Być jak Ingrid 2

*współpraca reklamowa*

To była dla mnie książka niespodzianka, i szczerze mówiąc dopóki jej nie dostałam to o niej nie słyszałam, co więcej to drugi tom, więc już na wstępie pojawiły się obawy, czy ogarnę tą powieść, na szczęście nie miałam z tym problemu. Książka zachwyca przepięknym wydaniem, a opisana w niej historia jest prosta, przyjemna i życiowa.

Ingrid jest żoną byłego dyrektora kopalni, po wprowadzonych zmianach politycznych i gospodarczych, kopalnia zostaje zamknięta, a życie mieszkańców Wałbrzycha staje pod znakiem zapytania. Ingrid robi co może by pomóc sąsiadom i przyjaciołom, czują na sobie ich nieprzychylne spojrzenia, z powodu tego, że jej rodziny transformacja tak bardzo nie dotknęła. Kobieta pomimo przeciwności losu, i własnych problemów stara się wszytko poukładać i przetrwać gorsze czasy.

Szczerze mówiąc to powieść nie w moim stylu, dostałam ją dodatkowo, jako niespodziankę z inną pozycją recenzencką. Już po opisie czułam, ze to będzie prosta historia, tak też się stało. To opowieść o Wałbrzychu i jego mieszkańcach w czasach transformacji, gdzie poukładana codzienność zaczyna się sypać, zaczyna się bieda i walka o przetrwanie. To historia o ludziach, o ich problemach, o ludzkiej zawiści, ale to też historia o walce, o sile i marzeniach, które wydają się nie do spełnienia w ciężkich czasach. Powieść okazała się wielowątkowa, choć oczywiście Ingrid wychodzi na pierwszy plan, jest obecna przy większości wydarzeń, lub zmaga się z ich następstwami czy skutkami. Jednak od czasu do czasu pojawiają się wątki poświęcone jej sąsiadom i dzieciom. Obserwujemy ludzkie trudności, zmagania i problemy, które towarzyszą światu nawet dzisiaj.

Książka napisana w dobrym i przyjemnym stylu. Czyta się ją szybko, postacie i wydarzenia wydają się bardzo realistyczne, przez co ma się wrażenie jakbyśmy obserwowali zmagania naszych sąsiadów. To powieść w której dominują przeciwności, ale też walka z nimi, pokazana zostaje determinacja, sąsiedzka pomoc nawet pomimo różnic czy wzajemnych waśni. Autorka wplata do fabuły prawdziwe wydarzenia i okoliczności, przez co ja czasami się zastanawiałam jaka jest granica pomiędzy prawdą a fikcją literacką.

Lektura prosta, moim zdaniem nie wyróżniająca się za bardzo, ja mam awersję do tematów górniczych, więc niektóre elementy fabuły mnie drażniły. Co fajne i mnie urzekło, pojawiły się wątki typowo kobiece, a historia w większej części skupia się na losach trzech kobiet, każda w innej sytuacji życiowej, a przez to możemy śledzić gospodarczą transformację ich oczami, co według mnie było największym atutem powieści.

Książka nie wzbudziła we mnie większych uczuć czy emocji, była prosta i zbyt lekka jak na mój gust, dlatego pomimo tego, że czytałam ja z przyjemnością, raczej zbyt długo nie zostanie w mojej pamięci. To fajna lektura dla tych co lubią życiowe i proste historie, gdzie kobiety odgrywają główne role. Warto się nad nią pochylić.