnia wyjeżdża z miasta, aby spotkać się z kimś i spłacić zaległy dług.Spirala...

dodaj do biblioteczki
Wydawnictwo
Recenzje miesiąca
Ta, która musi umrzeć
David Lagercrantz
Ta, która musi umrzeć
Bezmiar
Grzegorz Kapla
Bezmiar
Coco i jej mała czarna sukienka
Annemarie Van Haeringen
Coco i jej mała czarna sukienka
Bo trzeba żyć. Apolonia
Ewa Szymańska
Bo trzeba żyć. Apolonia
Asiunia
Joanna Papuzińska
Asiunia
Bachor
Katarzyna Ryrych;
Bachor
Oczy wilka
Alicja Sinicka
Oczy wilka
Sekret antykwariusza
Paweł Jaszczuk;
Sekret antykwariusza
Pokaż wszystkie recenzje