Chopin. Biografia. Tom 2: Paryż Panteon, 1838-1849

Ten człowiek żył muzyką i dla muzyki. To wokół niej organizował swój dzień. To ona pobrzmiewała w jego głowie nawet wtedy, kiedy nie starczało sił, by komponować. Wreszcie to muzyką, parafrazując klasyka „stawił sobie pomnik trwalszy niż ze spiży”. Echa kompozycji Chopina wybrzmiewają również z kart jego fenomenalnej biografii pióra Alana Walkera pt. „Chopin. Biografia. Tom 2: Paryż–Panteon, 1838–1849” z oferty Wydawnictwa Znak Horyzont, w przekładzie Małgorzaty Sokalskiej.

Czytelnicy po raz wtóry zaproszeni zostają do wędrówki śladami wirtuoza fortepianu. Tym razem z uwagą obserwują rozkwit jego kariery w Paryżu, chwile spędzone na Majorce, by wreszcie podążać za Chopinem po angielskim bruku i pożegnać zwłoki wielkiego mistrza w paryskim kościele św. Magdaleny. Więcej w tym tomie powodów do zadumy i żalu nad przedwcześnie odchodzącym geniuszem, ale też równie wiele wspaniałych kompozycji fortepianowych, które niejako egzemplifikują nastrój i sytuację zdrowotną Naszego kompozytora.

Nie ukrywam, że czytałam ów drugi tom biografii Chopina z równie zapartym tchem, co poprzedni. Jej autor zadbał o to, by wnikliwie przedstawić szczegóły na temat George Sand i jej skomplikowanej relacji z Chopinem, odtwarzając atmosferę tamtych czasów i przywołując na kartach tej opowieści sylwetki wielkich ówczesnego świata, m.in. Adama Mickiewicza czy Eugene Delacroix. Dzięki temu Chopin jawi się nie jako pomnikowy geniusz oderwany od codzienności, lecz jako człowiek towarzyski a jednocześnie podatny na zwątpienie, boleśnie świadomy własnych ograniczeń.

Nie jestem muzykologiem, ani nawet amatorką muzyki klasycznej, ale jestem przekonana, że specjaliści w tej dziedzinie odkryją podwójną przyjemność płynącą z tej lektury, bo to nie tylko opowieść o schyłku życia jednego z największych kompozytorów, lecz także refleksja nad jego spuścizną, ceną geniuszu, samotnością emigranta i nieuchronnością przemijania.

Krótko mówiąc, to doskonały punkt wyjścia do głębszego spotkania z muzyką Chopina i epoką, w której przyszło mu tworzyć.