Dom obok

Ocena: 5.25 (12 głosów)

Chciała zrobić im niespodziankę. Dlatego nie mówiła, że przyjeżdża.

Jednak Milena nie zastała w domu ani rodziców, ani nastoletniej siostry, Laury. By dostać się do ogródka, gdzie spodziewa się znaleźć klucz do drzwi, prosi o pomoc sąsiadów, rodzinę Nowickich. Tę samą, która jakiś czas temu była zamieszana w zaginięcie młodego chłopaka.

Milena budzi się w zamkniętym pokoju. Pamięta niewiele. Brak klucza, rozładowany telefon, zgubiony pierścionek, noc u Nowickich i drogę na parking. Później nie ma już nic.

Tak zaczyna się koszmar dziewczyny więzionej przez człowieka, który podda ją niewyobrażalnym torturom. Jaki ma cel? I czy Laurze uda się odnaleźć siostrę, nim ta wyda z siebie ostatni krzyk?

W „Domu obok” kryje się zło. Bo nawet to, co stworzone z dobrych pobudek, w nieodpowiednich rękach może siać ból, zniszczenie i śmierć.

Informacje dodatkowe o Dom obok:

Wydawnictwo: Czwarta Strona
Data wydania: 2023-07-26
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788367815024
Liczba stron: 352

więcej

Kup książkę Dom obok

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Dodaj cytat
REKLAMA

Zobacz także

Dom obok - opinie o książce

Oj, dawno już nie czytałam nic autorstwa Klaudii Muniak i chyba jestem trochę w tyle z jej ostatnimi powieściami. Jednak "Dom obok" przypomniał mi, że autorka potrafi wciągnąć mnie w swoje klimaty i kompletnie odciąć od rzeczywistości na kilka godzin.

I nie są to godziny relaksu i chilloutu, ale godziny napięcia i obgryzania paznokci.

To, co autorka uczyniła swojej bohaterce, przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Było brutalnie i z jakimś chorym wyrafinowaniem, ciary na plecach gwarantowane, chyba, że skrywasz w sobie osobowość psychopatyczną 😅.

 

Milena, studentka logopedii, postanawia zrobić niespodziankę rodzicom i siostrze, i przyjeżdża do domu na weekend bez zapowiedzi. Niestety, nikogo nie zastaje w domu. Prosi o pomoc sąsiadów, rodzinę Nowickich, za którą wiąże się nieciekawa historia z zaginięciem młodego chłopaka. Faktycznie, rodzinka jest trochę dziwna i nie wzbudza zaufania.

Następnego dnia dziewczyna budzi się zamknięta w białym pokoju. 

Czytelnik poznaje historię z dwóch perspektyw- ofiary Mileny i jej siostry Laury, która z determinacją i zawziętością próbuje odnaleźć swoją starszą siostrę.

Wydaje się, że dziewczyna jest więziona tuż za ścianą.

 

Autorka sprawnie kreuje swoje bohaterki, wydobywa z nich żywe emocje swobodnie poruszając się w obszarach ludzkiej psychiki, ich problemów i motywów działania.

Człowiek jest w stanie naprawdę wiele przejść, ale traumatyczne doświadczenia odciskają swoje piętno na całe życie.

Oczywiście, w powieści Klaudii Muniak pojawia się wątek medyczny, który może sprowokować do dyskusji na wiele tematów dotyczących technologii i rozwoju medycyny. Ja akurat rozważałam kwestie leku działającego na receptory bólu. Czy taki lek na wszelki ból może pozbawiać ludzi współodczuwania i wrażliwości?

 

Jeśli chodzi o zakończenie, to czułam, że autorka zastosuje jakiś myk, aby zmylić i zaskoczyć czytelnika. Nie podaje jednak wszystkiego na tacy i według mnie zostawia uchyloną furtkę, która mogłaby prowadzić do napisania kontynuacji. Pewne wątki nie zostały dostatecznie rozwinięte i można to jeszcze wykorzystać, choć równie dobrze można zaakceptować w takiej formie i dać Milenie i Laurze spokojnie żyć, o ile to w ogóle możliwe.

