Recenzja książki: Porzucone dziecko

Recenzuje: Klaudia Hańczuk

Czy Marcel powiedział dość, jeśli chodzi o mocną literaturę? Nic z tych rzeczy, on jedynie nabiera tempa i tym samym rozpoczyna nową serię. Nadal pozostaje w gatunku thrillera psychologicznego, poruszającego trudne tematy, wywołującego szereg emocji i skłaniającego do zatrzymania się i refleksji nad własnym życiem. Książki autora są prawdziwym przeżyciem dla czytelnika, jego historię nie są jedynie do przeczytania i spędzenia miło czasu, to są historie z głębszym przesłaniem i sygnałem do zatrzymania się i przemyślenia, do czego to świat w dzisiejszych czasach dąży.

Demony przeszłości, chociaż zostaną uśpione, to w dorosłym życiu w odpowiednim czasie w końcu się przebudzą. Traumy z dzieciństwa mają ogromny wpływ na człowieka, to one decydują o tym, w jakim stopniu wpłyną na nas. Przekona się o tym Kornel Malicki, który nie miał łatwego dzieciństwa. Ojciec znęcał się nad nim, a matka porzuciła go w lesie, gdyż okazało się, że uzależnienie było silniejsze. Kornel wychował się w sierocińcu, a po latach stał się sławnym autorem reportaży. Założył rodzinę, niestety szczęście dobiega końca w momencie postawienia diagnozy jego żonie. Rokowania są bardzo złe, tym samym Marcel załatwia żonie pobyt w miejscowej klinice, aby ulżyli kobiecie w cierpieniu. Ta podróż ma jeszcze jeden cel, o którym wie jedynie sam Malicki. Czy pragnienie zemsty jest silniejsze niż ostatnie chwile z żoną?
.
Krzywda na dzieciach to jeden z najboleśniejszych tematów, ciężko się czyta wątki poświęcone przemocy fizycznej, czy psychicznej, a tym bardziej, kiedy ta przemoc jest dostarczana przez rodziców. "Porzucone dziecko" to powieść o trudnej dorosłości, która przesiąknięta jest traumą z dzieciństwa i której ciężko jest zapomnieć o pogodzić się z nią. Przeogromna chęć zemszczenia się na człowieku zaczyna, w końcu wymykać się spod kontroli. Kornel pomału staje się ofiarą własnej pułapki.

Tagi: Thrillery i suspens