- cytaty - strona 168 - www.granice.pl

Nie sypiała z mężem w jednym łóżku. Tak było wygodniej; przy ich trybie życia wciąż się mijali. Od początku wiedziała, że to kiepska wymówka, ale zgodził się na taki układ. Żyli razem w dwóch przenikających się światach.

Autor: Przemysław Żarski
Książka: Grzęzawisko

0

Na deptaku nie było żywej duszy. Świąteczne girlandy wiszące w poprzek ulicy pomiędzy oświetlonymi witrynami sklepów powiewały na silnym wietrze. Jego podmuchy przewróciły choinkę, ale lampki nadal świeciły się w ciemności.

Autor: Gry Kappel Jensen
Książka: Trylogia Rosenholm. Na zawsze w sercu
Tagi: na deptaku, żywej duszy, świąteczne girlandy, w poprzek ulicy, silnym wietrze, przewróciły choinkę, lampki, świeciły się w ciemności

0

W towarzystwie księży trudno przyznać się do słabostek. Tak jak w towarzystwie rekinów biznesu z rozdmuchanym ego uznać rację innego. Przyznawanie się, podobnie jak spowiedź, jest początkiem drogi do naprawy i ulepszania się.

Autor: Michał Pasicki
Książka: Próba

0

Kurczaba znają pasjonaci górskiej historii, ale dla innych pozostaje anonimowy.

Autor: Jerzy Porębski
Książka: Kurczab, szpada, szpej i tajemnice. Niezwykłe życie Janusza Kurczaba

0

Okazało się, że Fred ponad wszystko lubił plotki. Nie to, żeby był niedyskretny. To byłoby nieprofesjonalne.

Autor: Robert Thorogood
Książka: Klub miłośniczek zbrodni

0

Życie to splot zbiegów okoliczności, dziwnych przypadków i zrządzeń losu. Na niewiele rzeczy mamy wpływ, ale jeśli fortuna jest dla nas łaskawa, rozda nam w swojej grze takie karty, które odpowiednio rozegrane zaprowadzą nas tam, gdzie powinniśmy się znaleźć.

Autor: Melka
Książka: Matki na Fejsie

0

Pewnie taki właśnie jest prawdziwy świat: można zadowalać niektórych ludzi przez cały czas, można zadowalać wszystkich ludzi przez jakiś czas, ale nie można zadowalać wszystkich ludzi przez cały czas.

Autor: Christina Dalcher
Książka: Wyrok

0

Jezioro było ciche, ale pod powierzchnią kotłowały się wspomnienia. Tajemnice ludzi, którzy kiedyś żyli na obu brzegach Dunajca. Rodzili się tutaj i umierali. Śmiali się, płakali i toczyli ze sobą wojny.

Autor: Anna Olszewska
Książka: Osada

0

Akurat w tej chwili zastanawiam się, czy przez fluid nie zaczynają przebijać czerwone placki na mojej twarzy, ewidentny dowód na to, że już siada mi psychika. Jak mówiłam, wychodzenie z domu jest dla mnie tak samo przyjemne jak uderzanie się po plecach rzemiennym pejczem.

Autor: Marta Zaborowska
Książka: Sześć powodów by umrzeć

0

Pochwały na temat Londynu - wygłaszane tonem pełnym uznania, z promiennym wzrokiem i uśmiechem na twarzy - to zawsze najlepszy dowód na to, że ma on w sobie magię.

Autor: Maciej Woroch
Książka: Londyn po mojemu. Spacerem po mieście i historii

0

Wydawało mi się, że entuzjazm na jej twarzy jest szczery. Nie popatrzyła na mnie jak na skretyniałego artystę, który rozmazał swoje gówno na dębowej desce, przykleił do niego paczki po czipsach i twierdził, że tworzy sztukę. Nie. W jej entuzjazmie nie było litości.

Autor: Max Czornyj
Książka: Najszczęśliwsza

0

W klasie nikt nie zwracał uwagi na Wandę, z wyjątkiem chwil, kiedy przychodziła na nią kolej głośnego czytania. Wtedy wszyscy czekali niecierpliwie, aż wreszcie skończy i usiądzie, ponieważ czytała tak powoli, że aż usypiali z nudów.

Autor: Eleanor Ester
Książka: Sto sukienek

0

Stanisław Sądecki miał demencję. Prawdopodobnie wywołaną lekami. Wyraźnie widział czasy drugiej wojny światowej, ale zamazywała mu się współczesność.

Autor: Robert Małecki
Książka: Zrost
Tagi: demencja, prawdopodobnie, wywołana lekami, wyraźnie, czasy drugiej wojny światowej, zamazywała mu się, współczesność

0

To dziwne, lecz Roman naraz zdał sobie sprawę, że zabić dorosłego jest o wiele prościej niż zabić dziecko. Nawet nieświadomie.

Autor: Jarosław Dobrowolski
Książka: Zły Samarytanin

0

Spojrzała na niego jak na dziecko, które usiłuje oszukać matkę, że nie zjadło ciasteczka, choć cała jego buzia jest umorusana czekoladą.

Autor: Izabela Janiszewska
Książka: Ludzie z mgły

0