 

"Dom obok" to niepokojący i emocjonalny dreszczowiec, a fakt, że książkę przeczytałam w ciągu jednego dnia świadczy o tym, że trudno uwolnić się czytelnikowi z jego mrocznych i pokrętnych szponów.

 

Link do opinii

Książka ta to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. I cieszę się, że zaczęłam od tej pozycji. 

Ten thriller robi furorę.  Była to mega emocjonująca książka. To co tam się dzieje wywołuje ciarki na ciele. Tak trzymała w napięciu, że pochłonęłam ją w jeden dzień. Emocje były też takie, że nie obyło się bez "rzucania mięsem".

Główna bohaterka Milena przeżyła szereg różnych zdarzeń i udało jej się przeżyć pokonując swojego oprawcę. Nie chcę zdradzać zbyt dużo szczegółów, dlatego, żebyście mogli odkryć fabułę sami i przekonać się na własnej skórze jak mega dobra jest ta książka.

 

Link do opinii

Szukacie dobrego thrillera ,który zapewni Wam porządną dawkę emocji? Który Was wciągnie od pierwszej strony i będzie trzymał w napięciu do samego końca? Thrillera, który nie jest przewidywalny a domysły i teorie i tak są mylne? Jak tak to świetnie się składa bo przychodzę dziś właśnie z propozycją jaką jest "dom obok". Ta książka to po prostu hit i bardzo się cieszę, że to właśnie nią zapoznałam się ze stylem autorki. Stylem,który baaardzo mi podpasował. Zero zbędnych opisów, zero cackania się z czytelnikiem.

Autorka stworzyła świetną historię, która niejednokrotnie wywoływała u mnie gęsią skórkę a nawet obrzydzenie 🙈,ale to mi się tak podobało że im większy szok we mnie wywoływała tym ja chciałam więcej.

Kto z Was lubi robić niespodzianki? I nie nie mam tu na myśli niespodziewanych prezentów typu kupno czegoś. Chodzi mi o niezapowiedziane wizyty? Składacie takie? Nie mówiąc nic nikomu,nie informujac- po prostu pełen spontan- dzida i Was nie ma. No to jak lubicie robić takie "naloty" to po przeczytaniu tej książki przestaniecie. Zaręczam. Bo to ,co się przytrafiło Milenie...😱

A dziewczyna chciała się tylko wyluzować po egzaminie. Chciała spędzić ten czas z rodziną... z mamą, tatą, siostrą...Los jednak płata jej figla bo jej dom jest pusty,nikogo w nim nie zastaje a zapasowych kluczy w miejscu gdzie powinny być nie ma ...

Cóż mogę Wam więcej zdradzić? Chyba nic bo nie chcę spojlerować,nie chcę nikomu odbierać frajdy z czytania. Skuście się na nią,ale gdy naprawdę macie wolny dzień ,bo gdy do niej zasiądziecie to się od niej nie oderwiecie. Ja gdy zaczęłam tak przepadłam. Byłam nieobecna dla każdego. Byłam tylko ja, Milena,Laura i jeszcze...

Link do opinii
Avatar użytkownika - edytaosinska
edytaosinska
Przeczytane:2023-09-07, Ocena: 6, Przeczytałam,

To moje kolejne spotkanie z twórczością @klaudiamuniak . Za każdym razem zaskakuje mnie co raz bardziej. Zanim przeczytałam „Dom obok” widziałam mnóstwo świetnych opinii. Często bywa tak, że niby same dobre opinie ale chemii u mnie do książki brak.
Nie tym razem.
To co stworzyła Klaudia to coś niesamowitego, mega wciągającego, nieodkładanego do ostatniej strony thrillera. Jest mroczny a do tego działający na wyobraźnię.
Autorka stworzyła piekielnie dobrą fabułę, gdzie do końca nic nie jest pewne aż do samego końca. Chociaż i tutaj bym polemizowała, czy wszystko wiem :D moja wyobraźnia podpowiada mi, że autorka do samego końca pogrywa z czytelnikiem i autorka wywiozła mnie w pole… Do tego mamy świetnie wykreowanych bohaterów oraz mega stworzony mroczny klimat co daje nam thriller, który musicie koniecznie przeczytać. Emocji nie zabraknie, bo tutaj sięgają zenitu!

