Dom na odludziu

Kto z Was chciałby mieszkać w nawiedzonym domu? W miejscu, gdzie skrzypią podłogi i przygasa światło w żarówkach? Okoliczności może nie są zbyt zachęcające, ale muszą pogodzić się z nimi Paweł, Józio, Marysia i ich rodzice. Zmuszeni do nagłej przeprowadzki znajdują i wynajmują tytułowy „Dom na odludziu”, w którym postanawiają „przezimować” rok. To czas, który przeznaczają na wykończenie nowego, wymarzonego, rodzinnego domku na przedmieściach. Dom na odludziu jest taki, jak brzmi jego nazwa: samotny, w środku lasu, posępny, pełen pajęczyn i bardzo zimny. Można by rzec: idealna sceneria do horroru. Czy jednak rozgrywa się tam horror? Zapowiedź na okładce sugeruje dreszczyk i tak właśnie można zdefiniować nastrój, jaki towarzyszyć będzie czytelnikowi podczas lektury książki. W domu na odludziu straszy. Słychać dźwięki, płacz dziecka, przesuwanie mebli, grę na pianinie. Odgłosy dochodzą ze strychu, na który gospodarz domu, pan Fryderyk surowo zabronił rodzinie wchodzić. Bracia - Paweł i Józio - są jednak bardzo ciekawi, co tak naprawdę rozgrywa się na poddaszu. Dzieci wierzą, że źródłem dźwięków mogą być duchy, bo jednego z nich regularnie widuje ich siostra - Marysia. Najmłodsza z rodzeństwa twierdzi, że rozmawia z ciocią, która jest dla niej bardzo miła. Sytuacja komplikuje się jednak, gdy Marysia zdaje się pozostawać pod mocnym wpływem niewidzialnej ciotki. Rodzice decydują się nawet, by dziewczynka na

...
(czytaj dalej)