- cytaty - strona 102 - www.granice.pl

Można by pomyśleć, że przynajmniej natura wreszcie się od nas uwolniła, bo musieliśmy zamknąć się we własnych, plastikowych ulach. Ale nie. Przyszła susza, wraz z nią pożary. Niebo zasnuł dym. To, co znajdowało się poza kopułami, spaliło się na popiół. Z równin i lasów pozostały tylko nagie skały i pustynie. A wody? Zatruliśmy je, pompując z naszych polis jeszcze gorsze chemikalia niż wcześniej.

Autor: Anna Levi
Książka: 7th Heaven

0

Przez dwa lata bałam się, że spotkam go na ulicy. Bałam się wychodzić z domu.Nikomu nie opowiadałam o moim życiu. Chciałam zakończyć ten rozdział, który, gdyby nie mój ojciec, mógł mieć zupełnie inny finał.

Autor: Katarzyna Ostrowska
Książka: Pani Anka. Nehrebecka w rozmowie z Katarzyną Ostrowską
Tagi: przez dwa lata, bałam się, spotkam go na ulicy, bałam się wychodzić, z domu, nikomu nie opowiadałam, o moim zyciu, zakończyć ten rozdział, mój ojciec, zupełnie inny finał

0

Nie sposób wyobrazić sobie historii Japonii bez samurajów. Samuraje czy cesarz? Alternatywa nie do pomyślenia.

Autor: Leonardo Vittorio Arena
Książka: Samuraje. Triumf i upadek japońskich wojowników
Tagi: samuraj, cesarz, alternatywa

0

Waga łazienkowa miała jednak swoje zalety. Przede wszystkim taką, że zapewniała mi pewną intymność aktu ważenia. Mogłam to zrobić sama, bez krepującego udziału innych osób.

Autor: Magdalena Gajda
Książka: My, skrajnie otyli

0

Jego kroki były jednak dziwnie niepewne, jakby wciąż brodził w śniegu. Przeszedł między nagrobkami, pochylając się nad jednym i chwytając jego brzegu.

Autor: Ada Moncrieff
Książka: Morderstwo w Theatre Royale

0

Przerażona Gośka zdała sobie sprawę, że właśnie wpakowała się w spacer po cmentarzu ze swoją przyszłą/niedoszłą/ewentualną teściową! Z jednej strony lepsze to niż brak relacji z rodzicami jej poprzedniego faceta (brrr...), ale wspólny spacerek z matką Romana na tym etapie znajomości brzmiał co najmniej niezręcznie.

Autor: Anna Kapczyńska
Książka: Czarne piwo grabarza

0

Mało kto jednak mówi o tym, że odór środka dezynfekującego kojarzy im się z chwilą, kiedy w szpitalu trzymali za rękę umierającego ojca. Albo jak fetor gnijącego mięsa przenosi ich w czasy dzieciństwa, kiedy znaleźli w lesie martwego psa i po raz pierwszy zetknęli się ze śmiercią.

Autor: Mike Omer
Książka: Fałszywe intencje

0

Problemem nie byli uczniowie, ale dwa inne czynniki. Czynnik pierwszy: rodzice. Nikt, kto nigdy nie pracował z dziećmi, prawdopodobnie nie zrozumie, jak bardzo uciążliwi bywają rodzice. (...) czynnik drugi: biurokracja.

Autor: Weronika Psiuk
Książka: Szczęście ma smak szarlotki

0

Mlecznobiały opar spowijał rosnące w ogrodzie świerki, nadając im nieco tajemniczy wygląd i skrywając swym całunem dalsze otoczenie. Patrząc teraz za okno, można było odnieść wrażenie, że dom stoi gdzieś na zboczu gór, a nie na przedmieściach wielkiej aglomeracji.

Autor: Katarzyna Targosz
Książka: Babskie lato

0

Policjant został już w tyle. Obejrzała się tylko raz, żeby się upewnić, czy za nią biegnie. Stał i gadał z kimś przez telefon.

Autor: Krzysztof Klader
Książka: Szepty ciemnych wód

0

Z podstawówki, może bardziej z harcerstwa, wzięła się moja fascynacja Powstaniem Warszawskim. Jako młody człowiek bardzo żałowałem, że nie mogłem być jednym z tych chłopców "silnych jak stal".

Autor: Tomasz Sianecki
Książka: Szklane ukłony. Moje 20 lat w Szkle kontaktowym
Tagi: podstawówka, harcerstwo, fascynacja, Powstanie Warszawskie, młody człowiek, tych chłopców, silni jak stal

0

Wrocław. To dziwne miasto, które od ponad czterdziestu lat Polacy starali się uczynić swoim i doprowadzić do świetności sprzed tysiąc dziewięćset czterdziestego piątego roku, a mimo to z każdej strony wciąż wyzierały wojenne blizny na miejskiej tkance.

Autor: Sławek Gortych
Książka: Schronisko, które spowijał mrok

0

Dla mnie London Bridge ze swoją długą historią to miejsce na refleksję; przychodziłem tu kilka razy, gdy stawałem przed trudnymi decyzjami albo wyborami.

Autor: Maciej Woroch
Książka: Londyn po mojemu. Spacerem po mieście i historii

0

Czuję jego zapach. Pot zmieszany z tanią wodą po goleniu i coś jeszcze. Dobrze znam ten zapach. Tak pachnie zło.