Jak tylko przeczytacie, dajcie znać, co sądzicie o zakończeniu, i czy ono odpowiedziało Wam na wszystkie pytania… 😈 ❤

⭐⭐⭐⭐⭐/5

Milena zamierza zrobić rodzicom niespodziankę i przyjeżdża do nich bez zapowiedzi. Niestety ani ich ani siostry nie ma w domu, klucze spod doniczki również zniknęły a telefon się rozładował. Postanawia poprosić sąsiadów z domu obok o pomoc, mimo krążących wokół plotek, że jako ostatni widzieli mężczyznę z miasteczka. Sąsiedzi ochoczo pomagają Milenia, która postanawia wrócić do Gdańska… i tutaj urywa jej się film… budzi się w zamkniętym pokoju… koszmar się rozpoczyna. Czy i kto stoi za zniknięciem Mileny? Sprawdźcie!

Link do opinii

Bardzo lubię thrillery psychologiczne autorki i nie mogłam się nie skusić również na „Dom obok”. To była bardzo dobra decyzja, bo książka wciąga niemiłosiernie i nie jest łatwo wyrwać się z jej objęć. Żałuję, że zaczęłam czytać przed snem, bo chociaż nie chciałam i tak musiałam się od niej oderwać, aby jednak trochę tego snu złapać. Ale łatwo nie jest, uprzedzam. Jeśli nie macie do dyspozycji całej nocy, zostawcie sobie tę książkę na bardziej sprzyjający czas, kiedy będziecie w stanie poświęcić jej ciągiem kilka godzin. Z drugiej strony noc jest chyba najbardziej odpowiednia do jej czytania, jeśli chodzi o klimat. Bo powieść jest niesamowicie mroczna, złowroga, a nawet brutalna.

Co to jest za książka! Śmiem twierdzić, że to najlepszy thriller w karierze autorki. Wszystkich jeszcze nie znam, ale ten jest tak bardzo dopracowany pod każdym względem, tak bardzo zajmujący, tak mocno zaskakujący, że inaczej niż najlepszym określić go nie mogę. Fabuła wydaje się prosta, a okazuje nietuzinkowa. Milena, chcąc zrobić niespodziankę swoim najbliższym, przyjeżdża do rodzinnego domu niezapowiedziana. I nie zastaje nikogo. Po godzinach oczekiwania udaje się po pomoc do sąsiadów, zamieszanych kiedyś w zniknięcie młodego chłopaka i znika. Dosłownie zapada się pod ziemię. Bliscy zaczynają poszukiwania. Milena budzi się w zamkniętym pokoju, na środku którego stoi krzesło inkwizytorskie. Jej koszmar się zaczyna.

Fabuła od początku do końca trzyma w napięciu i niepewności. Mimo że już z opisu wynika, że tytułowy dom obok skrywa mroczne tajemnice, a sąsiedzi mogą być zamieszani w zniknięcie Mileny, tak jak kiedyś Mikołaja, którego nie odnaleziono, nic w tej książce nie jest oczywiste, nic nie jest takie, jakim się na pierwszy rzut oka wydaje. Wiele jest niewiadomych i nie da się rozwiązać tej zagadki przed czasem. Wydawało mi się, że wiem, jakie będzie zakończenie, ale w finale autorka również mnie zaskoczyła. Bo zakończenie nie dość, że jest niespodziewane i zaskakuje, to jest tak skonstruowane, że każdy może interpretować je inaczej. Można powiedzieć, że jest otwarte. Dużym plusem powieści są doskonałe portrety psychologiczne bohaterów. Całym sobą wnika się w ich świat i przeżywa wszystko razem z nimi. Łatwiej można też zrozumieć ich motywacje i odczucia. Głównie mowa jest o Milenie i jej oprawcy, ale również psychologia innych postaci jest na wysokim poziomie. Różne perspektywy dodatkowo pozwalają dokładniej przyjrzeć się zaistniałej sytuacji.

