Recenzja książki: Tajemnica lazurowego zamku

Recenzuje: pesciorka

Nad Sekwaną to seria o perypetiach młodych polskich emigrantek w XIX Francji. O zawirowaniach losu, pełnej przygód i niełatwej drodze do miłości. Każdą książkę z cyklu można czytać oddzielnie.
Tom 2. jest podzielony na dwie części, w pierwszej przenosimy się do początku XIX wieku. Bitwa pod Waterllo, hrabia Beaumont odnosi ciężkie rany, ratuje go młody lekarz Ludwik Lefebvre. Hrabia zaprasza go do swojego zamku, w którym mieszka razem z żoną Brygidą, aby podjął się tam pracy jako lekarz.
Druga część książki wydaje się, że nie ma nic wspólnego z początkiem lektury, ale to tylko pozory.
Minęło kilka lat, młoda polska arystokratka Zofia Bahryńska, podróżuje po Francji, w międzyczasie zakochuje się w aktorze jednej z trup teatralnych, ten wydaje się, że odwzajemnia jej miłość. W życiu Zofii następuje wiele zmian, gdy ta ucieka wraz ze swoją służącą Marianna, niezwyczajna do pracy dziewczyna trafia do zamku hrabiego Beaumonta.
I tu dopiero zaczyna się dziać, tajemnica goni tajemnicę, nie każdy jest tym kim podaje się że jest, tajemne pokoje, ciemne piwnice, niespełniona miłość. Ach tyle tu się działo, że nie mogłam oderwać się od powieści.
Czytając książkę czułam ogromne emocje, te osoby, które na początku lubiłam i myślałam, że już wszystko o nich wiem, zwodziły mnie i już nie wiedziałam co może się zdarzyć.
Ciekawska Zofia tropi tajemnice zamku nad Loarą, a może niektórzy znają piękną kobietę pod innym imieniem .
Zapraszam do bardzo ciekawej historii, sami przekonacie się, że ciężko oderwać się od tej XIX wiecznej opowieści.