Serca, które przestały bić

Name: Serca, które przestały bić
Rating: 6 (2 reviews)
ISBN: 9788367260817

Inga Äbris ;

Ocena: 6 (2 głosów)

opis

Recenzja Premierowa Patronacka

16.01.26

Serca, które przestały bić - Inga Äbris

Dziękuję wydawnictwu AlterNatywne za możliwość bycia częścią tej książki jako Patronka.

Wierzysz w reinkarnację i prawdziwą miłość?

Jeśli tak, to serdecznie zapraszam Was w podróż fantastyki, która mimo swoich 180 stron da Wam wiele emocji. Dużo się w niej dzieje i co najważniejsze nie jest przytłaczająca. Opowieść czyta się z przyjemnością.

Z Lilith, pierwszą kobietą przed Ewą, po raz pierwszy miałam styczność na Wapattd'zie. Nie sądziłam, że jeszcze będę miała okazję ją spotkać. Bardzo polubiłam tę postać. Trochę przez nią miałam deja vu.

Kiedy urodzisz się w nie tych czasach, to nawet miłość nie wygra z ludzką chciwością. Smutne i niestety prawdziwe.

Fajnie, że były tutaj wampiry, czarownice, medium i anioły. Lubię takie połączenia. Rzadko kiedy natrafiam tak jak tutaj, na strażnika historii i niewolnika czasu/duchy.

Czy da się naprawić przeszłość? Czy miłość zwycięży?

Czy polecam?

Tak!!!

Piękna historia, która pokazuje, że nie możemy mieć wszystkiego na raz. Zawsze trzeba dokonać jakiegoś wyboru.

Z przyjemnością wyczekuję kontynuacji tej historii.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Henryk westchnął i złapał mnie za rękę. Poczułam ciężar pierścionka, który mi podarował. Rzymskie cyfry tworzące tarczę zegara wokół oczka z czarnego turmalinu. Symbol czasu, grzechu i naszej miłości.

- Wiesz, myślę, że możemy sobie pomóc - Ścisnął mocniej moją dłoń i dodał: Właściwie poznałem kogoś, kto mówi, że jest w stanie nam pomóc.

-Czy jest w tej rzeczywistości ktokolwiek, kto byłby w stanie to zrobić? - zapytałam z rezygnacją w głosie.

- W tej nie. W innej? Może - odezwał się za nami obcy kobiecy głos.

Odskoczyłam od Henryka, przerażona, że zostaliśmy nakryci przez kogoś z dworu. Oddychałam szybko, patrząc na kobietę stojącą na ścieżce, którą tu przyszłam."

"Byłam śmieszna w swoim szaleństwie zakochana w historycznej postaci, wzdychająca za minionym echem życia młodego hrabiego. Ta tęsknota stawała się nie do zniesienia."

"Nie potrzebowałam czytać książek fantasy, bo sama żyłam w świecie pełnym niemających prawa bytu istot. Moje życie było dziwne. Czasami traciłam nad nim kontrolę, czasami nie wiedziałam, co jest prawdą, a co fikcją. Duchy? Litości, miałam ich dosyć. Wampiry? Czarownice? Nie wiedziałam, w którym wymiarze żyłam, ale byłam pewna, że nie w tym normalnym, zwyczajnym. Dlaczego więc nie mogłam być zakochana w facecie ze snów, de facto w facecie, po którym zostało tylko odległe echo wspomnień i kilka wzmianek w archiwach?"

" To podróż w przeszłość, moja droga. Musisz odkryć, kim naprawdę jesteś. Wybrać pomiędzy jedną miłością a drugą. Każda z nich jest inna, lecz obie tak samo gorące i prawdziwe Stoisz przed trudnym wyborem, a jedna błędna decyzja może sprawić, że wszystko potoczy się tym samym torem jak przed laty. Dostałaś drugą szansę, ty i Henryk ją dostaliście, więc nie zmarnuj jej. Musisz odbyć podróż w głąb siebie i w głąb dziejów. Musisz znaleźć rozwiązanie. To nie będzie proste, ale uda ci się, jeśli będziesz tego chciała stwierdziła babcia."

"Czasami wydaje się nam, że nie będziemy już sami i możemy przestać kurczowo trzymać czyjąś rękę. Jednak wtedy kroki cichną i po wyjściu z tunelu zdajemy sobie sprawę, że to od zawsze była samotna wędrówka. Szliśmy obok siebie, nie razem. Fałszywe dłonie, których tak rozpaczliwie potrzebujemy."

"Mówią, że żadna miłość nie jest gorsza, że każda zasługuje na swój czas. Miłość moja i Henryka miała już swój czas. Swój okrutnie krótki czas. Naszym przeznaczeniem było cierpieć z miłości do siebie. Nie miałam pojęcia, gdzie on teraz jest.

Nasze uczucie przeminęło. Przeminęło jak wszystko, co dobre i piękne. Jednak mimo wszystko miałam tę nadzieję, że mój ukochany jest szczęśliwy, że nie cierpi. Nie zniosłabym, gdyby cierpiał i miałabym tego świadomość."

"Nikt tak naprawdę nie wie, czym jest miłość. Nikt nie zna jej definicji. Bo ona tej definicji nie ma. Miłość jest, ale pozostaje nieokreślona - jak wszechświat, jak wiatr."