„Dom obok” czyta się jednym tchem. To przepełniona emocjami, błyskotliwa, mroczna i obnażająca najgorsze ludzkie zachowania opowieść, obok której nie można przejść obojętnie. Serdecznie polecam!

Link do opinii
Avatar użytkownika - czytasylwia
czytasylwia
Przeczytane:2023-08-22, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 2023,

Milena postanowiła zrobić rodzinie niespodziankę. W związku z czym wyrusza pociągiem do domu rodzinnego. Niestety na miejscu nie zastaje ani rodziców ani swojej siostry Laury. Próbuje się do nich dodzwonić, lecz nikt z całej trójki nie odbiera. Wtedy też przypomina sobie, że w ogródku z tyłu domu pod doniczką trzymany jest zapasowy klucz. Postanawia poprosić sąsiadka – pana Nowickiego o pomoc.

„Nie poddaję się jednak nawet wtedy, gdy robi mi się ciemno przed oczami, lecz za chwilę opuszczają mnie już wszystkie siły.”

Dziewczyna budzi się w zamkniętym białym pokoju. Znajduje się tam jedynie łóżko, dziwne krzesło i łazienka. Brak okien. Wtedy też zdaje sobie sprawę, że jest w niebezpieczeństwie. Osobą, która ma przyczynić się do jej torturowania jest chłopak – czyżby to był syn Nowickich, Seweryn?

Z zamkniętego pokoju nie ma ucieczki. A sprawca zagląda do niej dwa razy dziennie, z rana i o 19:00. To właśnie wieczorem dzieją się tak okrutne rzeczy, o których dziewczyna nawet w najgorszych snach sobie nie wyobrażała. Codziennie odcinany jest jej jeden palec u dłoni. Codziennie pozbawiana jest godności. Dlaczego tak okrutny spotkał ją los?

Jej rodzina jest zwyczajna, nigdy z nikim nie zadarli. Są uczynni i sympatyczni. Czują, że Milenie dzieje się krzywda, lecz nie potrafią jej namierzyć ani tym bardziej jej pomóc. Dziewczyna okaże się nad wyraz silną wolą walki. Czy uda jej się spoufalić swojemu sprawcy i wyjść z białego pokoju jako żywa istota? A może jej dni są policzone i jedynie okrucieństwo, któremu poddawana jest dziewczyna żywi sprawcę?

Laura, która początkowo uważała, że siostra zabalowała zaczyna się bać. To niewyobrażalne, żeby Milena tyle czasu do nikogo nie zadzwoniła. Sama wybiera się na komisariat, porusza niebo i ziemię aby odnaleźć siostrę żywą. Ich rodzice muszą zająć się babcią, która podupadła na zdrowiu i trafiła do szpitala. Policjant, który przyjmie zeznania nastolatki okaże się pomocny. Dla niego priorytetem będzie odnalezienie zaginionej.


Rozdziały, które przedstawione są z perspektywy Mileny są najcięższe. To ile ta dziewczyna musiała wycierpieć, jak jej godność z dnia na dzień zostaje zdeptana, ale mimo to nie poddaje się. Musi… musi uciec z tego koszmarnego pomieszczenia i wrócić do domu.

Czytając czuje się samym sobą całą akcję. Strony znikają w mgnieniu oka. Ciężko odłożyć, gdyż chce się wiedzieć jak poradzi sobie Milena. Uważam, że powieść zasługuje na ekranizację, choć wiele tu okrucieństwa. Dlaczego sprawca przyczynił się do zadania takiego bólu swojej ofierze?

Bardzo dobra książka! Wstrząsająca, z której emanują złe emocje, które chce się przyciszyć i chęć aby wszystko zakończyło się happy endem.. Czy tak się stanie? 🖤

Link do opinii
Avatar użytkownika - Wolinska_ilona
Wolinska_ilona
Przeczytane:2023-08-20,

Klaudia Muniak, autorka fenomenalnych thrillerów medycznych powraca do nas z kolejną mrożącą krew w żyłach historią. Przeczytałam wszystkie thrillery spod pióra Klaudii, ale żaden z nich nie wywołał we mnie tylu emocji, co „Dom obok”. Lektura tej książki zajęła mi jeden wieczór, nie odłożyłam jej, póki nie przewróciłam ostatniej strony. Na myśl o tym, czego doświadczyła główna bohaterka, moim ciałem wstrząsają dreszcze i myśl, że nieprędko to się zmieni. Nie mam wątpliwości, że najnowsza powieść Klaudii to jeden z najlepszych thrillerów tego roku!

