Opowieści z Kresów. Biały łabędź

Lubię romanse, których akcja dzieje się na początku XIX wieku, dlatego tym razem postanowiłam przeczytać książkę „Biały łabędź” Anny K. Bandurskiej należącej do cyklu „Opowieści z Kresów”. Zobaczymy zatem, jakie wydarzenia dzieją się na tle historycznym w tej powieści i jakie wywarły na mnie wrażenie!

Jest początek XIX wieku. W Księstwie Warszawskim żyją dwie dorosłe córki państwa Przeździeckich: Agnieszka i Gabriela. Pewnego razu wyruszają na karnawał do Warszawy, mając nadzieję, że poznają tam swoich przyszłych mężów. Będąc w rezydencji Tęczyńskich, Agnieszka poznaje majora Jana Wyrębskiego, który jest żołnierzem walczącym u boku Napoleona. Spotyka tam też Tomasza Wójcika, czyli jej wielką miłość z dziecięcych lat, jednak ten zakochuje się w Gabrieli... W tym samym czasie Jan robi wszystko, aby odnaleźć tajemniczą XVII wieczną mapę, która prowadzi do dawno zaginionego skarbu. Czy mu się to uda? Jak potoczy się życie miłosne sióstr Przeździeckich? 

W książce narracja prowadzona jest w trzeciej osobie. Autorka ciekawie opisała losy arystokratycznej rodziny mieszkającej na Polskich Kresach, którym towarzyszyło ciekawe historyczne tło i ważne wydarzenie mające miejsce na początku XIX wieku, takie jak wojny napoleońskie, zabory, czy utworzenie Księstwa Warszawskiego. Według mnie ciekawie został opisany wątek szukania skarbu przez Jana. Jednak największe moje zainteresowanie wzbudziły życia uczuciowe Agnieszka i Gabrieli, które były bardzo burzliwe i pełne emocji. Obie kobiety, szczególnie Gabriela, chciały wyjść za mąż z miłości. Jedna i druga doświadczyły uczucia zakochania się i złamanego serca. W dodatku Tomasz, którego całe życie kochała Agnieszka, darzył miłosnym uczuciem jej siostrę z wzajemnością. Niestety przez nierówności społeczne, związek z jedną i drugą siostrą był niemożliwy. Podobało mi się też w tej książce to, jak autorka opisała bale odbywające się w tamtych czasach. Ciekawie przestawione były potajemne schadzki, czy wypatrywanie przez Agnieszkę Tomasza, (w dzisiejszych czasach byłby odpowiednikiem określenia „crusha” młodszej z sióstr). Tak więc bardzo zainteresowała mnie historia opisana w tej książce, a zakończenie nie należało do szczęśliwych. Koniec książki był smutny, pełen niedomówień i nieszczęśliwych zdarzeń, które, mam nadzieję, że w kolejnej części zostaną wyprostowane. Historia ta zakończyła się też pewnym odkryciem, które stało się celem w życiu jednego z bohaterów, który na końcu książki nie widział już żadnego sensu w swoim istnieniu. Mam nadzieję, że długo nie będę musiała czekać na kolejny tom, bo po zakończeniu tej części, widzę, że jeszcze dużo będzie się dziać w życiu głównych bohaterów... 

„Biały łabędź” opisuje piękną historię pełnych miłosnych wątków mających miejsce na ciekawym historycznym tle. Bardzo polecam tę książkę miłośnikom powieści obyczajowo-historycznych, gwarantuję Wam, że będziecie zachwyceni tą historią. Jest ona pełna wrażeń, emocji i myślę, że po przeczytaniu pierwszej części tej sagi, z pewnością sięgnięcie po kolejny tom. 

Po przeczytaniu ,,Białego łabędzia" miałam wrażenie, jakbym na kilka godzin przeniosła się do zupełnie innej epoki. Jakbym uczestniczyła w całej tej akcji, ale bohaterowie mnie nie widzą, lecz gram swoją rolę. Nie chce być banalna w tym, co napisze, ale przed wami jedna z tych historii, w których od pierwszych stron można poczuć atmosferę dawnych czasów, wejść między bohaterów i z zainteresowaniem śledzić ich losy. Pewnie niejedną już książkę przeczytaliście w podobnym klimacie. Autorka zabiera nas do Warszawy początku XIX wieku. Poznajemy tam siostry Przeździeckie, Agnieszkę i Gabrielę, które przyjeżdżają do stolicy na karnawał. Przed nimi otwiera się świat pełen bali, spotkań towarzyskich i nowych możliwości. Szybko jednak okazuje się, że nie będzie to jedynie spokojna opowieść o życiu młodych panien. W ich codzienność wkraczają uczucia, rodzinne tajemnice i wydarzenia, które potrafią całkowicie odmienić przyszłość. Fiu fiu, już oczami wyobraźni widzę, jak większość z was zanurza się w fotelu, otulona kocem, z kubkiem ciepłego napoju. Mała prywata! Mam nadzieje że powstanie audiobook. Chciałabym poznać tę historię w inny sposób. (mam nadzieje, że lektorka będzie dobrana idealnie do tej historii) <3

Muszę przyznać, że było kilka sytuacji, które naprawdę trafiły w moje gusta, ale jedna z nich zaciekawiła mnie tak mocniej, szczególniej mam na myśli historię Agnieszki. Na jej drodze pojawia się major Jan Wyrębski, żołnierz wojsk napoleońskich. Równocześnie wraca Tomasz Wójcik (mam takie samo nazwisko, więc kibicowanie jemu jest dla mnie uzasadnione), osoba związana z jej przeszłością i dawnymi wspomnieniami. Kolejnym mocnym atutem tej historii okazał się wątek tajemniczej mapy prowadzącej do zaginionego skarbu. To właśnie on sprawił, że obok romantycznych wydarzeń pojawiła się również przygoda i zagadka do rozwiązania. Kolejne odkrycia, sekrety ukrywane przez lata i tropy prowadzące doprawdy sprawiają, że trudno przewidzieć, dokąd zaprowadzi bohaterów cała historia.

Podczas czytania często zastanawiałam się, jak sama poradziłabym sobie w sytuacjach, przed którymi stawali bohaterowie. Wybór między uczuciem a rozsądkiem, rodzinne zobowiązania, oczekiwania innych ludzi czy sekrety wychodzące na światło dzienne to tematy, które mimo historycznego tła pozostają bardzo uniwersalne. Takie sytuacje według mnie bardziej zbliżają nas do bohaterów. Z jednymi bardziej możemy się utożsamiać, ale w innych widzimy wspólne podejście do sprawy. Po zamknięciu książki zostało ze mną poczucie, że była to podróż do świata, w którym miłość, honor, marzenia i rodzinne tajemnice mają ogromną siłę. ,,Biały łabędź" to początek serii ,,Opowieści z Kresów", a ja po tej lekturze nie będzie dla mnie zaskoczeniem, że czytelnicy będą chcieli poznać, poznać dalsze losy bohaterów. Ta historia potrafi wciągnąć, zaciekawić i sprawić, że przez długi czas wraca się do niej myślami. Podsumując chce więcej, a was zachęcam do poznania tej historii.