Recenzja książki: Dziennik czasu zarazy

Recenzuje: truskawka2

Przenieśmy się do średniowiecza. Wiara w czarownice i demony kwitnie, więc Inkwizycja i kaci mają pełne ręce roboty. W Weilburgu pojawił się właśnie budzący grozę niewidzialny demon. To tajemnicza choroba, potocznie zwana kaszlicą. Jej objawy to: wysoka gorączka, napady duszącego kaszlu i plucie krwią. Z początku są to pojedyncze przypadki, jednak wkrótce kaszlica przybiera rozmiary epidemii. Sporo osób umiera (ironia losu – jedną z pierwszych ofiar śmiertelnych jest miejscowy kat). Miasto zostaje objęte kwarantanną, a jego bramy zamknięte. Czy Inkwizycja poradzi sobie z niewidzialnym demonem?

Mrok na stronach Dziennika czasu zarazy Jacka Piekary jest tak gęsty, że można go kroić nożem. Przeraża nie tylko epidemia, ale też fanatyzm religijny oraz działania Inkwizycji.

dr Kalina Beluch