Milena na co dzień studiuje w Gdańsku. Po pozytywnie zdanym egzaminie postanawia zrobić bliskim niespodziankę. Nie informując nikogo, wybiera się do domu rodzinnego. Na miejscu okazuje się, że w domu nie ma ani rodziców, ani młodszej siostry, nie może się również do nich dodzwonić. Milena wie, że w ogródku za domem rodzice ukrywają klucz do drzwi. By się tam dostać, musi poprosić o pomoc sąsiadów, rodzinę Nowickich, którzy jakiś czas temu byli zamieszani w zaginięcie młodego chłopaka.
Następnego dnia Milena budzi się w zamkniętym pokoju bez okien. Niewiele pamięta z poprzedniego wieczoru.
Rozpoczyna się koszmar, o którym Milena nie śniła w najgorszych snach. Człowiek, który więzi dziewczynę, poddaje ją niewyobrażalnym torturom. Jaki ma w tym cel? Czy Milenie uda się wyswobodzić z objęć zła, nim wyda ostatni krzyk?

Powiedzieć, że tak książka była genialna, to jakby nie powiedzieć nic. Klaudia Muniak stworzyła thriller, który z każdą kolejną stroną przyprawia czytelnika o coraz większe dreszcze i szybsze bicie serca.
„Dom obok” to niezaprzeczalnie jedna z lepszych książek tego roku. To mroczna i mrożącą krew w żyłach historia, która wciąga od pierwszych stronach i trzyma w napięciu do samego końca. Chłonęłam tę historię, pragnąc wraz z główną bohaterką jak najszybciej wydostać się z piekła, do którego trafiła, a jednocześnie chciałam odłożyć książkę i nie doświadczać tego, czego ona doświadczyła. Ta historia tak mnie wciągnęła, że każdy ból i cierpienie, jakiego doświadczyła Milena, odczuwałam każdą częścią swojego ciała. To było tak namacalne, tak prawdziwe. Autorka potrafi budować napięcie, stworzyć klimat, od którego włos jeży się na głowie i poprowadzić fabułę tak, że czytelnik w żaden sposób nie jest w stanie domyślić się, jak potoczą się losy bohaterów.
Klaudia Muniak z każdą kolejną książką zaskakuje mnie coraz bardziej. „Dom obok” niewątpliwie wskakuje na pierwsze miejsce, jeśli chodzi o twórczość autorki i aż boję się pomyśleć, czym jeszcze zaskoczy mnie autorka, bo ta historia przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Czytajcie! To fenomenalny, pełen niepokoju thriller, od którego nie oderwiecie się, nim nie przewrócicie ostatniej strony!

Link do opinii
Avatar użytkownika - codzienna
codzienna
Przeczytane:2023-10-09, Ocena: 6, Przeczytałem, Posiadam, 52 książki 2023, ulubione,

Ta książka to femomenalny thriller,który czyta się ....nie to się nie czyta,tę książkę się chłonie. To niezaprzeczalnie jedna z lepszych książek tego roku.Jest to mrożąca krew w żyłach i mroczna historia, która wciąga od pierwszych stronach i trzyma w napięciu do samego końca.Chciałoby się ten thriller skończyć za jednym razem ale nie da się ,bo opisywane tortury jakim była poddana główna bohaterka -Milena -sprawiają,że trzeba książkę odłożyć i przetrawić to co się przeczytało..Muszę przyznać się,że sposób w jaki autorka opisywała te tortury ,ten ból i cierpienia Mileny odczuwałam to na własnej skórze.To było takie prawdziwe ,straszne...
Tak,autorka stworzyła historię nieodkładalną. Jest to absolutnie wciągająca fabuła, pełna napięcia i nieprzewidywalności. Czytelnik zostanie nieraz wyprowadzony na manowce.
Jeśli się nie boicie ,to wejdźcie do "Domu obok"...

