Chcę żyć

Ktoś, kto pisał opis książki na okładce chyba jej nie czytał... Po pierwsze nie wystepuje tutaj żaden Emil! Jest Damian i pojawia się dopiero na stronie 103 (a książka ma stron 118), a do tego czasu 15 letni Robert jest już niezłym ziólkiem, pali, pije, ćpa, handluje narkotykami, kradnie, stosuje przemoc... Nie przekonuje mnie tłumaczenie, że chłopak pochodzi z patologicznej rodziny i dlatego jest taki. Jak ktos napatrzył się na picie najbliższych to będzie alkoholu unikał, a nie stawał się alkoholikiem! Najbardziej uczuciowy fragment to ten, kiedy Robert ze strachu przed tym, że jego młodszego brata zabiorą do szpitala, siusia do sterylnego pojemniczka zamiast Michała, aby tylko wyniki były dobre i mały został z nim w domu.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)