Chlorek sodu

To już dziewiąty tom cyklu o Departamencie Q. O dziwo ten cykl udaje mi się czytać "po bożemu" czyli od początku i po kolei, co w moim przypadku nie jest taką oczywistością. Tym razem mamy naprawdę ciekawą i mocno rozbudowaną, czasowo i organizacyjnie sprawę (nie żeby poprzednie były nieciekawe ?) a rolę niemal pierwszoplanową odgrywa w niej ... sól, tak, ta zwykła sól kuchenna, którą każda gospodyni posiada w swojej kuchni i codziennie używa.

Jussi Adler-Olsen i tym razem mnie nie zawodzi, sprawa jest niezwykle skomplikowana, wymaga grzebania się w papierzyskach sprzed lat, ale przecież właśnie tym zajmuje się Departament Q, nierozwiązanymi sprawami sprzed lat. Jednocześnie z obecną sprawą czytelnik śledzi losy czegoś dziejącego się po cichu poza "oczami" Departamentu a dotyczącego Carla. Pewna sprawa z przeszłości Morcka właśnie się o niego upomina i to w baardzo nieprzyjemny sposób.

W tomie dziewiątym autor ani na chwilę nie obniża zawieszonej wysoko poprzeczki, jak to często przytrafia się niektórym innym autorom. Tom ten jest nadal rzeczowy, ciekawy i trzymający w napięciu, aż do ostatniej strony. A grupa pań już nie pierwszej młodości"nauczająca" właściwego zachowania tych, co zachowują się nieodpowiednio, bardzo mi się spodobała ?

Dziewiąty tom, a w dalszym ciągu trzyma poziom. Już podejrzałam, że będzie w pierwszym kwartale tom 10. Trzymam kciuki za Carla. Bardzo się cieszę, że trafiłam na tę serię. Doskonała, trzymająca w napięciu zabawa.