Link do opinii

?Lubicie thrillery? Jeśli tak, to jest właśnie książka idealna dla Was. Nie ma możliwości aby odłożyć ją choćby na chwilę.
?Autorka szybko nakreśla historię, która jest podstawą książki. Noc, samotna dziewczyna i tajemniczy sąsiad. Teoretyczne wszystko jest proste ale czy na pewno jest tak jak myślimy?
?Doskonale nakreślona fabuła sprawia, że nic nie wiadomo na pewno. Wraz z uprowadzoną Mileną oraz poszukującą jej siostrą Laurą, odkrywamy kolejne karty ale jednocześnie pojawia się coraz więcej niewiadomych.
Tajemniczy sąsiad i jego upodobanie do gromadzenia starych sprzętów medycznych, inne zaginienia w okolicy, gęsty las i noc.Mroczna i ciężka atomosfera podbija napięcie, które ani na chwilę nie znika. Nie ma czasu na oddech. Koniecznie musimy wiedzieć co dalej.
?Autorka nie pominęła również płaszczyzny psychologicznej bohaterów. Determinacja w działaniach, siła przetrwania, granica bólu i obłędu czy walka o życie to nieodłączne aspekty tej książki. Laura nie ustaje w poszukiwaniach siostry Mileny. Jej wytrwałość i wiara są odzwierciedleniem siostrzanej więzi i miłości. Milena, walczy o życie a każdy dzień jest niewiadomą. Ból i cierpienie, które jej towarzyszą sprawia, że zastanawiamy, się gdzie są granice okrucieństwa a jednocześnie pojawia się pytanie, co my zrobilibyśmy na jej miejscu. Wola życia jest niesamowita.
?Ostatnim ciekawym punktem jest poruszenie przez autorkę tematu technologii medycznych. Wiadomo, każda technologia, mimo iż użyteczna, niesie za sobą również niebezpieczeństwo. W rękach ludzi chorych, fanatyków, użyta niewłaściwie, przynosi tylko ból i cierpienie. A ta książka jest tego przykładem.
Brawo dla autorki za tak wnikliwe zgłębienie tematu.
?To moje pierwsze spotkanie z piórem Klaudii Muniak @klaudiamuniak i już wiem, że nie ostatnie.
?Polecam.

Link do opinii

@klaudiamuniak ostatnio mocno mnie zaskakuje. Jej każda kolejna książka jest lepsza od poprzedniej, jak to w ogóle jest możliwe?!

 

Tym razem w moje ręce trafił ,,dom obok". O tej pozycji słyszałam same super opinie, przez co byłam sceptycznie nastawiona. Często jest tak, że recenzenci kłamią, tylko dlatego, że dostali książkę do współpracy i sama niejednokrotnie przekonałam się o tym, na własnej skórze. Jakie było moje zdziwienie, kiedy zaczęłam czytać!

 

Na starcie wiemy wszystko. Wiemy, kto porwał Milenę. Autorka zbudowała niesamowite napięcie. Już od samego początku czujemy, że z sąsiadami jest coś nie tak. Po wejściu do ich domu, to uczucie tylko się nasila. Czytając o tym, jak psychol odcina palce dziewczynie, wspominając przy tym swoje poprzednie ofiary, mamy ciarki na całym ciele. Nie jest to tak brutalna lektura, jak te, które czytamy u np. Czornyja, ale jest też krwawo.

 

@klaudiamuniak miesza czytelnikowi w głowie, podrzuca tropy, które wydają się być trafione w punkt, żeby za chwilę odbić się od ściany. Tutaj nic nie jest tym, czym się wydaje, tutaj prawda jest zupełnie inna i zaskakująca.

 

To właśnie takie thrillery kocham najbardziej. Autorka zawarła w środku wszystko to, co lubię w takich książkach najbardziej.

 

W tym wszystkim najbardziej podobała mi się Laura, siostra Mileny, która z uporem maniaka szukała siostry i nie poddała się nawet na chwilę. Była gotowa poświęcić się, byle ją tylko znaleźć.

