Rok Szczura. Wędrowniczka

Opinia 10

            Rok szczura. Wędrowniczka jest właściwie tą książką, dzięki której się zaczęła cała moja przygoda z pisaniem recenzji. Dlaczego? Jak tylko przewróciłam ostatnią stronę i zrozumiałam, że to koniec powieści, rzuciłam się do komputera, by szaleńczo poszukiwać informacji na temat daty wydania kolejnej części. Tak trafiłam na wydawnictwo Papierowy Księżyc oraz ogłoszenie konkursu Wyzwanie - fantastyka 2016. Jako że w fantastyce zakochałam się jeszcze w podstawówce, a od tego czasu nasz związek jeszcze ani razu nie przechodził najmniejszego kryzysu - natychmiast się zgłosiłam.

            Niestety nie posiadam żadnego wyższego wykształcenia pozwalającego na interpretowanie i zrozumienie tekstów literackich na tle epok, stylów pisarskich czy szczegółowych środków artystycznych, niemniej zarówno czytanie jak i pisanie od dawna mnie pociągało. I mimo że jako drogę życiową wybrałam zdecydowanie ścisłe przedmioty, to humanistyczne hobby wciąż wypełnia moje wolne chwile. W końcu jako mała dziewczynka marzyłam o tym, by zostać pisarką!

            Druga część trylogii (lub pierwsza część ostatniej części dwurogu, jeśli ktoś woli oryginalną, białoruską wersję) skupia się głównie na przemianie Ryski, autorka krok po kroku pokazuje jak rośnie jej odwaga i pewność siebie, by w ostatniej scenie przedstawić coś całkowicie przeciwnego, zostawiając czytającego pośród rozpaczy spowodowanej smutkiem postaci i zakończeniem utworu. Emocje bohaterki są tak prawdziwe, że podczas lektury odbiera się je niemalże jako swoje własne.

            Bardzo ciekawym zabiegiem, tak odmiennym w stosunku do pozostałych książek obecnych na rynku, jest wybór nieskalanej postaci. Czystość zarówno cielesna jak i uczuciowa głównej bohaterki stanowią miłą odmianę dla natłoku scen erotycznych obecnych w prawie wszystkich książkach fantastycznych, przeznaczonych dla dojrzałego czytelnika, wydanych w ciągu ostatnich dziesięciu - dwudziestu lat. Zresztą sam charakter Ryski jest zgoła inny od tradycyjnych, pewnych siebie, modnych, nowoczesnych dziewcząt będących zwykle podmiotem wydawanych obecnie historii.

            Nie zawodzi również wszechobecny humor Olgi Gromyko, dialogi stają się coraz bardziej zadziorne, a podobieństwa między polską i białoruską kulturą pozwalają odczuć bliskość przedstawianego świata zdecydowanie lepiej niż dzieje się to w przypadku książek tłumaczonych z języka angielskiego. Niesamowite wyczucie Mariny Makarevskiej (tłumacza) w doborze słów i pięknej konstrukcji zdań pozwala idealnie wczuć się w akcję powieści. A dobór wyrazów, takich jak: wieska, weksel czy łuczywo (jako miara czasu), z dawnego języka potocznego lub pozostawianie tych zrozumiałych dla polskiego czytelnika, obecnych w oryginalnej wersji, tworzą swój niepowtarzalny klimat.

             Na uwagę zasługuje również prosty, ale bardzo trafny system wierzeń, oparty na głównych bóstwach - Heldze i Saszym, będących odpowiednio boginią urodzaju i bogiem złodziei, kłamców, oszustów. Warto też dokładnie wczytać się w krótkie cytaty dotyczące życia i zwyczajów szczurów. Zdecydowanie rzuca się w oczy przygotowanie autorki w kwestii merytorycznej dotyczącej zachowania zwierząt, zauważa się je nawet bez wiedzy o jej zainteresowaniu szczurami, czy zwrócenia uwagi na podziękowania sugerujące konsulacie dotyczące krów i zajęcy szympońskich.

To zdecydowanie jedna z tych książek, które czyta się jednym tchem i z chęcią wraca do niej w wolnych chwilach. Ostrzegam jednak, ze jest niebezpiecznie wciągająca, a z informacji otrzymanych dzięki uprzejmości wydawnictwa, można wywnioskować, że część trzecia pojawi się dopiero jesienią 2016 roku.

To jeden z tych czterech cykli, które podczas mojej co najmniej dziesięcioletniej przygody czytelniczej oceniłabym na 6. Gorąco polecam!

Informacje dodatkowe o Rok Szczura. Wędrowniczka:

Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
Data wydania: 2015-12-05
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 978-83-61386-79-7
Liczba stron: 450
Język oryginału: Rosyjski
Tłumaczenie: Marina Makarevskaya
Dodał/a opinię: Zuzanna Bukowska