Agatha Christie. Narodziny królowej kryminału

W ostatnich latach sporą popularnością cieszą się powieści biograficzne, inaczej zwane fabularyzowanymi biografiami - to odpowiedź na potrzebę czytelników, by poznawać nie tylko suche fakty, ale też doświadczać emocji, które mogły przeżywać opisywane postacie. W tym gatunku chętnie tworzy Susanne Lieder, której druga z jej powieści w 2026 ukazała się na naszym rynku - to "Agatha Christie. Narodziny królowej kryminału". Jest to opowieść o dwóch dekadach z życia Christie, w czasie których ze zwyczajnej, młodej, wychowanej według standardów początku XX wieku panny przerodziła się w rozpoznawalną na cały świat pisarkę. To właśnie wtedy młodzieńcze marzenia zderzyły się mocno z twardą ziemią, która przyniosła jej nie tylko rozczarowania prywatne, ale też i tak koszmarne przeżycie jakim była I wojna światowa. Autorka oddaje tę powieść oczami Agathy w narracji trzecioosobowej, na podstawie faktów i zdarzeń, buduje całe życie emocjonalne postaci, jakie w jej odczuciu mogła mieć. Dzięki temu powieść staje się subtelnie uniwersalna - to przecież opowieść o tym, jak podnieść się po tym, gdy życie dokopie wyjątkowo mocno. Oczywiście nie brak tu i fragmentów o twórczości Agathy - to wtedy przecież podchodziła do pierwszy prób pisarskich, przeżywała pierwsze wydawnicze odrzucenia, a w końcu i radości z pierwszych zarobków, uznania i rozkwitającej sławy. Dlaczego kryminał, jak rodziły się kolejne pomysły, postacie? Susanne Lieder choć tworzy fikcję literacką sięgnęła do dobrych źródeł, których oczywiście podstawą była sama "Autobiografia" Agathy Christie. I tak jak ona, postanowiła nie skupiać się na jej tajemniczym zaginięciu z 1926, choć nie ucieka od ciężaru, jakim dla pisarki był ten rok, tworząc z niego centrum historii, do którego raz po raz wracamy. W ujęciu obyczajowo-historycznym powieść wypada przyjemnie! 

Książka Susanne Lieder to nie jest klasyczna biografia, nie ma w niej dat i suchych faktów. To raczej miękka, fabularna opowieść o drodze do bycia ,,tą" Agathą Christie, którą wszyscy znamy. To historia kobiety delikatnej, a jednocześnie zadziwiająco silnej - takiej, która potrafiła przejść nie jeden kryzys, by finalnie przekuć niepowodzenia w coś naprawdę ponadczasowego.

Poznajemy pisarkę nie jako ikonę kryminału, ale jako dziewczynę, która trochę szuka swojego miejsca. Najpierw muzyka, potem różne pomysły na życie, dużo wątpliwości, jeszcze więcej emocji. Narracja poprowadzona jest tak, że bardzo łatwo wejść w świat Agathy. Relacja z matką, jej wrażliwość, momentami niepewność... to wszystko wypada bardzo naturalnie.

Warto jednak wiedzieć, że przez sporą część tej historii pozostajemy właśnie na etapie ,,jeszcze przed". Jeśli ktoś liczy na szybkie wejście w świat pisania kryminałów, sukcesów i literackiej kariery - to spokojnie, dochodzimy tam... ale później. I trochę szkoda, że akurat wtedy książka zaczyna się kończyć.

Styl? Bardzo przystępny. Momentami lekko sentymentalny, zwłaszcza w wątkach romantycznych, ale nie na tyle, żeby męczył. Raczej wpisuje się w klimat całej opowieści. To książka, która ,,płynie" - czyta się ją szybko, bez zgrzytów.

Podsumowując: jeśli lubicie twórczość Agatha Christie, to jest to pozycja obowiązkowa. Nie dlatego, że odkrywa jakieś sensacyjne fakty. Tylko dlatego, że pozwala zobaczyć, skąd to wszystko się wzięło.

A takie historie - zawsze czyta się najlepiej.