 

Zakończenie zaskoczyło nawet mnie. Zwykle jestem w stanie przewidzieć, jak skończy się taka historia, jednak nie tym razem. Autorka mnie zmanipulowała, wyprowadziła w las i nie pokazała drogi powrotnej, woooow!

 

,,Dom obok to jedna z tych historii, od których trudno się oderwać. To taka lektura, którą chce się skończyć i jednocześnie nie chce się tego robić.

 

Ja jestem zachwycona i będę wam ją mocno polecać, bo książka jest warta poznania. Dla mnie mocne 10 gwiazdek, a to zdarza się rzadko.

 

Link do opinii

Po thrillery Klaudii sięgam z przyjemnością, wiem, że spotkam się z doskonałą historią i świetnym piórem.

 

Nie inaczej było tym razem. Niespodziewane odwiedziny Mileny w domu rodzinnym stają się początkiem jej największego koszmaru.

 

Klaudia przeniosła mnie do jądra ciemności, gdzie zło gra pierwsze skrzypce, gdzie ludzkie okrucieństwo pokazuje kolejne twarze. To również miejsce ogromu cierpienia, bólu i rozpaczy. To obraz oprawcy i jego ofiary, genialne studium postaci. Bez niepotrzebnych wycieczek, w końcu proste obrazy są najbardziej wymowne.

 

Czy można utrzymać nadzieję na lepsze jutro? Czy siła do walki zostaje przy nas na zawsze?

 

Niezwykle realistyczny portret psychologiczny, delikatnie uzupełniony warstwą obyczajową. Powieść którą chce się czytać od deski do deski, bez odkładania.

Intrygująca fabuła, swoboda i naturalność pióra. Tu słowa płyną same, bez zgrzytów i tarcia. Zdecydowanie Klaudia potrafi dobrze pisać i bardzo to doceniam.

 

Masz odwagę aby wejść do ,,Domu obok"?

 

Link do opinii

Do tej pory książki Klaudii Muniak zamieszczałam tylko w rubryce: chcę przeczytać. Wynikało to z wręcz permanentnego znikania woluminów z bibliotecznych półek, a to najlepszy dowód na powodzenie literackie pisarki. Wysokie noty przyznawane przez czytelników także nie biorą się znikąd, a jest w czym wybierać: 13 powieści, głównie mrocznych, to bardzo dobry wynik.

Indywidualną przygodę z twórczością Klaudii Muniak zaczęłam od najnowszej propozycji, czyli od ,,Domu obok". Bardzo liczyłam, że będzie to coś interesującego, a zaplanowana przez autorkę historia pełna grozy nie tylko wywoła ciarki na moim ciele, ale też zmusi mnie do rozmyślań na temat czarnego charakteru ludzkiego. Ucieszyłam się też, że Klaudia Muniak zdecydowała się na miks gatunkowy- połączenie thrillera, kryminału i sensacji to mój ulubiony manewr, zwłaszcza w chwili, gdy mam ochotę na coś mniej romantycznego. Czy pisarka wspięła się na wyżyny swego zawodu? Cóż, tak sądziłam przez przeważającą część książki, niemniej jednak końcowe rozdziały bardzo zaniżają ogólną ocenę. Wolę, gdy zakończenia są konkretne i zaskakujące, a tu czegoś mi zabrakło. Ale do rzeczy.

Angielskie Zacisze to podwarszawskie osiedle, na którym znajduje się dom rodzinny głównej bohaterki, Mileny Szulc. Dziewczyna jest studentką logopedii, ma też bardzo dobre relacje z młodszą siostrą, Laurą. Dziewczyny na znak solidarności noszą takie same pierścionki, dzięki czemu często myślą o sobie, mają ochotę na pogaduszki czy inne formy kontaktu. Milena nie zna jednak dobrze wspomnianego osiedla- przed studiami mieszkała tu tylko kilka tygodni, lecz dom graniczący z lasem wywołuje w niej dreszcze...

