Inne wydania:
No więc Dukla. Dziwne miasteczko, z którego nie ma już dokąd pojechać. Dalej jest tylko Słowacja, a jeszcze dalej Bieszczady, lecz po drodze diabeł powtarza jak litanię swoje ,,dobranoc" i nic z rzeczy ważnych się nie przydarza, nic, tylko kruche domy przycupnięte przy szosie jak wróble na drucie, a pomiędzy nimi wietrzne wygony nieodmiennie zakończone niebem, które wznosi się, a potem przegina, zawisa nad głową, by wesprzeć się o przeciwległy skraj horyzontu. Tak jest - Dukla, uwertura pustych przestrzeni. Dokąd pojechać z Dukli? Z Dukli można tylko wracać. Podkarpacki Hel, urbanistyczna ultima Thule. Dalej już tylko drewniane chyżki i betonowe okruchy corbusierowskich bastardów - czyli rzeczy, z którymi pejzaż daje sobie jakoś radę.
Fragment książki
Informacje dodatkowe o Dukla:
Wydawnictwo: Czarne
Data wydania: 2018-10-31
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 192
Kup książkę Dukla
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Dukla - opinie o książce
Gdybym miała jednym słowem opisać tę książkę, powiedziałabym o niej: dziwna.
Chwilami męcząca długimi opisami, mimo to jednak wciągająca.
Są to rozważania autora o istocie bycia, o przemijaniu, jakiś wewnętrzny lęk - co po nas pozostanie i czy w ogóle cokolwiek pozostanie?
Te podróże - realne jak i metafizyczne - koncentrują się w okolicach Dukli, niewielkiego miasteczka na Podkarpaciu.
To właśnie Dukla jest punktem wyjścia do rozważań i wspomnień Andrzeja Stasiuka, to w Dukli kończą się też te rozważania.
Niezaprzeczalnym plusem książki są ilustracje Kamila Targosza - niepokojące, wykonane w przedziwnej stylistyce...Dziwne;) I wspaniale pasujące do treści tej książki.
Inne książki autora
Przewóz
0
Gorący czerwiec 1941 roku. Jasne księżycowe noce, niskie bagienne łąki, cienisty sad i zimna żyła rzeki, która podzieliła świat na pół. Na...
Tekturowy samolot
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
"Tekturowy samolot" składa się ze szkiców, esejów i małych próz pisanych w latach 90. Nie przypomina jednak podsumowania czy zbioru...
Przeczytane:2014-02-11,