Czarna Kompania Tom 6. Sny o stali

Oj rety, ale się porobiło... Po serii udanych bitew nadeszła klęska pod Burzogardem. Kompania się rozdzieliła. Główne siły zostały oblężone w mieście i wierzą, że nie uratował się nikt z towarzyszy na równinie. Tymczasem Pani, po śmierci ukochanego, przysięga zemstę Władcom Cienia. Zbiera nowe oddziały i kontynuuje działania ustalone w kontrakcie Kompanii z miastem Taglios. Wszyscy mają Konowała za zmarłego oprócz niego samego. Niestety jego położenie jet wybitnie trudne. Cały czas obserwowany, nie ma pozornie możliwości dać żadnego znaku przyjaciołom... Cały czas się coś dzieje, ponieważ ani Władcy Cienia, ani władcy Taglios nie są do końca szczerzy w stosunku do swych sojuszników, do tego pojawia się śmiertelnie niebezpieczny nowy gracz, którym powodują jedynie powody osobiste. Jedno co mnie zdziwiło, że Pani tak spokojnie opisała to co ją spotkało na końcu. Blado to wypadło w porównaniu do furii jaka ją opętała, gdy Konował poległ w walce.