Milena boi się też swoich najbliższych sąsiadów. Państwo Nowiccy należą do dość dziwnych ludzi, a wystrój ich domu z całą pewnością nie jest oczywisty. Mało tego- ich ,,eksponaty" na pewno mogłyby posłużyć do nakręcenia horroru. Sama nie napiszę, co znajduje się w domu sąsiadów Mileny, niemniej wszelkie urządzenia na pewno wywołają konsternację wśród czytelników, a o to przecież chodzi.

Milena przyjechała nagle, bez zapowiedzi, by zrobić rodzinie niespodziankę. Niestety, nikogo nie zastaje, a dzień później budzi się w małym, białym pokoju, w którym umieszczono tylko łóżko i krzesło do złudzenia przypominające inkwizytorskie. Dlaczego Milena nie może stamtąd wyjść? Dlaczego nie może skontaktować się z rodziną? Kto i po co ją więzi? Zapraszam do lektury.

Autorka tak podzieliła akcję, by czytelnicy znali zarówno odczucia porwanej Mileny, jak i Laury- kochającej siostry, która za wszelką cenę próbuje odszukać zaginioną bohaterkę. Czego dowie się Laura i czy zdoła uratować siostrę? Tego oczywiście nie napiszę, lecz czytelnicy od razu zauważą, że pisarka wręcz uwielbia łączyć mroczne historie z kwestiami medycznymi. Wynika to przede wszystkim z wykształcenia Klaudii Muniak i jestem przekonana, że to nie jedyna jej propozycja o takim charakterze. Autorka dobrze też pokazuje, co może zrobić człowiek, by się uwolnić, ochronić swoje życie.

Sądziłam, że ,,Dom obok" ocenię naprawdę wysoko, niemniej jednak nie mogę tego zrobić. Końcowe rozdziały prowadzące czytelników do rozwiązania zagadki stały się bardzo dziwne, mało realne, a dotarcie do ostatniego zdania nie ucieszyło mnie. Liczyłam, że zakończenie wbije mnie w fotel, a według mnie jest ono mało dopracowane. Szkoda, bo początek był naprawdę obiecujący.

Książkę można przeczytać, bo nie jest ona zła, ale na pewno nie można jej nadać miana bestsellera. Chciałabym też w przyszłości sprawdzić, czy inne propozycje pisarki są lepiej opracowane. Mam nadzieję, że tak, bo widać, że Klaudia Muniak ma ogromny potencjał twórczy i szkoda by było go zmarnować.

Na koniec warto wspomnieć, że ,,Dom obok" to tytuł powtarzalny i w literaturze polskiej istnieje znacznie ciekawsza historia nazwana dokładnie tak samo.

 

 

 

 

Link do opinii
Inne książki autora
Nie zabiłam
Klaudia Muniak0
Okładka ksiązki - Nie zabiłam

Twierdzi, że nie zabiła. ale przecież już raz popełniła zbrodnię. Trzydziestoczteroletnia Sabina Gancarek nie mała łatwego dzieciństwo, a teraz przeżywa...

Zgliszcza
Klaudia Muniak0
Okładka ksiązki - Zgliszcza

Gdy świat znajdzie się u progu zagłady, ile zrobi matka dla ukochanego dziecka? Człowiek zniszczył Ziemię - swoimi działaniami doprowadził do tego, że...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Paderborn
Remigiusz Mróz
Paderborn
Fałszywa królowa
Mateusz Fogt
Fałszywa królowa
Jesteś jak kwiat
Beata Bartczak
Jesteś jak kwiat
Kolekcjoner
Daniel Silva
Kolekcjoner
Między nami jest Śmierć
Patryk Żelazny
Między nami jest Śmierć
Miłość szyta na miarę
Paulina Wiśniewska
Miłość szyta na miarę
Zagraj ze mną miłość
Robert D. Fijałkowski ;
Zagraj ze mną miłość
Ktoś tak blisko
Wojciech Wolnicki (W. & W. Gregory)
Ktoś tak blisko
Róża Napoleona
Jacobine van den Hoek
Róża Napoleona
Serce nie siwieje
Hanna Bilińska-Stecyszyn ;
Serce nie siwieje
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy